พุทธนวัตกรรมและการยกระดับคุณภาพชีวิตพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนเพื่อขับเคลื่อนยกระดับชุมชนสู่สันติสุขในจังหวัดบึงกาฬ

Main Article Content

พระครูใบฏีกาแสงเฮือง นรินฺโท
พระครูสังฆกิจวิริยะ (ปราบศึก วิจิตรศักดิ์)
พระมหาโกศล ธีรปญฺโญ
สาคร ธระที

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาสาเหตุและความต้องการจำเป็นในการแก้ไขพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในจังหวัดบึงกาฬ 2) เพื่อพัฒนานวัตกรรมการแก้ไขพฤติกรรมการใช้ความรุนแรง  3) ข้อเสนอพุทธนวัตกรรมการแก้ไขพฤติกรรมการใช้ความรุนแรง ใช้การวิจัยแบบผสมผสานวิธี  พบว่า 1) สภาพปัญหาการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนซึ่งมีหลายรูปแบบ ได้แก่ การทะเลาะวิวาท การรังแกผู้อื่น การทำร้ายร่างกาย และการกลั่นแกล้งทางสื่อสังคมออนไลน์ สาเหตุสำคัญของปัญหาประกอบด้วยปัจจัยหลายด้าน เช่น ปัจจัยทางด้านครอบครัว พบว่า เด็กและเยาวชนส่วนใหญ่มาจากครอบครัวที่มีปัญหา ไม่ว่าจะเป็นการใช้ความรุนแรงในครอบครัว การขาดความอบอุ่น ผู้ปกครองทำงานไม่มีเวลาดูแลหรือการหย่าร้างของผู้ปกครอง 2) นวัตกรรมการแก้ไขพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนตามหลักพระพุทธศาสนา พบว่า เพื่อการพัฒนาเด็กและเยาวชนรอบด้านทั้งทางกาย จิตใจ สังคม และปัญญา จะต้องใช้มิติการพัฒนาตนเองเน้นการฝึกสติ สมาธิ และการเรียนรู้หลักธรรม ใช้มิติสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับครอบครัว เพื่อนและชุมชนรวมถึงการพัฒนาศักยภาพการมีส่วนร่วมของสังคม การบูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเข้ากับกระบวนการพัฒนาเด็กและเยาวชน ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) หลักสูตรการพัฒนาจิตใจและปัญญาตามแนวพุทธ (2) กิจกรรมการฝึกสติและสมาธิเพื่อลดความก้าวร้าว และ (3) สร้างเครือข่ายชุมชน บ้าน วัด โรงเรียน ในการดูแลและส่งเสริมพฤติกรรมเชิงบวกให้กับเด็กและเยาวชน 3) ข้อเสนอพุทธนวัตกรรมการแก้ไขพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในชุมชนจังหวัดบึงกาฬจากผลการวิจัยข้อเสนอที่บูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาอันเป็นองค์ความรู้สมัยใหม่ และภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนอย่างรอบด้านทั้งทางกาย จิตใจ สังคม และปัญญา ข้อเสนอนี้มีจุดเด่นที่การทำงานแบบบูรณาการอย่างเป็นระบบระหว่างครอบครัว โรงเรียน วัด และชุมชน โดยมีวัดเป็นศูนย์กลางในการขับเคลื่อน มีการใช้สื่อและเทคโนโลยีที่ทันสมัยประกอบกับภูมิปัญญาท้องถิ่น และมีระบบการติดตามดูแลอย่างใกล้ชิดและต่อเนื่อง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นรินฺโท พ., วิจิตรศักดิ์ พ. (ปราบศึก), ธีรปญฺโญ พ. ., & ธระที ส. (2026). พุทธนวัตกรรมและการยกระดับคุณภาพชีวิตพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของเด็กและเยาวชนเพื่อขับเคลื่อนยกระดับชุมชนสู่สันติสุขในจังหวัดบึงกาฬ. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 97–110. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/287201
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การสร้างเครือข่ายในชุมชนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของกลุ่มและองค์กรเครือข่าย. สืบค้น 29 ตุลาคม 2567 จาก https://www.dwf.go.th/uploads/Downloads/3ad0d5cd-a4cb-420d-ba13-5b0a6788928803%20%E0%B8%A8%E0%B8%9B%E0%B8%81.%E0%B8%95..pdf

คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2563). รายงานการพัฒนาเด็กและเยาวชน ประจำปี 2563. "ปัญหาความรุนแรงในเด็กและวัยรุ่น”. มหาวิทยาลัยมหิดล คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี. สืบค้น 10 ตุลาคม 2567 จาก https://www.rama.mahidol.ac.th/th/knowledge_awareness_health/01sep2020-957#:~:text=%22%...0%B8%B0%E0%B%A7%E0%B8%B1%E0%

พระโสภา ธมฺมทีโป. (2563). สันติวิธีกับการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคม. วิทยานิพนธ์บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ณัฐกร เทียนจันทร์.(2563). สาเหตุและปัจจัยที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมรุนแรงของนักศึกษาในกรุงเทพฯ. คณะอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม: มหาวิทยาลัยรังสิต.

ณิชชาภัทร เกิดฤทธิ์. (2564). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อแก้ปัญหาเยาวชน. วิทยานิพนธ์ บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.