วิเคราะห์หลักธรรมที่ปรากฏในบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขในชุมชนตำบลท่าศิลา อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสำคัญและความเป็นมาของการทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุข 2) ศึกษาหลักธรรมที่ปรากฏในงานทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขของตำบลท่าศิลา อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร 3) ศึกษาวิเคราะห์หลักธรรมที่ปรากฏในบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขของตำบลท่าศิลา อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ รวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และภาคสนาม โดยการลงพื้นที่เก็บข้อมูลสัมภาษณ์เชิงลึก จากประชากรผู้ให้ข้อมูลหลัก 25 รูป/คน แล้วนำมาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ความสำคัญและความเป็นมาของการทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุข: การทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขช่วยเหลือผู้ยากไร้และส่งเสริมความสัมพันธ์ในครอบครัวและชุมชน โดยปลูกฝังคุณธรรมและความเมตตาในผู้ทำบุญ ช่วยสร้างความสงบและความพึงพอใจจากการทำความดี พร้อมทั้งส่งเสริมความร่วมมือในชุมชนตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยไม่ดื่มสุรา เพื่อบรรยากาศที่สงบและมีความสุขในงานบุญ
2. หลักธรรมในบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขของตำบลท่าศิลา อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร: การทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขในตำบลท่าศิลาเชื่อมโยงกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เช่น การให้ทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิ รวมถึงความกตัญญูกตเวที เบญจศีล เบญจธรรม และการหลีกเลี่ยงอบายมุข ซึ่งช่วยส่งเสริมการทำความดี สร้างความสงบในใจ และเสริมสร้างความรักความสามัคคี การรักษาศีล 5 ช่วยสร้างชีวิตที่สงบและมีความสุข และการทำบุญยังเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทีที่ช่วยในการเติบโตทางจิตใจและปัญญา
3. วิเคราะห์หลักธรรมที่ปรากฎในบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขสะท้อนหลักธรรมในพระพุทธศาสนา: การทำบุญแจกข้าวปลอดอบายมุขในชุมชนท่าศิลา สะท้อนหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เช่น การให้ทาน การรักษาศีล และการหลีกเลี่ยงอบายมุข ช่วยส่งเสริมความรัก ความสามัคคี และแสดงความกตัญญูกตเวที ช่วยสร้างความสงบในชีวิตและเสริมสร้างคุณค่าในสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
ปรีชา พิณทอง. (2534). ประเพณีโบราณไทยอีสาน. (พิมพ์ครั้งที่ 7). อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
พระครูสุธีคัมภีรญาณ. (2565). รูปแบบการแบ่งปันและการสร้างความกตัญญูในงานบุญแจกข้าวของชาวอีสาน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 4(4), 269-282. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSSP/article/view/260244
พระภัทรนันต์ ฐิตเสฏฺโฐ, พระครูโกศลอรรถกิจ, อุทัย เอกสะพัง, พระมหาอภินันท์ นนฺทภาณี คำหารพล และพระณัฐพงษ์ สิริสุวณฺโณ จันทร์โร. (2559). ศึกษาวิเคราะห์บุญกิริยาวัตถุ 3 ที่ปรากฏในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบท. วารสารปัญญาปณิธาน, 1(1), 22-28. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/PPJ/article/view/216206/150217
พุทธทาสภิกขุ. (2537). ภาษาคน-ภาษาธรรม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อัษฎางค์ ชมดี. (2553). ร้อยเรื่องเมืองสุรินทร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟ.
