การศึกษาวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร

Main Article Content

พระธนายุพงศ์ อาสนธิ์
พระมหายุทธนา นรเชฏโฐ
สุเทพ พรมเลิศ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ในพรหมชาลสูตร 2) เพื่อสังเคราะห์กรอบแนวคิดและองค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร และ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร ระเบียบวิธีการวิจัย เป็นการศีกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาข้อมูลจากพระไตรปิฎก หนังสือ และเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง แล้วนำเสนอในรูปแบบเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบเชิงกระบวนทัศน์ มุ่งเน้นการปรับเปลี่ยนมุมมองจากมิจฉาทิฏฐิสู่สัมมาทิฏฐิ โดยชี้ให้เห็นว่าทิฏฐิ 62 เป็นระบบเพื่อดักจับความเห็นที่ติดอยู่ในกาลเวลาและอัตตา โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่มสำคัญ คือ กลุ่มปุพพันตกัปปิกวาทะและกลุ่มอปรันตกัปปิกวาทะ พรหมชาลสูตรจึงเน้นการใช้ปัญญาตามหลักปฏิจจสมุปบาทเพื่อทำลายมิจฉาทิฏฐิ โดยมีศีล 3 ระดับเป็นฐานสำคัญในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง 2) การสังเคราะห์กรอบแนวคิด ทิฏฐิเป็นฐานรองรับความเชื่อซึ่งส่งผลต่อการดำเนินชีวิตทั้งในแง่บวกและแง่ลบ จิตที่ตั้งไว้ผิดเป็นมิจฉาทิฏฐิย่อมได้รับความเสียหายอย่างยิ่ง ในทางตรงกันข้ามหากมีสัมมาทิฏฐิเป็นพื้นฐานและตั้งจิตไว้ชอบ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้กุศลธรรมอื่นๆ เกิดขึ้น 3) การวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิต คือกระบวนทัศน์เชิงอิสรภาพที่ไม่ถูกครอบงำจากความเห็นผิด โดยวางศีลเป็นฐานจริยธรรมควบคู่กับการมีปัญญารู้เท่าทันปัจจุบันขณะในขันธ์และสัมมาทิฏฐิ นอกจากนี้ยังได้สังเคราะห์องค์ความรู้ผ่านการผสานพลังหลักพุทธธรรมและจิตวิทยาเชิงปฏิบัติ โดยมีพรหมชาลสูตรเป็นแกนกลางปัญญาที่ช่วยให้รู้เท่าทันทิฏฐิและโลกยุคดิจิทัล ขับเคลื่อนผ่านการปรับฐานคิด (สัมมาทิฏฐิ) การสร้างวินัย (ศีล) และการฝึกฝนกระบวนทัศน์ใหม่ในมรรคภาวนา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อาสนธิ์ พ., นรเชฏโฐ พ., & พรมเลิศ ส. (2026). การศึกษาวิเคราะห์กระบวนทัศน์ที่ควบคุมการดำเนินชีวิตในพรหมชาลสูตร. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 196–210. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/294413
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชาย โพธิสิตา. (2550). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ปรุตม์ บุญศรีตัน. (2565). พรหมชาลสูตร: ศึกษาวิเคราะห์ จูฬศีล มัชฌิมศีลและมหาศีล. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: สำนักพิมพ์ภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์.

พุทธทาสภิกขุ. (ม.ป.ป.). ผัสสะคือสิ่งที่ต้องรู้จักและควบคุม. กรุงเทพฯ: ธรรมทานมูลนิธิ.

พุทธทาสภิกขุ. (2549). ปฏิจจสมุปบาทจากพระโอษฐ์. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

พระกวีวรญาณ (จำนงค์ ชุตินฺธโร). (2556). คำบรรยายพรหมชาลสูตร. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2552). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วรรณสิทธิ์ ไวทยะเสวี. (2549). พระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริเฉทที่ 6 รูปสังคหวิภาคและนิพพานปรมัตถ์. กรุงเทพฯ: หจก. ทิพยวิสุทธิ์.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2564). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พระเมธีวชิโรดม พิมพ์เป็นธรรมทาน Printed in China.