การพัฒนาการศึกษาสงเคราะห์ของวัดใหม่สี่หมื่นอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
คำสำคัญ:
การพัฒนาการศึกษา, การศึกษาสงเคราะห์, การจัดการศึกษาในวัดบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการพัฒนาการศึกษาสงเคราะห์ของวัดใหม่สี่หมื่น อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี 2) เปรียบเทียบการพัฒนาการศึกษาสงเคราะห์ดังกล่าวโดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) วิเคราะห์ปัญหา อุปสรรค ตลอดจนข้อเสนอแนะเพื่อยกระดับการดำเนินงาน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยข้อมูลเชิงปริมาณเก็บรวบรวมจากประชาชนในพื้นที่จำนวน 262 คน ด้วยแบบสอบถาม และนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมทั้งการทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงบริบท
ผลการศึกษาพบว่า โดยภาพรวมการพัฒนาการศึกษาสงเคราะห์อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.59 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าด้านการจัดการศึกษาในรูปแบบโรงเรียนตามแผนการศึกษาแห่งชาติมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือการส่งเสริมให้ประชาชนและเยาวชนเข้าถึงการศึกษา ขณะที่ด้านการสอนศีลธรรมในระบบโรงเรียนมีค่าเฉลี่ยต่ำสุดและอยู่ในระดับปานกลาง สำหรับผลการเปรียบเทียบ พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้ไม่ก่อให้เกิดความแตกต่างของระดับการปฏิบัติ ส่วนอาชีพเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ด้านปัญหาที่พบ ได้แก่ การขาดความร่วมมือและข้อจำกัดด้านงบประมาณ บุคลากร และอุปกรณ์ทางการศึกษา ซึ่งไม่เพียงพอต่อจำนวนผู้เรียนที่เพิ่มขึ้น ดังนั้นควรเสริมสร้างความร่วมมือจากทุกภาคส่วนเพื่อสนับสนุนทรัพยากรอย่างต่อเนื่องและเพียงพอ
เอกสารอ้างอิง
กองแผนงาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติ กฎ ระเบียบและคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
นำทรัพย์ จันทน์หอม. (2540). การทำวัดให้เป็นศูนย์กลางของชุมชน: การแสวงหาเส้นทางการพัฒนาชนบทของพระสงฆ์ไทย. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
พระครูปลัดศุภชัย ขนฺติโก (บุญอิ่ม). (2561). ความพึงพอใจในการบริหารจัดการโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา: กรณีศึกษา โรงเรียนอนุบาลวัดโชติทายการามสงเคราะห์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุวิมลสมุทรกิจ (บุญชู ยโสธโร). (2555). บทบาทพระสังฆาธิการในการบริหารกิจการคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระชยพล กณฺยาโณ (คีรี). (2567). บทบาทการส่งเสริมการศึกษาสงเคราะห์ของพระครูภาวนาอินทวงศ์ (เฉลียว อินฺทวํโส) (สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2548). พุทธศาสนาในอาเซียน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระมหานิรุต ญาณวุฑฺโฒ (พยนต์ยิ้ม). (2563). ประสิทธิภาพการจัดการการศึกษาสงเคราะห์ของพระสังฆาธิการในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชรัตนมุนี (ชัยวัฒน์ ปญฺญาสิริ). (2548). การจัดสาธารณูปการและสาธารณะสงเคราะห์ของวัด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
พระสุรเดช คมฺภีรปญฺโญ (อินปัน). (2553). ศึกษาความคิดเห็นของประชาชนต่อภาวะผู้นำตามหลักพละ 4 ของผู้นำองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Yamane, T. (1973) Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.


