การวิเคราะห์การปฏิบัติธรรมตามหลักกายคตาสติในกายคตาสติสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาโครงสร้างและเนื้อหาของ กายคตาสติสูตร 2) เพื่อศึกษาการปฏิบัติธรรมตามแนวทางกายคตาสติในกายคตาสติสูตร และ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์การปฏิบัติธรรมตามแนวทางกายคตาสติในกายคตาสติสูตร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบวิจัยเอกสาร โดยศึกษาข้อมูลจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัมภีร์อรรถกถา ตลอดจนเอกสารวิชาการและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์และสังเคราะห์เนื้อหา แล้วนำเสนอผลการวิจัยเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) กายคตาสติสูตรเป็นพระสูตรที่แสดงแนวทางการเจริญสติในกายอย่างเป็นระบบ โดยมีโครงสร้างเนื้อหาที่จัดลำดับจากการกำหนดรู้กายในระดับพื้นฐานไปสู่การพิจารณากายในอย่างละเอียด และการพัฒนาจิตในระดับสมาธิและปัญญา 2) การปฏิบัติธรรมตามแนวกายคตาสติเป็นการใช้กายเป็นฐานของการเจริญสติ โดยประกอบด้วยวิธีปฏิบัติสำคัญ เช่น การกำหนดลมหายใจ การกำหนดอิริยาบถ การพิจารณากายว่าไม่สะอาด และการพิจารณากายโดยความเป็นธาตุ ซึ่งมีลักษณะเป็นการบูรณาการสมถะและวิปัสสนาเข้าด้วยกัน 3) การวิเคราะห์กระบวนการปฏิบัติธรรมตามแนวกายคตาสติ พบว่าเป็นกระบวนการพัฒนาจิตที่ดำเนินไปตามลำดับ จากสติไปสู่สมาธิและจากสมาธิไปสู่ปัญญาโดยมีเป้าหมายสำคัญคือการเห็นกายตามความเป็นจริงในลักษณะของไตรลักษณ์อันนำไปสู่การคลายความยึดมั่นถือมั่นในกาย องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่า กายคตาสติเป็นกลไกสำคัญของการพัฒนาจิต โดยใช้กายเป็นฐานของการเจริญสติและเชื่อมโยงการพัฒนาสมาธิและปัญญาเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการฝึกสติและพัฒนาจิตในชีวิตประจำวัน อันเป็นรากฐานของการพัฒนาศีล สมาธิ และปัญญาตามแนวทางพระพุทธศาสนาเถรวาท
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
- ข้อความใดๆ ที่ปรากฎในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
บรรจบ บรรณรุจิ. (2536). อสีติมหาสาวก. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). ( 2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอำนวย อานนฺโท (จันทร์เปล่ง). ( 2542). การพิจารณาซากศพโดยใช้หลักอสุภกรรมฐาน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2523). อานาปานสติภาวนา. สุราษฎร์ธานี: ธรรมทานมูลนิธิ.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราวิทยาลัย.กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อนุสร จันทพันธ์. (2546). จริต 6 ศาสตร์ในการอ่านใจคน. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จากัด (มหาชน).
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2566). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: บริษัทแอ๊คเรทเพรส.