ประสิทธิภาพการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • สุดารัตน์ ประมุท มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการ, แหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการ 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการ และ 3. นำเสนอแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 239 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการถดถอยพหุคูณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลแบบพรรณนาความ และสรุปเป็นความเรียง

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับประสิทธิภาพการบริหารจัดการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการ พบว่า หลักอิทธิบาท 4 ส่งผลต่อประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนหรือทำนายประสิทธิภาพ ได้ร้อยละ 27.2 (R2=.272) และการบริหารจัดการ ส่งผลต่อประสิทธิภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนหรือทำนายประสิทธิภาพ ได้ร้อยละ 22.0 (R2=.220) จึงยอมรับสมมติการวิจัย 3. แนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพ พบว่า คุณภาพงาน เน้นพัฒนาบุคลากร กำหนดมาตรฐาน และส่งเสริมการมีส่วนร่วม ด้านปริมาณงาน มีการวางแผนและจัดสรรทรัพยากร ดำเนินงานและสร้างความร่วมมือ ด้านเวลา มีการจัดลำดับความสำคัญ การทำงานที่ชัดเจน และตรงต่อเวลา ค่าใช้จ่าย เน้นบริหารจัดการการเงินอย่างรอบคอบ เพิ่มประสิทธิภาพและสร้างรายได้ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมและลดต้นทุน ติดตามและนำเทคโนโลยีมาใช้

เอกสารอ้างอิง

จิรัตติกาล สุขสิงห์ และคณะ. (2567). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานชลประทานที่ 11 กรมชลประทาน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(1), 108-122.

ชลณัฏฐ์ จันทร์เขียว. (2568). รูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามหลักการบริหารงานคุณภาพ (PDCA) ของเทศบาลเมืองเพชรบุรี อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(1), 249-265.

ชุติมน ศรีนวกะตระกูล. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการดำเนินงานตามนโยบาย ภายใต้สถานการณ์การเปลี่ยนแปลง กรณีศึกษาหน่วยงาน A มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 47(2), 129-144.

ณรงค์ศักดิ์ ทั่งทอง. (2566). ประสิทธิภาพการบริหารงานตามหลักพุทธธรรมในชีวิตวิถีใหม่ของอุตสาหกรรมยานยนต์จังหวัดนนทบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(4), 13-27.

ที่ว่าการอำเภอกาญจนดิษฐ์. (2566). การปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอกาญจนดิษฐ์. สุราษฎร์ธานี: ที่ว่าการอำเภอกาญจนดิษฐ์.

ธนุตม์ น้อยพานิช. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสาธารณสุข อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(2), 46-57.

ธิติ พานวัน. (2563). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการอนุรักษ์ป่าชายเลนในพื้นที่อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 5(2), 24-35.

พระปลัดพิพัฒน์พงษ์ ภทฺทวํโส. (2567). การบูรณาการพุทธธรรมาภิบาลเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(3), 282-294.

พระมหาจรูญ อภิธมฺมจิตฺโต. (2564). รูปแบบการนำหลักพุทธธรรมมาใช้ในการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของชุมชนในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 10(4), 54-65.

พัชราภรณ์ สันติเสวี และคณะ. (2565). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(6), 236-249.

ภัทราพร จันตะนี และคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มศรีอยุธยา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(4), 41-52.

ผู้จัดการออนไลน์. (2566). "สุราษฎร์ธานี" มีนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น 600% ครองแชมป์อัตรานักท่องเที่ยวเติบโตสูงสุดในประเทศ. สืบค้น 1 มีนาคม 2568, จาก https://mgronline.com/travel/detail/9660000019777

ศิระ ภูมิภักดิ์. (2565). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการกองทุนสวัสดิการชุมชนของเทศบาลตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Best, J. W. (1981). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall, Inc.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). Singapore: Times Printers Sdn. Bhn.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-24

รูปแบบการอ้างอิง

ประมุท ส. (2025). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 126–139. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/287109