การพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์จังหวัดพิจิตร
คำสำคัญ:
งานสาธารณสงเคราะห์, แผนปฏิรูปกิจการ, คณะสงฆ์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพทั่วไปของงานสาธารณสงเคราะห์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา 2. ศึกษากระบวนการในการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา 3. นำเสนอการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์จังหวัดพิจิตร โดยประยุกต์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา โดยระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 25 รูป หรือคน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม และการสนทนากลุ่มเฉพาะ กับผู้ทรงคุณวุฒิด้านการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์จังหวัดพิจิตร จำนวน 9 รูปหรือคน
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพทั่วไปการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ มีจุดแข็ง คือ มีโครงสร้างบริหารที่เป็นระบบชัดเจน จุดอ่อน คือ ขาดบุคลากรเชี่ยวชาญและการฝึกอบรม โอกาส คือ นโยบายรัฐเปิดโอกาสความร่วมมือประชารัฐ และอุปสรรค คือ ปัญหาเศรษฐกิจและค่าครองชีพ 2. กระบวนการในการพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ ตามหลัก POCCC ประกอบไปด้วย ด้านการวางแผน วิเคราะห์ปัญหาอย่างเป็นระบบ ด้านการจัดการองค์กร มีโครงสร้างองค์กรชัดเจน ด้านการบริหารงานบุคคล จัดทำฐานข้อมูลบุคลากรอย่างเป็นระบบ ด้านการอำนวยการ จัดตั้งศูนย์อำนวยการงานสาธารณสงเคราะห์ประจำจังหวัด และด้านการกำกับดูแล คณะกรรมการกำกับดูแลระดับจังหวัด 3. การพัฒนางานสาธารณสงเคราะห์ตามแผนปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์จังหวัดพิจิตร เน้นการจัดทำแผนแม่บท 5 ปี จัดตั้งสถาบันพัฒนาพระสงฆ์นักพัฒนา คณะสงฆ์จังหวัดพิจิตรสนับสนุนการจัดตั้งศูนย์ฝึกอาชีพในวัด และการจัดตั้งกองทุนสาธารณสงเคราะห์ การระดมทุนจากหลายแหล่ง
เอกสารอ้างอิง
ประเวศ วะสี. (2560). พุทธธรรมกับสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
พระครูวิวิธธวัชชัย (ขวัญชัย วรปุญฺโญ) และคณะ. (2565). การพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อการพัฒนาชุมชนของหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลในจังหวัดพิจิตร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(3), 267-279.
พระครูโสภณปริยัติสุธี (ศรีบรรดร ถิรธมฺโม). (2550). สังฆาธิปไตย : ระบอบการปกครองสงฆ์. พะเยา: เจริญอักษร.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2550). เทศน์ : การเผยแผ่ที่สำคัญศักดิ์สิทธิ์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เลี่ยงเชียง.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). (2539). ความสำคัญของพระพุทธศาสนาในฐานะศาสนาประจำชาติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหธรรมิก.
พระใบฎีกาพงษ์ศักดิ์ ขนฺติพโล และคณะ. (2560). กลยุทธ์การบริหารจัดการด้านสาธารณสงเคราะห์ของพระสังฆาธิการในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาจินตวัฒน์ จารุวฑฺฒโน และคณะ. (2563). รูปแบบการบริหารวัดสร้างสุขด้วยกิจกรรม 5 ส จังหวัดสิงห์บุรี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 9(1), 198-209.
พระมหานิพนธ์ วีรพโล. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารจัดการกองทุนสัจจะออมทรัพย์เพื่อความเข้มแข็งของเศรษฐกิจชุมชนในจังหวัดระยอง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2-01), 457-474.
พัชราภรณ์ สันติเสวี และคณะ. (2565). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(6), R236-R249.
ยุทธนา พูนเกิดมะเริง. (2565). รูปแบบการปฏิบัติงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์ จังหวัดนครราชสีมา (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สืบพงษ์ ธรรมชาติ และพระครูอรุณสิงหธรรม. (2558). ศึกษาบทบาทพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคมตามแนวพระพุทธศาสนา : กรณีศึกษาพระครูประภัศรธรรมวิธาน (มิ่ง ปภสฺสโร). วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 2(2), 89-100.
