พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนของสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอปัว จังหวัดน่าน
คำสำคัญ:
พุทธบูรณาการ, การส่งเสริม, การมีส่วนร่วม, การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน, สำนักงานพัฒนาชุมชนบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรมกับการมีส่วนร่วม และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วม การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ประกอบด้วย การเก็บข้อมูลแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ จำนวน 397 คน วิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ด้วยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ ด้วยการใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสําคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน ใช้เทคนิคด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1. ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.31) 2. ความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรมกับการมีส่วนร่วม โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับค่อนข้างสูง (R=.730**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 3. พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมโดยใช้อปริหานิยธรรม พบว่า การประชุมอย่างสม่ำเสมอ การดำเนินงานร่วมกันภายใต้กฎระเบียบอย่างเคร่งครัด โดยประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นควบคู่กับการส่งเสริมบทบาทสตรี ร่วมสืบสานวัฒนธรรมประเพณี การส่งเสริมให้ยึดหลักธรรมในการดำเนินชีวิตและการทำงาน เป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนให้มีความมั่นคงและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และการวางแผน กองแผนงาน. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 - 2570) ของกรมการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด ดีไซน์ แอนด์ พริ้นท์ติ้ง.
กลุ่มงานสารสนเทศการพัฒนาชุมชน. (2567). สรุปผลการดำเนินงานการขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัยอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง จังหวัดน่าน. น่าน: บุ๊คโฟกัสดีไซน์.
กองแผนงาน กรมการพัฒนาชุมชน. (2567). แผนปฏิบัติราชการรายปี (พ.ศ. ๒๕๖๘) ของกรมการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: กรมการพัฒนาชุมชน.
ทักษิณ ประชามอญ. (2561). รูปแบบการบริหารงานแบบมีส่วนร่วมตามหลักพุทธธรรมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธนาพร พรมเสน. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบูรณาการแผนพัฒนาพื้นที่อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พนารัตน์ มาศฉมาดล. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. สืบค้น 12 มกราคม 2568, จาก https://shorturl.asia/pDJBv
พระฐิติพงศ์ ฐานวีโร (ทำพนม). (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดู่ อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวรวุฒิ วรวุฑฺฒิเมธี (ลือโฮ้ง). (2564). การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของประชาชนตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เวธิกา แดงเรือง. (2560). การบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 43). กรุงเทพฯ: บริษัทเอส. อาร์. พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จำกัด.
สุภาวดี ปันเต็ม. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นเทศบาลตําบลห้วยอ้อ อําเภอลอง จังหวัดแพร่ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักทะเบียนอำเภอปัว. (2567). ข้อมูลผู้มีสิทธิเลือกตั้งอำเภอปัว จังหวัดน่าน (อัดสำเนา). น่าน: ที่ว่าการอำเภอปัว จังหวัดน่าน.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.


