การศึกษาวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ในพรหมชาลสูตร 2) เพื่อสังเคราะห์กรอบแนวคิดและองค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร และ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร ระเบียบวิธีการวิจัย เป็นการศีกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาข้อมูลจากพระไตรปิฎก หนังสือ และเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง แล้วนำเสนอในรูปแบบเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ มุ่งเน้นการปรับเปลี่ยนมุมมองจากมิจฉาทิฏฐิสู่สัมมาทิฏฐิ โดยชี้ให้เห็นว่าทิฏฐิ 62 เป็นระบบเพื่อดักจับความเห็นที่ติดอยู่ในกาลเวลาและอัตตา โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่มสำคัญ คือ กลุ่มปุพพันตกัปปิกวาทะและกลุ่มอปรันตกัปปิกวาทะ พรหมชาลสูตรจึงเน้นการใช้ปัญญาตามหลักปฏิจจสมุปบาทเพื่อทำลายมิจฉาทิฏฐิ โดยมีศีล 3 ระดับเป็นฐานสำคัญในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง 2) การสังเคราะห์กรอบแนวคิด ทิฏฐิเป็นฐานรองรับความเชื่อซึ่งส่งผลต่อการดำเนินชีวิตทั้งในแง่บวกและแง่ลบ จิตที่ตั้งไว้ผิดเป็นมิจฉาทิฏฐิย่อมได้รับความเสียหายอย่างยิ่ง ในทางตรงกันข้ามหากมีสัมมาทิฏฐิเป็นพื้นฐานและตั้งจิตไว้ชอบ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้กุศลธรรมอื่นๆ เกิดขึ้น 3) การวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิต คือกระบวนทัศน์เชิงอิสรภาพที่ไม่ถูกครอบงำจากความเห็นผิด โดยวางศีลเป็นฐานจริยธรรมควบคู่กับการมีปัญญารู้เท่าทันปัจจุบันขณะในขันธ์และสัมมาทิฏฐิ นอกจากนี้ยังได้สังเคราะห์องค์ความรู้ผ่านการผสานพลังหลักพุทธธรรมและจิตวิทยาเชิงปฏิบัติ โดยมีพรหมชาลสูตรเป็นแกนกลางปัญญาที่ช่วยให้รู้เท่าทันทิฏฐิและโลกยุคดิจิทัล ขับเคลื่อนผ่านการปรับฐานคิด (สัมมาทิฏฐิ) การสร้างวินัย (ศีล) และการฝึกฝนกระบวนทัศน์ใหม่ในมรรคภาวนา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
ชาย โพธิสิตา. (2550). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปรุตม์ บุญศรีตัน. (2565). พรหมชาลสูตร: ศึกษาวิเคราะห์ จูฬศีล มัชฌิมศีลและมหาศีล. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: สำนักพิมพ์ภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์.
พุทธทาสภิกขุ. (ม.ป.ป.). ผัสสะคือสิ่งที่ต้องรู้จักและควบคุม. กรุงเทพฯ: ธรรมทานมูลนิธิ.
พุทธทาสภิกขุ. (2549). ปฏิจจสมุปบาทจากพระโอษฐ์. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.
พระกวีวรญาณ (จำนงค์ ชุตินฺธโร). (2556). คำบรรยายพรหมชาลสูตร. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2552). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
วรรณสิทธิ์ ไวทยะเสวี. (2549). พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริเฉทที่ 6 รูปสังคหวิภาคและนิพพานปรมัตถ์. กรุงเทพฯ: หจก. ทิพยวิสุทธิ์.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2564). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พระเมธีวชิโรดม พิมพ์เป็นธรรมทาน Printed in China.