เกณฑ์วินิจฉัยว่าด้วยการต้องอาบัติในปฐมปาราชิกสิกขาบท

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ทราบข้อเท็จตามหลักฐานในพระไตรปิฎก อ้างข้อความให้เห็นเชิง
ประจักษ์ นาไปสู่การเรียนรู้เข้าใจในข้อมูลชุดอื่นให้เป็นประโยชน์ในการเรียนรู้และมีความรอบด้านในประเด็นที่นาเสนอ
ให้มากยิ่งขึ้น ด้วยเหตุผลเรื่องการศึกษาในปฐมปาราชิกสิกขาบทถูกศึกษาและนาเสนอในส่วนที่เป็นปาราชิกเป็นส่วน
ใหญ่ ยังมีส่วนอื่นที่ถูกนาเสนอเป็นบทความน้อยนัก จึงเป็นที่มาของบทความชิ่นนี้ เมื่อศึกษาแล้วทาให้เกิดองค์ความรู้
เพิ่มเติมนาไปสู่การตระหนักรู้และเคร่งครัดต่อการประพฤติรักษาปฐมปาราชิกสิกขาบทมากยิ่งขึ้น โดยศึกษาด้วยวิธีการ
รวบรวมข้อมูลปฐมภูมิอ้างอิงจากข้อความในพระไตรปิฎกปาราชิกกัณฑ์และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง แล้วจึงนามาสังเคราะห์
ซึ่งเมื่อศึกษาเพิ่มเติมอกเหนือจากอาบัติปาริกเหล่านั้น สามารถวิเคราะห์อาการแห่งความยินดีในอาการเสพเมถุนธรรม
ความยินดีใน 4 ขั้นตอน ได้แก่ ยินดีขณะสอดอวัยวะเพศเข้าไป ยินดีขณะอวัยวะเพศเข้าไปแล้ว ยินดีขณะอวัยวะเพศหยุด
อยู่ และยินดีขณะถอนอวัยวะเพศออก กับวัตถุ คือ หญิง อมนุษย์ผู้หญิง สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย อุภโตพยัญชนกที่เป็นมนุษย์
อุภโตพยัญชนกที่เป็นอมนุษย์ อุภโตพยัญชนกที่เป็นสัตว์ดิรัจฉาน บัณเฑาะก์ที่เป็นมนุษย์ บัณเฑาะก์ที่เป็นอมนุษย์
บัณเฑาะก์ที่เป็นสัตว์ดิรัจฉาน มนุษย์ผู้ชาย อมนุษย์ผู้ชาย สัตว์ดิรัจฉานตัวผู้ ทาง วัจจมรรค (ทวารหนัก) ปัสสาวมรรค
(ทวารเบา) และมุขมรรค (ทวารปาก) ดังกล่าว พบหลักฐานในพระไตรปิฎกว่าการเสพเมถุนธรรมบางเงื่อนไขอัน
ประกอบด้วยความยินดีและวัตถุที่ต่างกัน ไม่เป็นปาราชิกแต่เป็นอาบัติถุลลัจจัย จึงนามาซึ่งการการเสนอบทความใน
หัวข้อ “เกณฑ์วินิจฉัยว่าด้วยการต้องอาบัติในปฐมปาราชิกสิกขาบท”