พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วมทางการเมือง, สมรรถนะทางการเมือง, หลักอปริหานิยธรรมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง จำนวน 18 รูปหรือคน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูล เนื้อหาเชิงพรรณนา และการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ จำนวน 396 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่น 0.893 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา สถิติอนุมาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. การมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ อยู่ในระดับมาก 2. สมรรถนะทางการเมืองและหลักอปริหานิยธรรมส่งผลในทางบวกต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3. พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลเมืองศรีสะเกษ พบว่า 1) การประชุมเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เปิดโอกาสให้ประชาชนแสดงความคิดเห็นและลดความขัดแย้ง 2) การประชุมอย่างพร้อมเพรียง ทำให้การตัดสินใจโปร่งใสและเกิดความสามัคคี 3) ปฏิบัติตามกฎข้อบังคับ สร้างความเป็นธรรมและความตื่นตัวทางการเมือง 4) รับฟังความคิดเห็นของผู้ใหญ่ ลดความขัดแย้งระหว่างวัยและเสริมสร้างประชาธิปไตย 5) ไม่ลุแก่อำนาจ เพิ่มความร่วมมือและความเชื่อมั่นในระบบ 6) เคารพประเทศชาติ เพิ่มความมั่นคงในประชาธิปไตยเทศบาล 7) อารักขาคุ้มครองอย่างชอบธรรม บังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นธรรมและเคารพสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
เขมานันท์ ขบวนฉลาด. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมเพื่อการบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลประทัดบุ อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 12(2), 133-142.
พระครูเกษมวัชรดิตถ์ (เกษม ฐิตสมฺปนฺโน). (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดเพชรบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเอกกวิน ปิยวีโร (อะซิ่ม). (2564). การนำหลักพุทธธรรมาภิบาลไปประยุกต์ใช้ในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดนครศรีธรรมราช (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภูริวัจน์ ปุณยวุฒิปรีดา. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน: แนวคิด หลักการและการส่งเสริม. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 5(2), 384-400.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วัลลภ รัฐฉัตรานนท์ และนพพล อัคฮาด. (2562). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการตื่นตัวทางการเมืองกับความรู้สึกมีสมรรถนะทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนิสิตนักศึกษาในระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล. วารสารการบริหารปกครอง มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 8(1), 26-39.
ศุภมา จิตต์เที่ยง. (2566). กระบวนการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนที่มีผลต่อความเชื่อมั่นในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยของพรรคการเมืองในกรุงเทพมหานคร (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2549). การเมืองไทย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักงานสถิติจังหวัดศรีสะเกษ. (2568). ประชากรจากการทะเบียน จำแนกเป็นรายอำเภอ พ.ศ. 2568. (อัดสำเนา) ศรีสะเกษ: สำนักงานสถิติจังหวัดศรีสะเกษ.
สุกัญญาณัฏฐ อบสิณ. (2564). การพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งทั่วไปของจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุขุม นวลสกุล และคณะ. (2521). การเมืองและการปกครองไทย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เสาวนีย์ วิยะบุญ. (2562). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมเพื่อการจัดการสภาองค์กรชุมชนเข้มแข็งในจังหวัดระยอง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(4), 124-135.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed). New York: Harper and Row.
