ปัจจัยการย้ายถิ่นของแรงงานสตรีลาวในจังหวัดอุดรธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เรื่อง “การสร้างเครือข่ายทางสังคมของแรงงานสตรีลาวย้ายถิ่นในจังหวัดอุดรธานีประเทศไทย” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยการย้ายถิ่นของแรงงานสตรีลาวย้ายถิ่นในจังหวัดอุดรธานี ประเทศไทยโดยใช้กรอบแนวคิดของ Lee Everette S (1966)สำหรับการวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยในเชิงคุณภาพ (QualitativeMethods) จากวิธีการสัมภาษณ์แบบเชิงลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม จากการกำหนดผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) ได้แก่ แรงงานสตรีลาวที่ขึ้นทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายที่ย้ายถิ่นเข้ามาทำงานในประเทศไทย จำนวน 15 ราย โดยคัดเลือกผู้ให้ ข้อมูลสำคัญดังกล่าวด้วยวิธีบอกต่อ (Snowball Technique) ในพื้นที่จังหวัดอุดรธานีเพราะเห็นว่ามีความเหมาะสมในการใช้เพื่อนำมาศึกษาวิเคราะห์ให้เห็นถึง กระบวนการย้ายถิ่นทั้งก่อนและหลังการย้ายถิ่น
บทความนี้เป็นการทบทวนวรรณกรรมเพื่อศึกษาบริบทการย้ายถิ่นของแรงงานสตรีลาวในจังหวัดอุดรธานี โดยมีอยู่ด้วยกัน 2 ปัจจัยคือ (1) ปัจจัยผลักดันจากประเทศที่แรงงานเคลื่อนย้ายออก ได้แก่ ความยากจนและค่านิยมระดับค่าจ้างที่ต่ำกว่าเมื่อเทียบกับต่างประเทศอัตราการวางงานอยู่ในระดับสูงการขาดสิ่งจูงใจสำหรับความก้าวหน้าในอาชีพ นโยบายกำลังคนที่ไม่เหมาะสม (2) ปัจจัยดึงดูดในประเทศที่แรงงานเคลื่อนย้ายเข้า ได้แก่ ระดับค่าจ้างและเงินเดือนที่สูงกว่าในประเทศบ้านเกิดของแรงงานค่านิยมและสิ่งจูงใจจากประเทศที่ต้องการย้ายไปทำงานความก้าวหน้าของอาชีพในการทำงาน ความสีวิไลและความสะดวกสบายในการทำงาน นอกจากนี้ระบบเครือญาติและเพื่อนจากหมู่บ้านเดียวกันยังคงมีความสำคัญอย่างมากต่อการย้ายถิ่น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ลงในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารมนุษย์กับสังคมก่อน
เอกสารอ้างอิง
กรมการจัดหางาน. สรุปการจดทะเบียนแรงงานต่างด้าวทั่วประเทศ ตั้งแต่วันที่ พฤศจิกายน 2558. [ออนไลน์]. ได้จาก: http://wp.doe.go.th [สืบค้นเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2558].
กนกพร ดีบุรี. (2542). เครือข่ายทางสังคมของผู้หญิงในระบบรับเหมาช่วง: กรณีศึกษาการผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปในอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม.
ขวัญชนก สันฐาน. (2554). กระบวนการย้ายถิ่นของหญิงอาชีพนวดแผนไทยในชนบทอีสาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาการพัฒนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
มณีมัย ทองอยู่ และดษฎี อยุวัฒน์. (2548). เครือข่ายทางสังคมของแรงงานข้ามชาติลาวในประเทศไทย. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง, 11(2).
น้ำเพชร เพชรดี. (2557). การปรับตัวของแรงงานต่างด้าว: กรณีศึกษาแรงงานลาวอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
วัชรี ศรีคำ. (2557). แรงงานย้ายถิ่นเวียดนามในเขตเทศบาล เมืองอุบลราชธานี. วารสารลุ่มน้ำโขง, 10(1).
ประมวล สุขกล่อม. (2547). แรงงานลาวอพยพในภาคอีสาน: กรณีศึกษาแรงงานอพยพในจังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนหลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สักกรินทร์ นิยมศิลป์. (2554). จุดเปลี่ยนกระแสการย้ายถิ่นในเอเชีย: สู่ยุคการรวมตัวทางเศรษฐกิจของภูมิภาค. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุวพร ผาสุก. (ม.ป.ป.). พฤติกรรมการย้ายถิ่นของแรงงานในประเทศไทย: การย้ายถิ่นของแรงงานมีผลกระทบต่อความแตกต่างของค่าจ้างในภาคเกษตรกรรมและนอกภาคเกษตรกรรมหรือไม่. ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ศิวงศ์ไซ ช้างปิติคุณ. (2551). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการย้ายถิ่นของแรงงานเด็กชาวลาวสู่ประเทศไทยและผลที่เกิดขึ้น: กรณีศึกษาเด็กรับใช้ในบ้าน. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิชาต สุวรรณรัตน์ และเก็ตถวา บุญปราการ. (2556). ลาวพลัดถิ่น: การกลายเป็นแรงงานข้ามแดนในพื้นที่จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตสาขาวิชาพัฒนามนุษย์และสังคม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วรรณพร ปันทะเลิศ. (2555). ผู้หญิงลาวที่ทำงานร้านคาราโอเกะในประเทศไทย: การย้ายถิ่นและการใช้ชีวิตข้ามพรมแดน. เอกสารการประชุมเครือข่ายวิชาการบัณฑิตศึกษาแห่งชาติครั้งที่ 1. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Dimitri Fazito and Weber Soares. (2013). The Industry of Illegal Migration: Social Network Analysis of the Brazil-US Migration System. International Migration (IOM), Blackwell Publishing Ltd.
K.S. Meenakshisundarum. Study of Agriculture Laborers Migration Social Network and the Migration Behavior. Indian Journal of Commerce and Management Study. 2013.
Nguyen ThiNguyetMinh. (2012). “Doing Osin”: Rural Migrants Negotiating Domestic Work in HaNoi. Published by: University of California Press. Journal of Vietnamese Studies, 7(4), 32-62.
Vivienne Wee and Amy Sim. (2004). Transnational Networks in Female Labor Migration, International Migration in Southeast Asia. Institute of Southeast Asia Studies, Singapore.
Thanapauge Chamaratana. (2015). Social Network of Thai student – Laborers in Australia. International Conference on Advance in education and Social Science.
Alexandra Winkels. (2012). Migration, Social Networks and Risk: The Case of Rural-to-Rural Migration in Vietnam. University of California Press. Journal of Vietnamese Studies, 7(4), 92-121.
