Causal Relationship Model of the Ethical Factors Influencing Ethical Characteristics of Mass Communication Students Based-on Thai Qualifications Framework for Higher Education

Main Article Content

Chantana Papattha

Abstract

The objective of the research was to develop and verify compliance of the causal relationship model of the ethical factors influencing ethical characteristics of mass communication student based-on Thai Qualifications Framework for Higher Education (TQF). This research was quantitative research by using questionnaire as a tool to collect data from 800 samples who were working about of journalism. Data was analyzed by to part analysis. The results showed that the causal relationship model of the ethical factors influencing ethical characteristics of MCS based-on TQF was no fitted to empirical data. The Chi-square test was statistically significant at the .01 level (p=.000). When considering the group indices that were given at a level greater than or equal to .90, it was found that all indices were NFI = .945, IFI = .946 and CFI = .946 qualify respectively, and    the index that was defined at a level of less than .05, it was found that the index RMSEA = .292.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กิตติยา โสภณโภไคย. (2563). “คุณธรรม” “จริยธรรม” และการดำรงอยู่กับสังคมประชาธิปไตย (ความหมายและแนวคิดเชิงทฤษฎี.สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2564 จาก https://www.ombudsman.go.th/10/ethical/ethical0.pdf

ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2543). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม : การวิจัยและการพัฒนาบุคลากร. โครงการส่งเสริมเอกสารวิชาการคณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

นงค์นาถ ห่านวิไล. (2561). แนวทางการเสริมสร้างจริยธรรมสื่อมวลชนไทย เชิงพุทธบูรณาการ. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก. 36(1) มกราคม-เมษายน, 135-155.

นงนภัส พันธ์พลกฤต และ ฉัตรชัย ศิริกุลพันธ์. (2558). การพัฒนารูปแบบจิตจริยธรรมในการดำเนินชีวิตของนักศึกษาอาชีวศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. สาขาวิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ.

นารี น้อยจินดา. (2562). คุณธรรมจริยธรรมในสังคมไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต. 7(2) พฤศจิกายน 2555-เมษายน 2556, 55-62.

พรนิภา จันทร์น้อย. (2560). รูปแบบกจิกรรมการพัฒนาพฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนตามคุณลกัษณะบัณฑิตอุดมคติไทย. วิทยานิพนธ์ตามหลักสูตรปรรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวชิาผู้นำทางการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม.

พระครูพิศาลจริยากร เลขธมฺโม (สังข์ขาว) และสุชน ประวัติดี. (2562). จริยธรรม: ปัญหาพฤติกรรมและการจัดการในปัจจุบันของสังคมไทย. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์. 5(2) กรกฎาคม-ธันวาคม 2562, 131-145

วีรวิท คงศักดิ์. (2563). จริยธรรมของสังคมไทย. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2564 จาก http://ndctt.org/home/images/DOC/Moralaty-Thai.pdf

สุคนธ์ธา เส็งเจริญ. (2556). การวิเคราะห์โครงสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจิตสำนึกสาธารณะในนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและสถิติทางการศึกษา ภาควิชาการวัดและการวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุทัศน์พงษ์ กุลบุตร. (2550). การปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรมให้แก่นักศึกษา. ปทุมธานี : ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

อำนวย ทองโปร่ง. (2560). การพัฒนาคนในระบบการจัดการศึกษา. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์. 7(2) พฤษภาคม-สิงหาคม, 1-16.

Gardner, H. (2007). Five minds for the future. Boston: Harvard Business School Press.

Hair, J. F. et al. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective. Retrieved on July 25, 2019, from http://staffweb.hkbu.edu.hk/vwschow/lectures/ism3620 /rule.pdf

Partnership for 21st Century skills. (2011). [online]. Framework for 21st Century Learning. Retrieved on July 25, 2019, http://www.p21.org/storage/ documents /1.__p21_framework_2-pager.pdf