ภูมิปัญญากาหลอ กรณีศึกษานายขำ บุญเกิด

Main Article Content

Kanop Kimchiang
Tanatip Kamthong
Ratree Luechai

บทคัดย่อ

นายขำ บุญเกิด ได้รับการถ่ายทอดภูมิปัญญากาหลอจากนายขับ แก้วมีบุญ บุตรของกาหลอหมึกเขียว ครูกาหลอใหญ่แห่งเมืองนครศรีธรรมราช และได้ศึกษาเพิ่มเติมด้วยตนเอง ทำให้มีประสบการณ์ ความรู้ และความสามารถทั้งทางด้านดนตรีและพิธีกรรมจนเป็นที่ยอมรับของวงการดนตรีกาหลอในภาคใต้ นายขำเป็นผู้มีอุปนิสัยร่าเริง สนุกสนาน จิตใจดี มีความรักและเห็นคุณค่าในดนตรีกาหลอทั้งยังประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่บุคคลในชุมชน นายขำ บุญเกิด ได้รับการถ่ายทอดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจากบรรพบุรุษ และนำมาผนวกกับประสบการณ์ในการประโคมดนตรีกาหลอด้วยตนเองจนเกิดเป็นภูมิปัญญาเฉพาะตน


              จากการศึกษาพบว่า กาหลอนั้นมีความเชื่อเกี่ยวกับการปฏิบัติตนและการถ่ายทอดอย่างเคร่งครัด ซึ่งในความเชื่อล้วนแฝงไปด้วยภูมิปัญญาชาวบ้านในเรื่องต่าง ๆ เช่น การล้างใบหน้า มือ และเท้าเมื่อกลับจากงานศพ ตามความเชื่อโบราณเชื่อว่าป้องกันมิให้ภูตผีสัมภเวสีติดตามกลับมายังบ้าน ในทางภูมิปัญญาชาวบ้านคือการชำระล้างสิ่งสกปรกหรือกลิ่นศพที่อาจติดตัวมาในขณะช่วยงาน พิธีกรรมการคุมศพ คือการดูแลงานศพหรือการคุมดวงวิญญาณของผู้ตายให้ไปสู่สุขคติ และพิธีกรรมการนำศพ คือการประโคมเพื่อนำสังขารและดวงวิญญาณของผู้ตายไปยังฌาปนสถาน ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เป็นบทบาทสำคัญของกาหลอที่มีต่อคนในชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Kimchiang , K., Kamthong, T., & Luechai, R. (2020). ภูมิปัญญากาหลอ กรณีศึกษานายขำ บุญเกิด. Asian Journal of Arts and Culture, 20(2), 59–73. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/cjwu/article/view/245073
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Chumpengpan, Pr. (2001). Southern live Tradition And Culture. Bangkok, Thailand: Chomromdek.

Thung Song Municipality. (2016). History of Thung Song City. Nakhon Si Thammarat, Thailand: Time Printing Co., Ltd.