THE DEVELOPMENT OF MORAL DISCOURSE PATTERNS IN ISAN INDY SONGS THAT INFLUENCE ON PERSUADING THE BEHAVIOR OF YOUTHS IN KEEPING THE FIVE PRECEPTS IN THAI SOCIETY
Keywords:
Moral discourse, Isan indie music, Behavioral guidance, Behavior of upholding the Five PreceptsAbstract
This research aims to: 1) study and analyze moral discourse in Isan indie songs that influence youth behavior in observing the Five Precepts in Thai society; 2) develop moral discourse in Isan indie songs that influence youth behavior in observing the Five Precepts; and 3) transmit such discourse to youth through Isan indie music. The researchers employed a mixed-methods approach, comprising two phases. Phase one utilized qualitative research through in-depth interviews with 15 targeted participants to collect field data. Phase two applied a quantitative quasi-experimental design using questionnaires to gather data from a purposively selected sample of 30 individuals who met the inclusion criteria. The statistical tools used included percentage, mean, standard deviation, and a One-Group Pretest-Posttest Design analyzed by a t-test. The research findings revealed that: 1) The moral discourse present in Isan indie songs that influences youth behavior in observing the Five Precepts consists of expressions that emphasize steadfast adherence to the Five Precepts. Key moral messages often focus on the concepts of karma and merit, as reflected in lyrics such as “fear of karmic retribution,” “do not lie,” “avoid adultery,” “do not steal,” and “refrain from alcohol.” When integrated into the melodious style of Isan indie music, these messages become influential to the behavior of listeners. 2) The overall effectiveness of the development of moral discourse in Isan indie songs in guiding youth behavior was rated at a high level (x̄ = 4.18). The emotional appeal of the moral discourse was also rated at a high level in influencing behavioral guidance toward observing the Five Precepts (x̄ = 4.26). 3) The implementation of a moral discourse development program through Isan indie music significantly influenced youth behavior. A comparison between the pre-test and post-test results of the experimental group showed a statistically significant difference at the .05 level.
References
เกียรติศักดิ์ จังเจริญจิตต์กุล, โมนิล เตชะวชิรกุล, ปิ่นอนงค์ ทองสุข, พิพัฒน์ ผลวิมลธรรม, มธุริน วโรกร, อัญวีณ์ พิมลกิตติรัตน์ และเอกลักษณ์ งามศิริจิตร. (2560). อิทธิพลของอัตราจังหวะเพลงต่อพฤติกรรมกล้าเสี่ยง. วารสารศิลปศาสตร์. 17(2), 20-34.
จีรชัย วงศ์ชารี, ทิพย์ภวิษณ์ใสชาติ เเละพระครูธรรมธรศิริวัฒน์ สิริวฑฺฒโน. (2556). การศึกษาวิเคราะห์แนวทางการส่งเสริมการรักษาศีล 5 ของหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในอำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์. 7(2), 895-910.
ชัยชาญ ศรีหานู. (2562). บ่อเกิดและความสำคัญของศีลธรรมต่อมนุษย์และสังคม. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 3(1), 33-42.
บุรฉัตร จันทร์แดง และคณะ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม. วารสารวิชาการ
ธรรมทรรศน์, 19(4), 235-244.
ปรมาภรณ์ ลิมป์เลิศเสถียร. (2557). เพลงนอกใจ ทางออกของคนในสังคมไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 34(1), 211-224.
พระครูประคุณ วชิราภรณ์. (2562). บทวิจารณ์หนังสือ เรื่อง ศีล 5 รักษาโลก เขียนโดยพระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช). วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 7(3), 239-344.
พระครูสิทธิวราค, พระฌานิพิทย์ อินทจารี, สุชาติ อ่อนสร้อย, อาทิตย์ ชูชัย, วรวุฒิ สุขสมบูรณ์ เเละสะอาด ภูนาสรณ์. (2563). พฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของชาวบ้านในชุมชนวังทรัพย์สิน ตำบลชะแมบ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สำนักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 5(1), 91-98.
พระประพันธ์ศักดิ์ ธีรธมฺโม เเละอุทัย สติมั่น. (2559). การนําศีล 5 ไปใช้ในชีวิตประจําวันเพื่อส่งเสริมจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษามัธยมศึกษาโรงเรียนหนองแค (สรกิจพิทยา) จังหวัดสระบุรี. วารสารมจรพุทธปัญญาปริทรรศน์. 1(3), 37-52.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร : เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จํากัด.
พระอธิการอำพน จารุโภ (ดาราศาสตร์) และพระพรสวรรค์ ฐิติญาโณ (ใจตรง). (2565). หมู่บ้านศีลห้า: ความร่วมมือที่ต้องประสานยั่งยืน. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 9(2), 141-152.
พัชรินทร์ รุจิรานุกูล เเละธันวดี ดอนวิเศษ. (2560). แนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 25(49), 269-289.
พิเชฐ แสงทอง. (2561). วาทกรรมศีลธรรมของกวีนิพนธ์ไทยในสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง พ.ศ. 2549-2553. วารสารสงขานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 24(2), 35-78.
