การไตร่ตรองก่อนเผยแพร่สารทางการเมืองในสื่อสังคมออนไลน์: การประยุกต์หลักธรรมเพื่อการสื่อสารอย่างรับผิดชอบของพลเมือง

ผู้แต่ง

  • พระครูสมุทรวชิรานุวัตร (ธนัญชัย อริญฺชโย) วัดเพชรสมุทรวรวิหาร สมุทรสงคราม
  • พระครูสังฆรักษ์อธิวัฒน์ อธิวฑฺฒโน (วัตตะสิริชัย) วัดตะโหนดราย สมุทรสงคราม
  • พระสมุห์กัมพล กิตฺติโก (บุญนิยม) วัดอินทาราม สมุทรสงคราม

คำสำคัญ:

การเมืองบนโซเชียลมีเดีย, การไตร่ตรองก่อนการเผยแพร่สารทางการเมือง, การสื่อสารทางการเมือง, พลเมืองดิจิทัล, หลักพุทธธรรม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายและวิเคราะห์กระบวนการไตร่ตรองก่อนการเผยแพร่สารทางการเมืองของพลเมืองในสื่อสังคมออนไลน์ โดยบูรณาการแนวคิดทางรัฐศาสตร์ร่วมกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เพื่อเสนอกรอบการสื่อสารทางการเมืองอย่างมีความรับผิดชอบในบริบทสังคมประชาธิปไตยร่วมสมัย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายบทบาทของโซเชียลมีเดียในฐานะพื้นที่ทางการเมืองที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการรับรู้ การตัดสินใจ และการแสดงออกทางการเมืองของพลเมือง รวมถึงวิเคราะห์ปัญหาการสื่อสารทางการเมืองที่เกิดขึ้นจากข่าวลวง ข้อมูลบิดเบือน การสื่อสารที่ขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ และวาทกรรมสร้างความขัดแย้ง โดยใช้การวิเคราะห์และการสังเคราะห์แนวคิดทางรัฐศาสตร์ร่วมกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เพื่อเสนอกรอบคิดในการกำกับการสื่อสารทางการเมืองในพื้นที่สาธารณะดิจิทัล ผลการศึกษาพบว่า การเมืองบนโซเชียลมีเดียเปิดโอกาสให้พลเมืองมีส่วนร่วมทางการเมืองมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างเงื่อนไขที่เอื้อต่อการบิดเบือนการรับรู้และการขยายอารมณ์ทางการเมือง บทความเสนอให้นำหลักสติ สัมปชัญญะ และสัมมาวาจา มาบูรณาการเป็นกรอบคิดเชิงจริยธรรมและเชิงปฏิบัติในการไตร่ตรองก่อนการเผยแพร่สารทางการเมืองของพลเมือง โดยสติช่วยให้รู้เท่าทันอารมณ์และอิทธิพลของสาร สัมปชัญญะช่วยให้ตระหนักถึงผลกระทบของการสื่อสารต่อผู้อื่นและสังคม และสัมมาวาจาช่วยกำกับรูปแบบการแสดงออกให้เป็นไปอย่างสร้างสรรค์และเคารพความเห็นต่าง ทั้งนี้ได้ชี้ให้เห็นว่า การไตร่ตรองก่อนการเผยแพร่สารทางการเมืองไม่ใช่เพียงความรับผิดชอบเชิงปัจเจก หากแต่เป็นกระบวนการฝึกฝนภายใต้ข้อจำกัดของโครงสร้างแพลตฟอร์มดิจิทัล ซึ่งมีความสำคัญต่อการยกระดับคุณภาพของการสื่อสารทางการเมืองและการธำรงไว้ซึ่งระบอบประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล

เอกสารอ้างอิง

ณัฐนันท์ ศิริเจริญ. (2555). การใช้สื่อบูรณาการเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองกับอนาคตประชาธิปไตยไทย. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 5(1), 148–167.

ธำรงเกียรติ อุทัยสาง และคณะ. (2566). การบริหารข้อมูลข่าวสารในยุคโซเชียลมีเดียโดยบูรณาการหลักกาลามสูตรของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 6(2), 29–43.

บงกช ดารารัตน์. (2566). ว่าด้วยพื้นที่ทางการเมือง: นักการเมืองและโซเชียลมีเดีย. สืบค้น 7 มกราคม 2569, จาก https://themomentum.co/ruleoflaw-polician-with-newmedia/

เบญจวรรณ ถวิลไพร และคณะ. (2568). สื่อออนไลน์กับการกำกับอารมณ์ทางการเมือง: กรณีศึกษาความขัดแย้งไทย–กัมพูชา. วารสาร มมร ยศสุนทรปริทรรศน์, 2(3), 33–49.

ปาริชาติ ชุมพงศ์ และธีรยุทธ ชะนิล. (2568). บทบาทของการสื่อสารทางการเมืองในการสร้างความเข้าใจและกระตุ้นการมีส่วนร่วมของประชาชนในระบบประชาธิปไตย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(1), 209–221.

พระครูพิสุทธิธรรมาภรณ์ (วิสุทธิ์ วิสุทฺธาจาโร). (2568). สื่อสังคมออนไลน์กับการสร้างวาทกรรมทางการเมือง: ผลกระทบต่อการรับรู้ความจริงของพลเมือง. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์, 3(2), 72–80.

พระครูวิรุฬห์ปัญญาสาร (ปัญญา ปญฺญาวโร) และพระมหาอานันต์ เจริญศิริพัชร. (2568). นักการเมืองกับการสื่อสารในยุคดิจิทัล ผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือและความไว้วางใจของประชาชน. วารสารสิทธิ์ทรรศน์, 3(2), 84–95.

พระครูสังฆรักษ์ยศวีร์ ปมุตฺโต. (2568). บทบาทของเครือข่ายสังคมออนไลน์ต่อการขับเคลื่อนประชาธิปไตยยุคดิจิทัล. วารสารกว๊านพะเยา, 2(4), 17–28.

พระใบฎีกาพงษ์ศักดิ์ ขนฺติพโล. (2568). การเมืองกับสติปัญญาแห่งการสื่อสาร. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(4), 319–332.

พัชรีญา ฟองจันตา และคณะ. (2567). พุทธวิธีสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองให้แก่ประชาชนของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(3), 187–201.

สุรศักดิ์ ศรีธรรมกุล และนฤมล อนุสนธิ์พัฒน์. (2567). พลังโซเชียลมีเดียกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในปัจจุบัน. วารสารปัญญา, 31(1), 117–129.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-25

รูปแบบการอ้างอิง

(ธนัญชัย อริญฺชโย) พ., อธิวฑฺฒโน (วัตตะสิริชัย) พ., & กิตฺติโก (บุญนิยม) พ. (2026). การไตร่ตรองก่อนเผยแพร่สารทางการเมืองในสื่อสังคมออนไลน์: การประยุกต์หลักธรรมเพื่อการสื่อสารอย่างรับผิดชอบของพลเมือง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(1), 193–206. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/291614