พิธีบายศรีสู่ขวัญบ้านโคกเมือง อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ การผลิตซ้ำทุนทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยว

Main Article Content

Worabhuri Moolsin
Korparakamon Sripirom

บทคัดย่อ

พิธีกรรมบายศรีสู่ขวัญบ้านโคกเมือง อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์เป็นการผลิตซ้ำทุนทางวัฒนธรรมด้วยการจัดกิจกรรมบายศรีสู่ขวัญต้อนรับนักท่องเที่ยว การให้ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านมาทำพิธีผูกแขนนักท่องเที่ยวที่มาค้างคืนที่บ้านโคกเมือง โดยการจัดพิธีบายศรีสู่ขวัญ เพื่อเรียกขวัญนักท่องเที่ยว ได้มีความรู้สึกว่าตนเองเป็นนักท่องเที่ยวระดับวีไอพี มีความสำคัญ ได้รับการต้อนรับที่สมเกียรติและมีส่วนร่วมในพิธีกรรม จากพิธีกรรมซึ่งเป็นทุนทางวัฒนธรรมสู่การค้าที่เป็นทุนทางเศรษฐกิจ ตามแนวคิดของ บูร์ดิเยอร์ (Pierre Bourdieu) บ้านโคกเมืองได้อาศัยทุนทางวัฒนธรรมปรับเปลี่ยนเป็นอำนาจเชิงสัญลักษณ์ จากข้าวภูเขาไฟ การใช้ครกกระเดื่องตำข้าว ประเพณีเก่าแก่ ได้มีการสาธิตให้นักท่องเที่ยวได้ชม และประเพณีการบายศรีสู่ขวัญ การร่วมงานขันโตกของผู้เฒ่าผู้แก่บ้านโคกเมือง การทำซ้ำเกิดความชำนาญ ทำให้การแสดงออกมาเป็นธรรมชาติทำให้นักท่องเที่ยวเกิดความประทับใจ ในมุมมองฮาบิตุสของพิธีบายศรีสู่ขวัญ ได้เกิดการเรียนรู้ของผู้เฒ่าผู้แก่ ที่มาทำพิธีบายศรีสู่ขวัญครั้งแรกอาจจะทำไม่ถูกไม่กล้าพูด กลับกลายเป็นความชำนาญพูดจาอวยพร ให้ศีลให้พร แสดงสีหน้าท่าทางสมจริง การใช้เสียง แววตา ซึ่งบูดิเยอร์เรียกว่า การกลายสภาพสู่วัตถุ (objectification) อันเป็นการแสดงออก เป็นการผลิตซ้ำรูปแบบ เนื้อหา ตลอดจนความหมายของการบายศรีสู่ขวัญให้กับนักท่องเที่ยว ทำให้เกิดความประทับใจ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Moolsin, W., & Sripirom, K. (2019). พิธีบายศรีสู่ขวัญบ้านโคกเมือง อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ การผลิตซ้ำทุนทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยว. Asian Journal of Arts and Culture, 19(1), 61–78. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/cjwu/article/view/119920
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Aumanratchaton Praya. (1988). Morale and tradition. Bangkok, Thailand: Rungrueng Printing.

Ban Khok Mueang. (2015). The ducument of Ban Khok Mueang. Buriram, Thailand: Ban Khok Mueang Prokronchai.

Bourdieu, P. (1990). The logic of practice. Stanford, UK: Stanford University Press.

Chantavanich, S. (2009). Sociological theories (4th ed.).Bangkok, Thailand: Chulalongkorn University.

Chareonwongsak, K. (2016). Thailand 4.0 with cultural capital. Bangkok, Thailand: Bangkokbiznews.

Ministry of Culture. (2015). Muang Tam Sanctuary Buriram. Retrieved from https://www.m-culture.go.th/young/ewt_news.php?nid=466

Moolsin, W. (2013). Postmodern. Ubonratchatani, Thailand: Yongsawat InterGroup Printing.

National Culture Act, B.E. (1942). Retrieved from https://www.m-culture.go.th/young/ ewt_news.php?nid=466

Sarot, S. (2014). The development of reinforcement community economy’s model of cultural capital: A case of raft house settlement, Sagaekrang River, Uthai-Thani province. Nakhon Pathom, Thailand: Silpakorn University.

Sathien-Koses Nakrapatip Foundation. (1973). Art and traditions. Bangkok, Thailand: Bannakran Printing.

Yanyongkasemsuk, R. (2007). Elites in contemporary Thai politics: A study of Pierre Bourdieu’s approach of reproduction of cultural capitalism. (Ph.D. Thesis, Chulalongkorn University, Thailand).