ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความมั่นคงในการดำรงชีพของครัวเรือนแรงงานชานเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เรื่อง “ความมั่นคงในการดำรงชีพของครัวเรือนแรงงานชานเมืองขอนแก่น” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทบทวนปัจจัยที่มีอิทธิพลความมั่นคงทางในการดำรงชีพของครัวเรือนแรงงานชานเมืองขอนแก่น โดยทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการกลายเป็นเมือง (Urbanization) และวิถียังชีพ (Livelihood) เพื่อทำการค้นหาตัวแปรด้วยวิธีการนิรนัย (Deduction) มาสร้างเป็นข้อสรุปชั่วคราวเพื่อทำการพิสูจน์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความมั่นคงในการดำรงชีพ
การค้นหาตัวแปรด้วยวิธีการนิรนัย (Deduction) จากทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง พบว่า ตัวแปรที่ใช้ในงานวิจัยได้แบ่งออกเป็นตัวแปรต้น และตัวแปรตาม ดังนี้ ตัวแปรต้น (Independent Variable) มีทั้งหมด 28 ตัวแปร ได้องค์ประกอบปัจจัยที่ส่งผลกระทบจากการกลายเป็นเมือง 14 ตัวแปร และองค์ประกอบปัจจัยด้านในการดำรงชีพครอบครองสินทรัพย์ทุน 14 ตัวแปร สำหรับตัวแปรด้านความมั่นคงในการดำรงชีพของครัวเรือนแรงงานชานเมืองเป็นตัวแปรตาม (Dependent Variable) มีทั้งหมด 5 ตัวแปร ได้แก่ ความมั่นคงด้านที่ดินและที่อยู่อาศัย ความมั่นคงด้านกำลังแรงงาน ความมั่นคงด้านอาหาร ความมั่นคงด้านสุขภาพ ความมั่นคงการเข้าถึงการศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลที่ตีพิมพ์ลงในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารมนุษย์กับสังคมก่อน
เอกสารอ้างอิง
ณานิกา สุขวัฒนวิจิตร. (2549). วิวัฒนาการเมืองและรูปแบบการตั้งถิ่นฐานมนุษย์ของเทศบาลปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภูมิศาสตร์การวางแผนการตั้งถิ่นฐานมนุษย์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดารณี บัญชรเทวกุล. (2551). กระบวนการกลายเป็นเมืองกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในประเทศที่กำลังพัฒนา (URBANIZATION AND SOCIAL CHANGE IN DEVELOPING COUNTRIES). พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2548). การวิจัยและการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: บริษัท วี อินเตอร์ พริ้นท์.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง และวีระยุทธ โพธิ์ถาวร. (2549). โครงการศึกษาศักยภาพของคนเมืองในการรับมือกับภัยพิบัติ: กรณีศึกษาชุมชนคลองหวะ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. กรณีศึกษา: งานวิจัยในไทยด้านการรับมือของเมืองกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ Urban Climate Resilience Research, 2-1.
ปัญญา หมั่นเก็บ, สุนิสา นุ้ยไสน และทิพวรรณ ลิมังกูร. (2554). การเปลี่ยนแปลงสภาพครัวเรือนเกษตรกรในเขตชานเมือง: กรณีศึกษาเขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ครั้งที่ 49: สาขาส่งเสริมการเกษตรและคหกรรมศาสตร์. 49, 137-144.
ปฐม ทรัพย์เจริญ. (2553). สังคมวิทยาเมือง URBAN SOCIOLOGY. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปนัดดา พาณิชยพันธ์. (2554). พัฒนาการของโครงข่ายการขนส่งและการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินในเขตชานเมือง: กรณีศึกษาชานเมืองเชียงใหม่-แม่โจ้. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พัชรินทร์ ฤทธิ์สำแดง. (2549). การเปลี่ยนแปลงทางด้านเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมชุมชนชานเมือง: กรณีศึกษาชุมชนบ้านคลอง 7 ตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาไทยศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พรอัมรินทร์ พรหมเกิด. (2539). สังคมวิทยาการเมือง (URBAN SOCIOLOGY). พิมพ์ครั้งที่ 1. ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภัทรพร ศรีพรหม. (2552). ความอยู่ดีมีสุขและสินทรัพย์ทุนในชุมชนชนบท: กรณีหมู่บ้านท่า ตำบลยางคำ อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด และหมู่บ้านดง ตำบลพังแดง อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วันดี ธาดาเศวร์. (2548). กระบวนการกลายเป็นเมืองกับความเป็นชุมชนชนบท: กรณีศึกษาชุมชนตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาตรมหาบัณฑิต สาขาการวิจัยและการพัฒนาเมือง บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
วราวรรณ เวชชสัสถ์. (2529). การศึกษาเปรียบเทียบอิทธิพลของกลไกการขยายเมืองต่อแบบแผนการดำเนินชีวิตในเขตชานเมืองกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์หลักสูตรสังคมวิทยามหาบัณฑิต สาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย. (2556). กระบวนการกลายเป็นเมืองในประเทศไทย Urbanization in Thailand. (ม.ป.พ).
Andreas Waaben Thulstrup. (2015). Livelihood Resilience and Adaptive Capacity: Tracing Change in Household Access to Capital in Central Vietnam. World Development, 74, 352-362.
Carole Rakodi. (1999). A Capital Asset Framework for Analysing Household Livelihood Strategies: Implication for Policy. Development Policy Review, 17, 315-342.
International Labour Office. (2544). Act on Labour Relations. Official Gazette, Thailand.
Julia Horsley, Sarah Prout, Matthew Tonts and Saleem H. Ali. (2015). Sustainable livelihoods and indicators for regional development in mining economies. The Extractive Industries and Society, 2, 368-380.
Lambregts B, Panthasen T, Mancharern S. (2558). Urbanization in the Bangkok Metropolitan region: trends, drivers and challenges. Case Study: Climate Resilience Research in Thailand 1, 2-1.
Maniemai Thongyou, Thanapauge Chamaratana, Monchai Phongsiri. (2557). Perception on Urbanization Impact on the Hinterlands: A Study of Khon Kaen City. The Swedish International Development Cooperation Agency, Sida.
Marc Lindenberg. (2002). Measuring Household Livelihood Security at the Family and Community Level in the Developing World. World Development, 30(2), 301-318.
Pramod K. Singh and B.N Hiremath. (2010). Sustainable livelihood security index in developing country: A tool for development planning. Ecological Indicators, 2, 442-451.
Thanadorn Phuttharak. (2558). Urbanization and Urban Development of Rapid Growth: Udon Thani. Doctor of Philosophy Thesis in Development Science, Graduate School, Khon Kean University.
