การประยุกต์หลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานี 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักไตรสิกขากับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานี และ 3. นำเสนอการประยุกต์หลักไตรสิกขาเพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ทั้งเชิงปริมาณจากแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.937 กับกลุ่มประชากรจากบุคลากรที่ทำงานบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานี และเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 ของสำนักงานประกันสังคม จำนวนทั้งหมด 462,208 คน  คัดเลือกโดยการสุ่มได้จากสูตรของทาโร่ ยามาเน่ ใช้ระดับความคลาดเคลื่อนที่ 0.05 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 4 กลุ่ม ได้แก่ นักวิชาการหรือผู้ปฏิบัติงานด้านรัฐประศาสนศาสตร์และด้านพุทธศาสนา ผู้บริหารบริษัทเอกชน บุคลากรระดับปฏิบัติงานบริษัทเอกชน รวม 9 รูปหรือคน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ชนิดมีโครงสร้าง ซึ่งเป็นคำถามปลายเปิด รวมทั้งการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงบริบทเพื่อสนับสนุนผลการวิจัยเชิงปริมาณ

ผลการวิจัยพบว่า 1. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์อยู่ในระดับมาก โดยด้านความรู้ได้ค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านทักษะต่ำสุด 2. หลักไตรสิกขามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในระดับค่อนข้างสูง (R=.618**) และ 3. แนวทางการประยุกต์ครอบคลุมศีล สมาธิ ปัญญา ควบคู่กับองค์ประกอบด้านความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ และทัศนคติ เพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบริษัทเอกชนในจังหวัดปทุมธานีที่ยั่งยืน