พุทธวิถีส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดสมุทรสงคราม
คำสำคัญ:
พุทธวิถี, ความไว้วางใจทางการเมือง, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดสมุทรสงคราม 2. วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความไว้วางใจทางการเมือง และ 3. นำเสนอพุทธวิถีในการส่งเสริมความไว้วางใจดังกล่าว การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 399 คน ด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการถดถอยพหุคูณ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม แล้ววิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า ความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านนโยบายทางการเมืองและด้านคุณธรรมจริยธรรมอยู่ในระดับมาก ขณะที่ด้านพฤติกรรมทางการเมืองอยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยด้านการศึกษา ด้านกลุ่มเพื่อนและชุมชน และด้านครอบครัวร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของความไว้วางใจทางการเมืองได้อย่างมีนัยสำคัญ ส่วนในแบบจำลองด้านหลักพุทธธรรม พบว่า ปุคคลัญญุตาเป็นองค์ประกอบที่มีอิทธิพลเชิงบวกเด่นชัด ข้อค้นพบดังกล่าวสะท้อนว่า ความไว้วางใจทางการเมืองเกิดจากทั้งการทำงานเชิงนโยบาย คุณธรรมของผู้แทน และความสามารถในการเข้าใจประชาชนอย่างเหมาะสม ผู้วิจัยจึงสังเคราะห์พุทธวิถี “วิถีแม่กลอง” เป็นแนวทางส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมืองบนฐานของการรู้ปัญหาพื้นที่ รู้ประโยชน์สาธารณะ รู้บทบาทหน้าที่ รู้กาลเทศะ รู้ชุมชน และรู้จักประชาชนอย่างเท่าเทียม เพื่อเสริมสร้างการสื่อสารที่โปร่งใส การตัดสินใจที่รับผิดชอบ และความสัมพันธ์ที่ยั่งยืนระหว่างผู้แทนกับประชาชน
เอกสารอ้างอิง
กำพล ศรีโท. (2566). รูปแบบการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนจังหวัดนนทบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สำนักประชาสัมพันธ์ กลุ่มงานผลิตเอกสาร. (2557). จุดเริ่มต้นประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ: สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
นิภา ทัตตานนท์ และคณะ. (2564). ความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 8(3), 136–150.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2567). ข้อมูลสถิติประชากรจากทะเบียนราษฎร. สืบค้น 22 ธันวาคม 2567, จาก https://stat.bora.dopa.go.th
สุรพล สุยะพรหม และคณะ. (2562). การสื่อสารทางการเมืองของพระเทพปฏิภาณวาที (เจ้าคุณพิพิธ): ศึกษาในช่วงเวลา พ.ศ. 2540–2560. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(5), 2501–2518.
Levi, M., & Stoker, L. (2000). Political trust and trustworthiness. Annual Review of Political Science, 3, 475–507.
Norris, P. (2011). Democratic deficit: Critical citizens revisited. Cambridge: Cambridge University Press.
OECD. (2024). OECD survey on drivers of trust in public institutions: 2024 results: Building trust in a complex policy environment. Paris: OECD Publishing.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
