การวิเคราะห์การปฏิบัติธรรมตามหลักกายคตาสติในกายคตาสติสูตร

Main Article Content

จรรยา นุชนารถ
พระธรรมวชิรปัญญาจารย์ (เทียบ สิริญาโน)
อธิเทพ ผาทา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาโครงสร้างและเนื้อหาของ กายคตาสติสูตร 2) เพื่อศึกษาการปฏิบัติธรรมตามแนวทางกายคตาสติในกายคตาสติสูตร และ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์การปฏิบัติธรรมตามแนวทางกายคตาสติในกายคตาสติสูตร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบวิจัยเอกสาร โดยศึกษาข้อมูลจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัมภีร์อรรถกถา ตลอดจนเอกสารวิชาการและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์และสังเคราะห์เนื้อหา แล้วนำเสนอผลการวิจัยเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) กายคตาสติสูตรเป็นพระสูตรที่แสดงแนวทางการเจริญสติในกายอย่างเป็นระบบ โดยมีโครงสร้างเนื้อหาที่จัดลำดับจากการกำหนดรู้กายในระดับพื้นฐานไปสู่การพิจารณากายในอย่างละเอียด และการพัฒนาจิตในระดับสมาธิและปัญญา 2) การปฏิบัติธรรมตามแนวกายคตาสติเป็นการใช้กายเป็นฐานของการเจริญสติ โดยประกอบด้วยวิธีปฏิบัติสำคัญ เช่น การกำหนดลมหายใจ การกำหนดอิริยาบถ การพิจารณากายว่าไม่สะอาด และการพิจารณากายโดยความเป็นธาตุ ซึ่งมีลักษณะเป็นการบูรณาการสมถะและวิปัสสนาเข้าด้วยกัน    3) การวิเคราะห์กระบวนการปฏิบัติธรรมตามแนวกายคตาสติ พบว่าเป็นกระบวนการพัฒนาจิตที่ดำเนินไปตามลำดับ จากสติไปสู่สมาธิและจากสมาธิไปสู่ปัญญาโดยมีเป้าหมายสำคัญคือการเห็นกายตามความเป็นจริงในลักษณะของไตรลักษณ์อันนำไปสู่การคลายความยึดมั่นถือมั่นในกาย องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่า กายคตาสติเป็นกลไกสำคัญของการพัฒนาจิต โดยใช้กายเป็นฐานของการเจริญสติและเชื่อมโยงการพัฒนาสมาธิและปัญญาเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการฝึกสติและพัฒนาจิตในชีวิตประจำวัน อันเป็นรากฐานของการพัฒนาศีล สมาธิ และปัญญาตามแนวทางพระพุทธศาสนาเถรวาท

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นุชนารถ จ., สิริญาโน พ. (เทียบ), & ผาทา อ. (2026). การวิเคราะห์การปฏิบัติธรรมตามหลักกายคตาสติในกายคตาสติสูตร. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 162–171. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/295689
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

บรรจบ บรรณรุจิ. (2536). อสีติมหาสาวก. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). ( 2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอำนวย อานนฺโท (จันทร์เปล่ง). ( 2542). การพิจารณาซากศพโดยใช้หลักอสุภกรรมฐาน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2523). อานาปานสติภาวนา. สุราษฎร์ธานี: ธรรมทานมูลนิธิ.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราวิทยาลัย.กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

อนุสร จันทพันธ์. (2546). จริต 6 ศาสตร์ในการอ่านใจคน. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จากัด (มหาชน).

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2566). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: บริษัทแอ๊คเรทเพรส.