ปราณสมาธิ : โยคะชะลอวัย

Main Article Content

paasachaa Rattanaarphaa

บทคัดย่อ

โยคะคือ หนทางสู่สมาธิ เป็นศาสตร์ที่ช่วยให้มนุษย์พ้นทุกข์โดย ปตัญชลี ปราชญ์อินเดียคนแรกต้องการให้โยคะเป็นหนทางแห่งการพ้นทุกข์ การพัฒนาสติให้มีพลัง การเจริญสติเป็นเครื่องมือให้ผู้ฝึกใช้ปัญญาช่วยทำงานได้เร็วขึ้นพร้อมกับการให้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยม ผู้ฝึกควรปฏิบัติตามหลักการทั้ง 5 ดังนี้ 1)เคลื่อนไหวช้าและหยุดนิ่งค้างในท่า 2) มีสติกับทุกการเคลื่อนไหว 3) ออกแรงแต่น้อย 4) ประสานลมหายใจ 5)รู้สึกดีกับตนเอง รู้เทคนิควิธีการที่ถูกต้องและเหมาะสม เป้าหมายสูงสุดของการฝึกโยคะคือ เพื่อดับอาการปรุงแต่งของจิต มีการเผยแพร่ไปยังซีกโลกตะวันตกโดยท่านปรมหังสา โยคานันทะ ด้วยการฝึกบริหารร่างกายผ่านท่าอาสนะต่างๆ การฝึกลมหายใจผ่านแนวทางปราณยามะ จนทำให้ชาวตะวันตกนิยมชมชอบ โยคะมีการพัฒนาเทคนิคและวิธีการตามยุคสมัยซึ่งมีเป้าหมายเดียวกันคือมุ่งควบคุมฝึกกายเพื่อมาควบคุมจิต เทคนิคและวิธีการทางโยคะแบ่งได้เป็น อาสนะ ปราณ พันทระและมุทรา กิริยา สมาธิ และทัศนคติ หลักการที่ควบคุมอาสนะมี 2 ประการคือ ความนิ่งและความสบาย “ปราณายามะ” คือการฝึกฝนเพื่อควบคุมกล้ามเนื้อระบบประสาทอัตโนมัติที่เกี่ยวข้องกับลมหายใจ อันจะนำไปสู่การควบคุมจังหวะการหายใจทั้งเข้าและออก ส่วนสมาธิ คือการฝึกจิต และการใช้จิตที่ฝึกแล้วให้ทำหน้าที่ของมันโดยสมบูรณ์จนถึงที่สุด เทคนิคทั้งหกประการ คือ เศาจะ ชำระล้างกายใจให้สะอาด, ตบะ ดำรงตนให้มีสภาพดีอยู่เสมอ, สวาธยายะ หมั่นพัฒนาตนเอง,อหิงสา รอบคอบและใส่ใจต่อผู้อื่น, อัสเตยะ ไม่โลภของผู้อื่น, และอปริครหะ รู้จักแบ่งปัน เทคนิคทั้งหกประการ สามารถย่อเหลือเพียง 2 ประการคือ นิยมะ หลักปฏิบัติต่อตนเอง และยมะ ข้อควรปฏิบัติต่อชุมชนและสังคม การบูรณาการศาสตร์โยคะกับกีฬาบำบัดใช้เทคนิค “กายเคลื่อนไหว ใจมีสติระลึกรู้ตาม” เป็นการทำการฝึกแต่น้อยแต่ได้ผลมากเพื่อให้กล้ามเนื้อและกระดูกแกนกลางลำตัวแข็งแรง กายประสานใจทุกลมหายใจในทุกการเคลื่อนไหวด้วยสตินำให้เกิดความสุข เบาใจ เบากายและชะลอวัย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Rattanaarphaa, paasachaa. (2026). ปราณสมาธิ : โยคะชะลอวัย . วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 22–33. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/291596
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เกศสุดา ชาตยานนท์. (2559). โยคะแห่งสติ. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พริ้นท์ (1991) จำกัด.

ธนวัชร์ เกตน์วิมุต. (2559). บำบัดโรคด้วยโยคะภาวนา. กรุงเทพฯ: สายธุรกิจโรงพิมพ์ บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง ขำกัด (มหาชน).

พุทธทาสภิกขุ. (2546). วิธีฝึกสมาธิ วิปัสสนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อรุณวิทยา.

พุทธทาสภิกขุ. (2546). สมาธิวิมุตติ. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา.

พระครูปลัดนรบดิฬ ถาวรธมฺโม, ดร. (2567). สมาธิเพื่อการบำบัดโรค. ขอนแก่น: หจก.ขอนแก่นการพิมพ์.

พระธรรมมงคลญาณ. (2540). หลักสูตรครูสมาธิ เล่ม 1. กรุงเทพฯ: บริษัทประชาชน จำกัด.

เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ. (2540). กายบริหารแบบไทยท่าฤาษีดัดตน. สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.

________. (2540). การดูแลสุขภาพด้วยวิธีธรรมชาติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

มานพ ประภาษานนท์. (2556). ไทยปราณ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อมรินทร์สุขภาพ.

วิโรจน์ ตระการวิจิตร. (2562). ไปให้สุดโยคะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ปัญญาชน.

สันติกโร. (2566). สมาธิในหลากแง่มุมเพื่อการตื่นรู้สู่ด้านสูงของลักษณ์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

ดาร์ถัง ตุลกู. (2562). Kum Nye Tibetan Yoga/ {Kum Nye Tibetan Yoga}, แปลโดย

ธีรเดช อุทัยวิทยารัตน์. พิมพ์ครั้งที่ 1. สถานที่พิมพ์: หจก.สามลดา.

ที.เค.วี.เทสิกาจารย์. (2559). The Heart of Yoga/ {The Heart of Yoga}. แปลโดย ธีรเดช อุทัยวิทยารัตน์. พิมพ์ครั้งที่ 1./สถานที่พิมพ์: หจก.สามลดา.

บี.เค.เอส.ไอเยนการ์. (2566). Light on Yoga/ {Light on Yoga}. แปลโดย ธีรเดช อุทัยวิทยารัตน์. พิมพ์ครั้งที่ 3. สถานที่พิมพ์: หจก.สามลดา.

มาติเยอ ริการ์. (2566). The Art of Meditation/ {The Art of Meditation}. แปลโดย สดใส

ขันติวรพงศ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. สถานที่พิมพ์: บริษัทภาพพิมพ์ จำกัด. สำนักพิมพ์:

สิริพิมล อัญชลิสังกาศ. (2546). โยคะเพื่อสุขภาพ. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 2 (1), 35-52.

Anti-Aging Medicine. (2025). The Science of Cellular Longevity and Preventive Health. Retrieved from [Source Database/Website].