แนวคิดเรื่องนรกในคัมภีร์ครุฑปุราณะ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง “แนวคิดเรื่องนรกในคัมภีร์ครุฑปุราณะ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับนรกในคัมภีร์ครุฑปุราณะ ทั้งในด้านลักษณะของนรก บรรยากาศภายในนรก สาเหตุของบาป และรูปแบบการลงโทษแห่งผลกรรม งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเอกสาร ศึกษาและแปลต้นฉบับภาษาสันสกฤตในตอนธรรมะ เปรตกาณฑะ อัธยายที่ 3–49 จากฉบับ The Garuda Mahāpurāṇam วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า คัมภีร์ครุฑปุราณะนำเสนอแนวคิดเรื่องนรกอย่างเป็นระบบ แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับการเดินทางของวิญญาณหลังความตาย การพิพากษาของพระยม และการชดใช้กรรมในนรก ซึ่งแบ่งออกเป็นนรกหลักจำนวน 7 ขุม และนรกรอง 31 ขุม นรกแต่ละขุมมีลักษณะทางกายภาพและบทลงโทษที่แตกต่างกันสอดคล้องกับบาปที่ผู้กระทำได้ก่อขึ้น โดยบาปส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการผิดศีลธรรมสากล ได้แก่ การฆ่า การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในกาม การพูดเท็จ และการเสพของมึนเมา รวมทั้งการกระทำผิดต่อพราหมณ์ ครูอาจารย์ และพิธีกรรมทางศาสนา
นอกจากนี้ แนวคิดเรื่องพิธีกรรมหลังความตาย เช่น การสวดครุฑปุราณะและการไว้ทุกข์ 13 วัน ยังสะท้อนความเชื่อเรื่องการบรรเทาผลกรรมและการเยียวยาความเศร้าโศกของผู้ยังมีชีวิตอยู่ โดยคัมภีร์ครุฑปุราณะเน้นว่านรกเป็นกระบวนการชำระบาป เมื่อพ้นวิบากกรรมแล้ว วิญญาณสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า แนวคิดเรื่องนรกในครุฑปุราณะมิได้ทำหน้าที่เพียงถ่ายทอดความเชื่อเท่านั้น แต่ยังเป็นกลไกทางศาสนาและสังคมที่ช่วยปลูกฝังคุณธรรม ควบคุมพฤติกรรมมนุษย์ และสร้างความตระหนักต่อกฎแห่งกรรมในศาสนาฮินดูตลอดมา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
เบญจมาศ ขุนประเสริฐ. (2565). การศึกษาวิเคราะห์องค์ความรู้ด้านอายุรเวทในคัมภีร์ครุฑปุราณะ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสันสกฤตศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระพรหมคุณาภรณ์.(ป.อ. ยุตฺโต).(2567). นรก-สวรรค์ในพระไตรปิฎก. กรุงเทพฯ: ธรรมสภาและสถาบันลือธรรม.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว
เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
สานิตย์ สีนาค และ ชัยณรงค์ กลิ่นน้อย. (2566). การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์ลิงคปุราณะ. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 6(1), 106-119.
สุภาพร พลายเล็ก. (2557). การศึกษาเปรียบเทียบเรื่องจักรวาลวิทยาในคัมภีร์วิษณุปุราณะและไตรภูมิพระร่วง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาภาษาสันสกฤต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัญชลี จิตรสุคนธ์. (2524). พระยมในวรรณคดีสันสกฤต บาลีและไทย. สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2568 จาก http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/22638
Bhat, V., & Surendran, N. (2022). The Garuda Purana, Sacred Literature – An Overview. Retrieved 18 November 2025 from file:///C:/Users/acer/Downloads/TheGarudaPuranaSacredLiterature-AnOverview.pdf
Dawson, J. (1961). The Classical Dictionary of Hindu Mythology and Religion Geography History and Literature. Retrieved 18 November 2025 from https://archive.org/details/EOEJ_a-classical-dictionary-of-hindu-mythlogy-and-religion-geography-history-and-literature-john-dow.
Kumar, P. (2014). The Garuḍa Mahāpuraṇam. (Ed.). New Delhi: Eastern Book Linkers.
