เมล็ดพันธุ์แห่งอวิหิงสาสังกัปป์: การพัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณเพื่อลดความรุนแรงในครอบครัวต้นแบบ จังหวัดกาญจนบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงภายในแนวพุทธเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ 2) เพื่อพัฒนาต้นแบบโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณเพื่อลดความรุนแรงในครอบครัว 3) เพื่อประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธี พื้นที่ดำเนินการคือสำนักงานคุมประพฤติจังหวัดกาญจนบุรี กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วยผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการสัมภาษณ์เชิงลึก 1 ครอบครัวต้นแบบ และกลุ่มตัวอย่างผู้เข้าร่วมโปรแกรมต้นแบบจำนวน 44 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก โปรแกรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ และแบบสอบถามประเมินความพึงพอใจโปรแกรมต้นแบบและประเมินความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า 1) การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงภายในแนวพุทธเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณเริ่มจากการตระหนักรู้ตนเองผ่านสติเพื่อรู้เท่าทันอารมณ์โกรธซึ่งเป็นรากเหง้าของความรุนแรง สอดคล้องกับทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงแต่เน้นการฝึกฝนจิตใจตามแนวพุทธและใช้แนวคิดความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณเป็นกรอบ 2) โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นคือ "เมฆิยะโมเดล" (M.E.K.H.I.Y.A Model) ประกอบด้วย 7 มิติ คือ สติ จริยธรรม กัลยาณมิตร การเยียวยา การตั้งเจตนา ความเมตตา และการกระทำ 3) ผลการประเมินพบว่าผู้เข้าร่วมมีความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น มีทัศนคติที่ปฏิเสธความรุนแรงและมีทักษะในการสื่อสารอย่างสันติภายในครอบครัวมากขึ้น องค์ความรู้ใหม่ที่ได้รับคือโมเดลการเรียนรู้ที่บูรณาการพุทธจิตวิทยาเข้ากับบริบทสังคมไทย ซึ่งช่วยให้บุคคลเกิดการเปลี่ยนแปลงจากภายในสู่การปฏิบัติตนที่ปราศจากความรุนแรงทั้งทางมโนกรรม วจีกรรม และกายกรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง Transformative Learning. กรุงเทพ: บริษัท เอส. อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จำกัด.
สมสิทธิ์ อัสดรนิธี และคณะ. (2563). กระบวนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงแนวจิตตปัญญาเพื่อบ่มเพาะผู้ประกอบการทางนิเวศวัฒนธรรมของชุมชนลุ่มแม่น้ำบางปะกง. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 28(2), 265–294.
Grotberg, E. H. (1995). A guide to promoting resilience in children: Strengthening the human spirit. The Hague: Bernard van Leer Foundation.
Kitchenham, A. (2008).The evolution of Jack Mezirow’s transformative learning theory. Journal of transformative education. 6(2), 120-130.
Manning, L. (2019). Spiritual Resilience: Understanding the protection and promotion of well-being in the later life. Journal of Religion, Spiritual & Aging. 31(2), 168-186.
Mezirow, J. (1997). Transformative learning: Theory to practice. New Directions for Adult and Continuing Education. (74), 5–12.
Mezirow, J. (1991).Transformative dimensions of adult learning. San Francisco, CA: Jossey-Bass.