การเปรียบเทียบคำยืมภาษาอังกฤษในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 กับพจนานุกรมฉบับมติชน

Main Article Content

Penprapa Singsawat

บทคัดย่อ

          บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปรียบเทียบการสร้างคำศัพท์  วิธีการนิยามศัพท์ และการจัดหมวดหมู่คำศัพท์ ทั้งนี้มีขอบเขตของข้อมูลในการศึกษาคือ พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 และพจนานุกรมฉบับมติชน โดยเป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลเฉพาะคำศัพท์ที่ระบุที่มาของคำไว้อย่างชัดเจนด้วยตัวอักษรย่อ (อ.) ในวงเล็บเท่านั้น
          ผลการศึกษาพบว่า การยืมคำภาษาอังกฤษที่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 พบว่ามี 1,006 คำศัพท์ และการยืมคำภาษาอังกฤษที่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับมติชน จำนวน 1,718 คำศัพท์ การศึกษาการสร้างคำ แบ่งออกเป็น 4 ประเภท คือ การทับศัพท์ การบัญญัติศัพท์  การยืมแปล และการยืมปน พบการสร้างคำโดยการทับศัพท์มากที่สุด วิธีการนิยามความหมายศัพท์ แบ่งออกเป็น 10 วิธี คือ การอธิบาย การวิเคราะห์ การแปลศัพท์ การให้คำจำกัดความ การอ้างคำในพจนานุกรมเดียวกัน  การบอกขอบเขตการใช้ การปฏิเสธความหมายตรงข้าม การอธิบายโดยนัย การนิยามเชิงปฏิบัติการ การใช้ตัวเลขบอกความหมาย พบวิธีการนิยามความหมายศัพท์โดยการอธิบายมากที่สุด การจัดหมวดหมู่คำศัพท์ แบ่งออกเป็น 4 หมวดหมู่ คือ หมวดเกี่ยวกับธรรมชาติ หมวดคำเกี่ยวกับมนุษย์และพฤติกรรมของมนุษย์ หมวดหมู่คำเกี่ยวกับสติปัญญา อารมณ์  ความรู้สึก และคุณค่า และหมวดคำเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของบุคคล โดยพบหมวดคำเกี่ยวกับธรรมชาติมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Singsawat, P. (2019). การเปรียบเทียบคำยืมภาษาอังกฤษในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 กับพจนานุกรมฉบับมติชน. วารสารมนุษย์กับสังคม, 5(1), 101–123. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/215323
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

Penprapa Singsawat, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา นาคสกุล. (2537). วัฒนธรรมไทยเปลี่ยนจริงหรือ. วารสารวัฒนธรรมไทย, 31(4):11-14.

ทองสุก เกตุโรจน์. (2556). ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ไทรงาม ประมวลศิลป์ชัย. (2532). วัฒนธรรมภาษาของคำยืมที่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญยงค์ เกศเทศ. (2521). วิเคราะห์หลักภาษาและหนังสือแบบเรียนภาษาไทยตอนที่ 6 และการบัญญัติศัพท์. มหาสารคาม: ศูนย์เอกสารและตำรามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมหาสารคาม.

เปรมฤดี เซ่งยี่. (2557). การศึกษาคำศัพท์ในพจนานุกรมคำใหม่ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มติชน. (2547). พจนานุกรม ฉบับมติชน. กรุงเทพฯ: มติชน.ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: นามมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

เสาวรส มนต์วิเศษ. (2555). การศึกษาเปรียบเทียบวิธีการนิยามความหมายศัพท์เดียวกันในพจนานุกรมของ เจ.คัสแวลและเจ.เอช.แชนด์เลอร์กับพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.