การพัฒนาพฤติกรรมการมีจิตอาสาของพระธรรมทูตในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการมีจิตอาสาของพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2) เพื่อพัฒนากิจกรรมการเสริมสร้างจิตอาสาของพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา และ 3) เพื่อศึกษาการประเมินผลสัมฤทธิ์โครงการหรือกิจกรรมพฤติกรรมการมีจิตอาสาของพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ พื้นที่การวิจัยได้แก่ ศูนย์พัฒนาศาสนาแคมป์สน อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ และวัดพระธรรมกายนิวคาสเซิล สหราชอาณาจักร ประชากรกลุ่มตัวอย่าง 50 รูป/คน และเครื่องมือเก็บข้อมูลใช้การสัมภาษณ์ความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องกับการเพยแผ่พระพุทธศาสนาและการประชุมกลุ่มเฉพาะ ผลการศึกษา พบว่า 1) พฤติกรรมการมีจิตอาสาของพระธรรมทูตในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาประเทศถือได้ว่า ท่านเป็นผู้แทนของคณะสงฆ์ไทยอออกไปปฏิบัติศาสนกิจทำหน้าที่อบรมสั่งสอนพุทธศาสนิกชนตามหลักธรรมคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา ชี้ให้เห็นว่า (1) การออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างแดนทำงานด้วยการมีจิตอาสา (2) การออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศด้วยการมีจิตอาสาโดยไม่หวัดผลตอบแทน (3) การมีจิตอาสาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศมีผลมาจากการได้ผ่านการฝึกอบรมและการพัฒนาจากโครงการอบรมพระธรรมทูตสายต่างประเทศ 2) การพัฒนากิจกรรมและการเสริมสร้างจิตอาสาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ ชี้ให้เห็นว่า (1) มียุทธวิธีการวางแผน (2) มีแผนการวางกลยุทธ์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา (3) มีการสร้างโอกาสสำหรับการเผยแผ่ในอนาคต (4) มีกลยุทธ์ที่กำหนดวิสัยทัศน์อย่างกว้างขวางในการเผยแผ่ 3) ผลสัมฤทธิ์โครงการหรือกิจกรรมชี้ให้เห็นถึงการสมัครเข้ามาอบรมเป็นจำนวนมาก และเมื่อผ่านเกณฑ์ได้มีจิตอาสาออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างแนวคิดจิตอาสาในยุคปัจจุบันกับหลักธรรมพื้นฐาน เช่น เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา จากผลลัพธ์ลักษณะการมีจิตอาสาการเผยแผ่พระพุทธศาสนา มีดัชนีชี้วัดความสำเร็จของโครงการอบรมหรือกิจกรรมทั้งเชิงบวกและเชิงลบของกิจกรรมที่พัฒนาขึ้นเป็นแนวทางการพัฒนาศักยภาพของพระธรรมทูตเพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น