พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา

ผู้แต่ง

  • รฤทธิ์ เขียนโคกกรวด คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สุมาลี บุญเรือง คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • วัชรินทร์ ชาญศิลป์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สวัสดิ์ จิรัฏฐิติกาล กระทรวงยุติธรรม

คำสำคัญ:

พุทธบูรณาการ, ความรู้ความเข้าใจ, ระบอบประชาธิปไตย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง 400 คนด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.877 และวิเคราะห์ด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพเก็บจากการสนทนากลุ่ม 9 รูปหรือคน และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก 18 รูปหรือคน

ผลการวิจัยพบว่า 1. ความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านอำนาจอธิปไตย ตระหนักถึงสิทธิ หน้าที่ และความรับผิดชอบของประชาชน 2) ด้านสิทธิและเสรีภาพ ส่งเสริมพลเมืองตื่นรู้และการแสดงความคิดเห็นอย่างเสรี 3) ด้านความเสมอภาค สร้างความเป็นเจ้าของเมืองร่วมกันและการเข้าถึงข้อมูลอย่างทั่วถึง 4) ด้านภราดรภาพ อยู่ร่วมกันด้วยความเอื้ออาทร เคารพความแตกต่าง และสร้างความสามัคคี 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า ช่องทางการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองและหลักไตรสิกขาส่งผลต่อความรู้ความเข้าใจทั้ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สามารถร่วมกันทำนายได้ร้อยละ 55.4 และ 15.3 ตามลำดับ 3. พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา ด้วยการประยุกต์ใช้หลักไตรสิกขา พบว่า 1) ศีล ซึ่งเป็นพื้นฐานของการประพฤติปฏิบัติที่เหมาะสมและการอยู่ร่วมกัน 2) สมาธิ ช่วยให้ประชาชนมีความมั่นคงทางจิตใจ ใช้สิทธิและเสรีภาพอย่างมีเหตุผล และ 3) ปัญญา ช่วยในการคิดวิเคราะห์ ตัดสินใจ แก้ไขปัญหา และมีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคมและประเทศอย่างสร้างสรรค์

เอกสารอ้างอิง

โกวิท สุรัสวดี. (2544). การเมืองการปกครองไทยตามรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ วี. เจ. พริ้นติ้ง.

ธีรยุทธ ชะนิล และอภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2565). การประยุกต์หลักพุทธธรรมและการสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองเพื่อสร้างความนิยมสำหรับการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(4), 295-308.

ประภัสสร ทองยินดี. (2558). ประชาธิปไตย: แนวคิดและหลักการเบื้องต้น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 5(3), 11-22.

ปรีชา เรืองจันทร์. (2560). การเมือง เศรษฐกิจ และสังคม Politics, Economy and Society (พิมพ์ครั้งที่ 2). พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ปาริชาติ ชุมพงศ์ และคณะ (2568). การสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นที่มีผลต่อการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(4), 74–87.

พระภิญโญ ตสฺสนาโม และคณะ. (2565). การประยุกต์พุทธจริยธรรมเพื่อการเสริมสร้างภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรี. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 7(1), 134-146.

พระมหาธนาธิป สีลสุทฺโธ. (2567). การประยุกต์หลักปัญญาธรรมเพื่อเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจ ทางการเมือง ในระบอบประชาธิปไตยของประชาชน ตำบลบ้านนา อำเภอแกลง จังหวัดระยอง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(4), 158-170.

พระมหาบวรวิทย์ รตนโชโต. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการเลือกตั้งสมาชิกสภาและนายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดลำปาง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(6), 285-297.

พระมหาอภิวัชร์ อภิวชฺชโร. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการเสริมสร้างภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารท้องถิ่นในจังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(2), 1-14.

วิรัช สกุลพงษ์ และคณะ. (2567). ความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยตามแนวพุทธศาสนาของประชาชนตำบลบ้านแลง อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(6), 383-395.

สพรรณชนก จรุณจิรพัฒน์. (2557). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการห้ามสมาชิกสภาเทศบาลและผู้บริหารเทศบาลมีส่วนได้เสียไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมในสัญญาที่เทศบาลนั้นเป็นคู่สัญญา. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 7(1), 70-71.

สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2568). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร. สืบค้น 22 มกราคม 2568, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/view

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-29

รูปแบบการอ้างอิง

เขียนโคกกรวด ร. ., บุญเรือง ส. ., ชาญศิลป์ ว. ., & จิรัฏฐิติกาล ส. . (2026). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในเทศบาลนครนครราชสีมา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ , 9(5), 14–27. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/298771