วรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน: อำนาจและอุดมการณ์ทางพระพุทธศาสนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์อำนาจและอุดมการณ์ทางพระพุทธศาสนา ในวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน โดยมีขอบเขตในการศึกษาจากวรรณกรรมคำผูกแขนอีสานที่เป็นลายลักษณ์ ที่มีผู้รวบรวมไว้โดยพิมพ์เป็นเล่มและเอกสารปริวรรตจากเอกสารใบลาน จำนวนทั้งสิ้น 16 ฉบับ และวรรณกรรมคำผูกแขนอีสานที่เป็นมุขปาฐะจากการสัมภาษณ์หมอสู่ขวัญ จำนวน 6 คน รวมวรรณกรรมคำผูกแขนอีสานที่ใช้ศึกษาจำนวนทั้งสิ้น 148 สำนวน โดยใช้กรอบแนวคิดวาทกรรมในการศึกษาวิเคราะห์ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นอำนาจและอุดมการณ์ทางพระพุทธศาสนาที่แฝงอยู่ในวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน ซึ่งสามารถพบใน 4 ประเด็นคือ พระรัตนตรัย: พลานุภาพขจัดภัยพาลบันดาลสุข ภาษาบาลี: การประกอบสร้างคุณค่าและความหมายในฐานะภาษาศักดิ์สิทธิ์ บุญ: ความสุขตามแนวทางพระพุทธศาสนา ความปรารถนาและการเข้าถึง โอม: ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์กับการช่วงชิงความหมายระหว่างพราหมณ์-พุทธ
จากการศึกษาทำให้ทราบว่า อำนาจและอุดมการณ์ทางพระพุทธศาสนาเป็นสิ่งที่ มีนัยความหมายอยู่ในวรรณกรรมคำผูกแขนอีสานอย่างแนบเนียนและเป็นธรรมชาติ ผู้ใช้ภาษาจึงตกอยู่ภายใต้อำนาจของวาทกรรมโดยไม่รู้ตัว วรรณกรรมคำผูกแขนอีสานจึงเป็นตัวกำหนดกฎเกณฑ์วิถีชีวิต วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี รวมถึงจารีตปฏิบัติที่สำคัญในสังคมอีสานได้เป็นอย่างดี การศึกษาในครั้งนี้จึงทำให้มองเห็นและเข้าใจสังคมอีสานมากยิ่งขึ้น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ลงในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารมนุษย์กับสังคมก่อน
เอกสารอ้างอิง
เกื้อพันธุ์ นาคบุปผา. (2542). พื้นฐานการอ่านวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ 1999 จำกัด.
โครงการอนุรักษ์คัมภีร์ใบลานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ม.ป.ป.). เอกสารปริวรรต. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จ.เปรียญ. (2548). ตำราสูตรขวัญโบราณต่างๆ. กรุงเทพฯ: อำนวยสาส์น.
จารุวรรณ ธรรมวัตร. (2552). มโนทัศน์ในนิทานสำนวนอีสาน. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เจิม ชุมเกตุ. (2525). ภาษาบาลีประยุกต์. นครปฐม: คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จำเนียร พันทวี. (23 กุมภาพันธ์ 2556). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 16 ซอย 13 ถนนรณชัยชาญยุทธ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด.
ชม บุญหล้า. (12 มกราคม 2556). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 3 หมู่ 7 บ้านดอนนา ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม.
ไชยรัตน์ เจริญศิลป์โอฬาร. (2554). วาทกรรมการพัฒนา : อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์และความเป็นอื่น. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: วิภาษา.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2556). วาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ตามแนวภาษาศาสตร์: แนวคิดและการนำมาศึกษาวาทกรรมในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นพพร ประชากุล. (2552). ยอกอักษร ย้อนความคิด เล่ม 1 ว่าด้วยวาทกรรม. กรุงเทพฯ: อ่าน.
บัวลัน อุตมะ. (25 ธันวาคม 2555). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 20 หมู่ 1 ตำบลดงมะไฟ อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร.
บัวศรี ศรีสูง. (2535). ฮีต-คอง อีสานและปกิณกะคดี. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งกรุ๊ป.
บุญเกิด พิมพ์วรเมธากุล. (2544). ประเพณีอีสานและเกร็ดโบราณคดีไทอีสาน. ขอนแก่น: ขอนแก่นคลังนานาธรรม.
ใบ ปัสสาชินนัง. (14 มกราคม 2556). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 264 ถนนมหาชัยดำริ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม.
ปฐม หงษ์สุวรรณ. (2556). นานมาแล้ว: มีเรื่องเล่า นิทาน ตำนาน ชีวิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีชา พิณทอง. (2534). ประเพณีโบราณไทยอีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 7. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์ศิริธรรม.
พระราชพรหมจริยคุณ. (2525). ตำราคู่มือพ่อบ้าน. กาฬสินธุ์: จินตภัณฑ์การพิมพ์.
พันนี พันทวี. (17 กุมภาพันธ์ 2556). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 6/1 หมู่ 4 ตำบลเหนือเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด.
มนัส สุขสาย. (2526). การบาศรีสูตรขวัญ. อุบลราชธานี: ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ศนอ.) “ศ.อ.ศ.อ.” จังหวัดอุบลราชธานี.
ยูคิโอะ, ฮายาชิ. (2554). พุทธศาสนาเชิงปฏิบัติของคนไทยอีสาน : ศาสนาในความเป็นภูมิภาค. ผู้แปล พินิจ ลาภธนานนท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิทยาลัยครูมหาสารคาม. (2522). หนังสือชุดความรู้มรดกอีสาน ฉบับอนุรักษ์ วรรณคดีอีสานที่เกี่ยวกับชีวิต. มหาสารคาม: อภิชาตการพิมพ์.
ส.ธรรมภักดี. (ม.ป.ป.). ประเพณีอีสาน. กรุงเทพฯ: ส. ธรรมภักดี.
สวิง บุญเจิม. (2542). ความผูกแขนความสอนปู่ย่าตายายใภ้เขย. อุบลราชธานี: มรดกอีสาน.
สวิง บุญเจิม. (2536). ตำรามรดกอีสาน. อุบลราชธานี: สำนักพิมพ์มรดกอีสาน.
สาร สาระทัศนานันท์. (2540). พิธีสู่ขวัญและคำสู่ขวัญโบราณอีสานฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
สาร สาระทัศนานันท์. (2525). หนังสือชุดสมบัติอีสาน เล่ม 3. ม.ป.ท: ม.ป.พ..
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2538). ชีวิตไทย ชุด บูชาพญาแถน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.
สำลี รักสุทธิ. (2544). สืบสานตำนานบุญประเพณีอีสาน. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
สิริชญา คอนกรีต. (2548). การวิเคราะห์ผญาจากรายการวิทยุกระจายเสียง. วิทยานิพนธ์หลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
หล้า มูลสาร. (20 มกราคม 2556). สัมภาษณ์. ผู้สร้างวรรณกรรมคำผูกแขนอีสาน. บ้านเลขที่ 67 หมู่ 2 ตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร.