เครื่องประดับเงินชนเผ่าคะฉิ่น บ้านใหม่สามัคคี : ความสวยงามในวิถีชีวิต ของคนบนพื้นที่สูง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง “เครื่องประดับเงินชนเผ่าคะฉิ่น บ้านใหม่สามัคคี : ความสวยงามในวิถีชีวิตของคนบนพื้นที่สูง” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ความเป็นมาของชนเผ่าคะฉิ่น บ้านใหม่สามัคคี อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีเพียงหมู่บ้านเดียวในภาคเหนือตอนบนและประเทศไทย และนับถือศาสนาคริสต์ ชนเผ่าคะฉิ่นแบ่งเป็น 6 กลุ่มย่อยคือ จิงเพาะ (Jinghpaw) มาหรู่ (Maru) ระวาง (Rawang) ลีซู (Lisu) ละชี (Lashi) และ 6) ไซว้า (Zaiwa) โดยคะฉิ่นกลุ่มจิงเพาะ เป็นประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้าน คะฉิ่นทั้ง 6 กลุ่ม ยังคงรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมไว้ โดยเฉพาะประเพณีการเต้น “มะหน่าว” (Manau) เป็นประเพณีสำคัญ 2) วัฒนธรรมการแต่งกายของชนเผ่าคะฉิ่น บ้านใหม่สามัคคีนั้น ผู้หญิงแต่งกายด้วยเสื้อผ้าและเครื่องประดับเงินสวยงามและโดดเด่นกว่าผู้ชาย วัยเด็กและวัยผู้ใหญ่แต่งกายคล้ายคลึงกัน 3) เครื่องประดับเงินของชนเผ่าคะฉิ่น นิยมใช้โลหะเงินที่บริสุทธิ์ 92.5 เปอร์เซ็นต์ทำเครื่องประดับ สวมเต็มรูปแบบในโอกาสหรือพิธีสำคัญต่างๆ และช่างทำเครื่องประดับเงินในประเทศเมียนมาร์ เป็นผู้ที่ทำเครื่องประดับเงินส่งให้ชนเผ่าคะฉิ่นสวมใส่ เนื่องจากในหมู่บ้านไม่มีช่างทำเครื่องประดับเงิน และสุดท้ายคือ 4) รูปแบบเครื่องประดับเงินชนเผ่าคะฉิ่นมี 4 รูปแบบคือ ห่วงคอ สร้อยคอ กำไลข้อมือ และเม็ดกระดุมประกอบพวงระย้า
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ลงในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารมนุษย์กับสังคมก่อน
เอกสารอ้างอิง
กาดสวนแก้ว. (2563). ศููนย์พัฒนาโครงการหลวงหนองเขีียว. [ออนไลน์]. ได้จากhttp://www.kadsuankaew.co.th/nongkheaw/. [สืืบค้นเมื่อวัันที่่ิ 7 เมษายน 2563].
กรมส่งเสริิมวััฒนธรรม. (2562). ค่าล้ำวััฒนธรรมชาวไทยภููเขา. วารสารวััฒนธรรม, 58(1), 9.
โม่หอม. (2553). เยืือนเทศกาลมะหน่าว ก่อนจะเหลืือเพีียงความทรงจำ. นิิตยสารสาละวิินโพสต์, 57, 3.
สุุจิิรา ปานจนะ. (2547). จากรััฐคะฉิ่นสู่ถิ่นเชีียงดาว: การรื้อฟื้นวััฒนธรรมชาวคะฉิ่นในเมืืองไทย. นิิตยสารสาละวิินโพสต์, 19, 1.
สมาคมศููนย์รวมการศึึกษาและวััฒนธรรมของขาวไทยภููเขาในประเทศไทย. (2563).ชนเผ่าคะฉิ่่น. [ออนไลน์]. ได้จาก
https://impect.or.th/?p=15021. [สืืบค้นเมื่่อวัันที่่ 7 เมษายน 2563].
อนุุชาติิ ลาพา และพงรััมซิิงรััม. (2556) แนวทางการอนุุรัักษ์์ประเพณีีการรำมะหน่าว(MANAU) ของชนเผ่าคะฉิ่นในชุุมชนบ้านใหม่สามััคคีี หมู่ 14 ตำบลเมืืองนะ อำเภอเชีียงดาว จัังหวััดเชีียงใหม่่ (รายงานการวิิจััย ไม่ได้ตีีพิิมพ์). สำนักงานกองทุุนสนัับสนุุนการวิิจััย, กรุุงเทพฯ
Asia. (2020). The Kachin dilemma. [ออนไลน์]. ได้จาก https://www.economist.com/asia/2013/02/02/the-kachin-dilem ma1. [สืืบค้นเมื่่อวัันที่่ 7 เมษายน 2563].
Campbel, Margaret. (1981).From the Hand of the Hills. Hong Kong : Toppan Printing.
Myutsaw Shayi. (2548). เทศกาลเต้นมะหน่าวของชาวคะฉิ่่น. นิิตยสารสาละวิินโพสต์,27 (2).
Naw Naw. (2563). Kachins. [ออนไลน์]. ได้จาก https://www.facebook.com/htunnaw. [สืบค้นเมื่อวัันที่ 7 เมษายน 2563].
สัมภาษณ์
อนุุชาติิ ลาพา. (17 สิิงหาคม 2562). สััมภาษณ์. ประธานกลุ่มท่องเที่ยวเชิิงวััฒนธรรมของชนเผ่า คะฉิ่นบ้านใหม่สามัคคี อำเภอเชีียงดาว จัังหวััดเชีียงใหม่่.
Naw Naw. (3 พฤษภาคม 2563). สััมภาษณ์. ชนเผ่าคะฉิ่น เมืืองมิิตจีีนา รัฐคะฉิ่่นประเทศ เมีียนมาร์.
