ฟ้อนโคมบูชา หัตถศิลป์ ถิ่นเมืองสาตร

Main Article Content

Treethawat Meesomsak
Vipada Petchot
Sunisa Sukin
Athitaya Piwkhum

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง “ฟ้อนโคมบูชา หัตถศิลป์ ถิ่นเมืองสารท” นี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่องการศึกษาและสร้างสรรค์งานศิลปนิพนธ์เชิงสร้างสรรค์ สาขาวิชาศิลปะการแสดงคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ประจำปีการศึกษา 2561 มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างสรรค์ผลงานการแสดงนาฏศิลป์ไทยสร้างสรรค์ ชุด “ฟ้อนโคมบูชา หัตถศิลป์ ถิ่นเมืองสาตร”


ผลการวิจัยพบว่า  การแสดงชุด “ฟ้อนโคมบูชา หัตถศิลป์ ถิ่นเมืองสารท” เป็นการแสดงประเภทนาฏศิลป์ไทยสร้างสรรค์ ในประเภทของฟ้อนโดยใช้โคมแบบล้านนาเป็นอุปกรณ์หลักในการแสดง ประกอบบทร้องจ๊อย คือ การขับขานวรรณกรรมประเภท คร่าว ใช้ผู้แสดงหญิงล้วนจำนวน 10 คนแต่งกายแบบล้านนาชนชั้นเจ้านายและคหบดีในอดีต การแสดงประกอบด้วย 3 ช่วงการแสดง ช่วงที่ 1 ทำนองเพลงมีจังหวะ ช่วงที่ 2 ทำนองเพลงมีจังหวะปานกลาง ช่วงที่ 3 ทำนองเพลงมีจังหวะเร็ว ตามลำดับ เครื่องดนตรีที่เครื่องดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ จำนวน 15 ชิ้น ผสมกับดนตรีสากล 1 ชิ้น โดยกระบวนท่าฟ้อนจำนวน 53 ท่า และการปรับเปลี่ยนรูปแบบแถวการแสดงทั้งหมด 40 รูปแบบ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Meesomsak, T., Petchot, V., Sukin, S., & Piwkhum, A. (2020). ฟ้อนโคมบูชา หัตถศิลป์ ถิ่นเมืองสาตร. Asian Journal of Arts and Culture, 20(1), 16–25. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/cjwu/article/view/216423
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Oopparamai, W. (2010). Dramatic performance and drama. Bangkok, Thailand: Chulalongkorn University Press.

Pitupuminark, K. (2014). Joi : Sing a Lanna Traditinal Literature. Journal of Fine Arts, 2, 225-259.

Saithongkham, J. (2018). Thai classical dance, Thai Dance, drama, and Khon. Bangkok, Thailand: Nucha Publishing.

Soonpongsri, K. (2016). Aesthetics, philosophy of art, and art critical theory. Bangkok, Thailand: Chulalongkorn University Press.

Tourism Authority of Thailand. (2014). Chiang Mai’s Yee Peng tradition. Retrieved from http://suvarnabhumiairport.com/th/