การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่นในตำบลวัดประดู่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
คำสำคัญ:
หลักพุทธธรรม, การให้บริการประชาชน, ผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่น 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสังคหวัตถุธรรมกับการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่น 3. เพื่อนำเสนอการประยุกต์หลักสังคหวัตถุธรรมเพื่อส่งเสริมการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่นในตำบลวัดประดู่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ โดยการสำรวจด้วยแบบสอบถามที่ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.962 ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 339 คน ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติที่ใช้ คือค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ เพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนาความ
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.76) 2. หลักสังคหวัตถุธรรมมีความสัมพันธ์กับการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่น ในเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีระดับความสัมพันธ์อยู่ในระดับน้อย (R=399**) จึงยอมรับสมมติฐาน 3. การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการให้บริการประชาชนของผู้นำทางการเมืองระดับท้องถิ่นในตำบลวัดประดู่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พบว่า ทาน โอบอ้อมอารี ผู้นำท้องถิ่นให้บริการสาธารณะเพื่อเชื่อมรัฐกับประชาชน ให้การบริการสามารถเข้าถึงและแก้ไขปัญหาของประชาชนได้อย่างทันท่วงที ปิยวาจา วจีไพเราะ พูดด้วยความเคารพ เมตตา และจริงใจ เปิดช่องทางการสื่อสารที่เข้าถึงง่าย สื่อสารผ่านโซเชียล เช่น โทรศัพท์และไลน์กลุ่มเพื่อให้ชาวบ้านแจ้งปัญหา อัตถจริยา สงเคราะห์ประชาชน ผู้นำท้องถิ่นลงมือทำจริง ร่วมกิจกรรม กระตุ้นการมีส่วนร่วม สร้างความร่วมมือจากประชาชน และสร้างภาพลักษณ์ที่ดี สมานัตตตา เสมอต้นเสมอปลาย ผู้นำท้องถิ่นมีความเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เลือกปฏิบัติ เปิดพื้นที่เท่าเทียม สร้างความเชื่อมั่น โปร่งใสในการทำงาน
เอกสารอ้างอิง
งานนโยบายและแผน สำนักปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลวัดประดู่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. (2567). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566-2570) องค์การบริหารส่วนตำบลวัดประดู่. สืบค้น 7 กันยายน 2567, จาก https://watpradoo.go.th/public/แผนพัฒนาท้องถิ่น/
ณัฏฐ์ชนนจ์ ภูจอมจิตร. (2564). ประสิทธิผลการให้บริการประชาชนด้านโครงสร้างพื้นฐานขององค์การบริหารส่วนตำบลพยอม อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 4(1), 1-15.
นัยนา ศรีโมครา และคณะ. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมคุณภาพการให้บริการประชาชนของเทศบาลตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 4(1), 40-54.
พระครูกิตติพลาธร (กัด กิตฺติธโร). (2562). รูปแบบการพัฒนาชีวิตด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดศรีสะเกษ. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธีระพงษ์ ธีรงฺกุโร และคณะ. (2565). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการให้บริการประชาชนของสำนักงานเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(4), 190-201.
พระมหาวินัย สิริภทฺโท (แช่มสายทอง). (2561). การบูรณาการหลักมนุษยสัมพันธ์กับหลักสังคหวัตถุ 4 ของผู้บริหารโรงเรียน (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. (2546, 9 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 120 ตอนที่ 100 ก. หน้า 16.
มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลกรณราชวิทยาลัย.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก. หน้า 74-75.
Bidhya Bowornwathana. (2003). Country Report Governance Reform in Thailand: Question able Assumptions. Uncertain Outcomes. Thai Journal of Public Administration, 1(1), 189-213.
Millet John D. (1954). Management in the Public Service. New York: McGraw-Hill.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd Edition). New York: Harper & Row.
