พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองขลุง จังหวัดจันทบุรี

ผู้แต่ง

  • ธีรศักดิ์ ธรรมลิขิต คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • หัฎฐกรณ์ แก่นท้าว คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ธิติวุฒิ หมั่นมี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

พุทธบูรณาการ, การปฏิบัติงาน, เทศบาล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอิทธิบาทธรรมกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองขลุง จังหวัดจันทบุรี เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 147 คน เครื่องมือใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.939 และวิเคราะห์โดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความสัมพันธ์แบบ (Pearson’s Correlation) ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า ะดับความคิดเห็นเกี่ยวกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองขลุง จังหวัดจันทบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (equation = 3.57, S.D. = 0.36) 2. หลักอิทธิบาทธรรมมีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานในระดับสูงมาก (r = .881**) เนื่องจากช่วยเสริมแรงจูงใจภายในและพัฒนาการทำงานอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และ 3. พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองขลุง จังหวัดจันทบุรี พบว่า หลักอิทธิบาทธรรมเป็นกลไกเชิงระบบที่เชื่อมโยงการพัฒนาบุคลากรกับประสิทธิภาพงานทั้งด้านคุณภาพ ปริมาณ เวลา และค่าใช้จ่าย โดยฉันทะเป็นฐานแรงจูงใจ วิริยะเป็นแรงขับเคลื่อน จิตตะเสริมความรอบคอบ และวิมังสาเป็นกลไกปรับปรุงงานอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้การปฏิบัติงานมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมและยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กนก วงษ์ตระหง่าน. (2528). การเมืองในระบอบประชาธิปไตย ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นว่าด้วยทฤษฎี แนวคิด และหลักการ. กรุงเทพฯ: บริษัท ส.เอเซียเพรส จำกัด.

ณัฐพล ใจจริง และกฤษณ์ วงศ์วิเศษธร. (2564). อำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สืบค้น 2 มกราคม 2568, จาก https://shorturl.asia/XdFl9

ตุลา มหาสุธานนท์. (2545). หลักการจัดการ หลักการบริหาร. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.

เทศบาลเมืองขลุง. (2567). งานนโยบายและแผน. จันทบุรี: เทศบาลเมืองขลุง.

พระพงษ์ศักดิ์ สนฺตมโน (เกษวงศ์รอด). (2564). พุทธธรรมาภิบาลเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลในจังหวัดสระแก้ว (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสมนึก ธีรปญฺโญ (กลับน้อม). (2564). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุการพัฒนาสมรรถนะต้นแบบ ข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนนทบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พัทธนัญพร พิพิธวรโภคิน และคณะ. (2563). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อเพิ่มผลิตภาพในการปฏิบัติราชการของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดปทุมธานี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 9(4), 137-150.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2549). กฎหมายการปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ และคณะ. (2541). การกระจายอำนาจบริหาร และการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: เฉลิมชัยการพิมพ์.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.) New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

ธรรมลิขิต ธ., แก่นท้าว ห., & หมั่นมี ธ. (2026). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลเมืองขลุง จังหวัดจันทบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(2), 144–155. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/289799