ภาษิต สุขวรรณดี. (2562). พฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของนักศึกษาภาคนอกเวลาราชการมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยวิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย. วารสาร มจร. พุทธปัญญาปริทรรศน์. 4(1), 45-56.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2500). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏก 2500. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วเมธิตา เปี่ยมสุธานนท และโมไนยพล รณเวช. (2559). พฤติกรรมการฟังเพลงผ่านยูทูบของกลุ่มเจเนอเรชั่นเอ็กซ์และกลุ่มเจเนอเรชั่นวาย. การค้นคว้าอิสระ สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชนคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน, กรุงเทพฯ :มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วิระวัลย์ ดีเลศ และปณัฐ อนุรักษ์ปรีดา. (2562). วาทกรรมคำสอนของพระพรหมมังคลาจารย์ (ปัญญานนทภิกขุ). วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 10(2), 116-131.
วิโรจน์ อรุณมานะกุล. (2553). เอกสารประกอบการสอน วิชาทฤษฎีภาษาศาสตร์. กรุงเทพฯ : ภาควิชาภาษาศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศราวุธ โชติจำรัส. (2563). บทเพลงอีสานสมัยนิยมและปัจจัยที่มีผลต่อความนิยมของบทเพลงอีสานในสังคมไทยปัจจุบัน, วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 10(3), 76-84.
สมชาย ศรีสันต์. (2561). การวิเคราะห์วาทกรรมแนววิพากษ์. กรุงเทพฯ : สมมติ, 94-96.
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2516). จามเทวีวงศ์ พงศาวดารเมืองหริภุญไชย. พระนคร : ห้างหุ้นส่วนจำกัดบรรณกิจเทรดดิ้ง.
สลักจิต ตรีรณโอภาส. (2555). GEPS 123. พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ: ราชภัฏพิบูลสงคราม.
สุภาพร วัชรคุปต์. (2558). พฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของประชาชนในหมู่บ้านรักษาศีล 5 นำร่อง อำเภอเมืองสระสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารทั่วไป, มหาวิทยาลัยบูรพา.
อารดา เคนผาพงศ์. (2556). พฤติกรรมมนุษย์ภายใต้สภาวะแรงกดดัน. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชทัศนศิลป์, กรุงเทพมหานครฯ : มหาวิทยาลัยศิลปกร.
Anastasia I. Nikoulina, Lindsay R. Arcurio, Peter R. Finn, and Thomas W. James. (2020). Risky Drinking Decisions: The Influence of Party Music and Alcohol Abuse in Young Adult Women, National Library of Medicine, (84) 33-42.
Anna Jonker & Emmanuel Kuntsche. (2014). Could music potentially serve as a functional alternative to alcohol consumption? The importance of music motives among drinking and non-drinking adolescents. Journal of Behavioral Addictions, 3(4), 223–230.
Bardo, J. W. and Hartman, J. J. (1982). Principles of Urban Sociology: A Systematic Introduction. New York: F.E. Peacock.
Bardo, J. W. and Hartman, J. J.(1982).Principles of Urban Sociology: A Systematic Introduction. New York: F.E. Peacock.
Bloor, M. and Wood, F. (2006). Keywords in Qualitative Methods. London: Sage Publication.
Bloor, M. and Wood, F. (2006). Keywords in Qualitative Methods. London: Sage Publication.
Dave Miranda & Michel Claes. (2004). Rap Music Genres and Deviant Behaviors in French-Canadian Adolescents. Journal of Youth and Adolescence volume, 33(1), 113–122.
Husen ,T.and Postlethwaite, T. Neville. (1994). Self-Directed Learning: A Guide for Learners andTeacher. New York: Association Press.
Jamkratoke, V. (1998). Factors related to fast food consumption behavior of high school students. Schools under the Department of General Education Bangkok. Master thesis. Graduate School : Srinakharinwirot University.
Jitpitak, C. (1982). Behavioral sciences. Bangkok: mass media.
Mason BJ, Light JM, Escher T, et al. (2008). Effect of positive and negative affective stimuli and beverage cues on measures of craving in nontreatment-seeking alcoholics, Psychopharmacology, vol. (200), 141-50.
Michael Siegel, Renee M. Johnson, Keshav Tyagi, Kathryn Power, Mark C. Lohsen, Amanda J. Ayers & David H. Jernigan (2013) Alcohol Brand References in U.S. Popular Music, 2009–2011, Substance Use & Misuse, 48(14), 1475-1484.
National Statistical Office. (2017). The use of ICT for children and youth. Bangkok: Author.
Pichet Saengthong. (2018). The Moral Discourse of Thai Poems in Political Conflict Situations During 2006-2010. Songkhla Nakarin Social Sciences and Humanities Edition. 24(2),
-78.
Sansonyuth, Y., et al. (1990). Psychology. Bangkok : Academic Support Center.
Ven Dijk, T.A. (2015). Critical Discourse Analysis. Massachusetts: John Wile & Sons.
