An Analytical Study of the Concept of Emptiness in Taoist Philosophy: An Interpretation from a Value-Oriented Perspective
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study the history and social context of Laozi; 2) analyze the concept of "emptiness" in Taoist philosophy; and 3) interpret the value of this concept in terms of emptiness. The research area is Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Wang Noi District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. The sample population is 50 students. This research is qualitative and involves interviews with experts on the Tao Te Ching and Zhuangzi's texts, along with relevant academic documents. The findings reveal that “Emptiness” in Daoism does not signify a void devoid of content, but rather an unbounded state of potential that serves as the origin of all things. It constitutes the essence of the “Dao” and is intrinsically connected to the principle of Wu Wei—non-action in accordance with nature—which promotes a harmonious, simple, and flexible way of life. This concept possesses values across multiple dimensions: (1) Social practice—emphasizing non-interference and a return to nature, fostering balance and reducing conflict in communal living; (2) Human nature—enabling individuals to develop free from rigid frameworks, embracing diversity, and cultivating compassion and humility; (3) Psychology—supporting mental stability through letting go, accepting the truth of nature, and alleviating stress and anxiety; (4) Sustainable development—encouraging respect for nature, balanced use of resources, and the sufficiency economy; (5) Management—applying Wu Wei to create a non-coercive environment that nurtures personal growth according to individual potential; and (6) Politics—proposing “governance through non-governance,” wherein citizens determine their own lives while the state plays a supportive rather than controlling role. The Daoist notion of “Emptiness” holds both theoretical and practical significance. It can be applied to positive psychology, contemporary ethics, social development, and leadership cultivation. The research thus bridges profound Eastern philosophical wisdom with the modern world, guiding toward a peaceful,sustainable, and enlightened mode of coexistence.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- The published article is copyrighted by the MCU Journal of Buddhist Studies Review.
- Any text that appears in an article that has been published in a journal. It is the responsibility of the article author. And those comments are not considered the views and responsibilities of the editorial team of the MCU Buddhist Review Journal.
References
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เด่นพงษ์ แสนคำ และ หอมหวล บัวระภา. (2567). ปรัชญาการเมืองเรื่องอนาธิปไตยในปรัชญาเต๋า: การศึกษาปริทัศน์ขอบเขตงานวิจัยในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์. 6(1), 117–134.
นิรันดร์ แสงพลสิทธิ์. (2566). วิเคราะห์แนวคิดเรื่องธรรมชาติของชาร์ลส์ ดาร์วิน ผ่านมุมมองทางพระพุทธศาสนาเถรวาท. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 14(2), 229–247.
ณรงค์วรรษ บุญมา. (2561). ธรรมชาตินิยมของปรัชญาเต๋า: ข้อโต้แย้งการนำแนวคิดธรรมชาตินิยมมาใช้กับมนุษย์. วารสารปรัชญาและศาสนา. 3(1), 28-29.
พระมหาธีระยุทธ เขมธมฺโม (ปราชญ์นิวัฒน์). (2564). เต๋า: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ในทัศนะพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 17(2), 85-100.
สตีเฟน มิตเชลล์. (2066). เต๋าเต๋อจิง: ฉบับแปลภาษาอังกฤษใหม่. นิวยอร์ก: ฮาร์เปอร์เพอเรนเนียล โมเดิร์นคลาสสิกส์.
สุคนธิการ์ จินะเป็งกาศ และ วิโรจน์ อินทนนท์. (2566). การวิเคราะห์แนวคิดมนุษยนิยมในปรัชญาเต๋า. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 14(2), 125–157.
เทวฤทธิ์ ศรีไชยพล. (2563). การศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่องความสุขของปรัชญาลัทธิเต๋า. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์. 2(1), 17–24.
Chew, P. G.-L. (1991). The great Tao. The Journal of Bahá’í Studies. 4(2), 11–39.
Goddard, D. & Borel, H. (2007). Laotzu's Tao and Wu Wei. New York: Cosimo, Inc.
Grondin, J. (2015). The hermeneutical circle. In N. Keane & C. Lawn (Eds.), A companion to hermeneutics. Hoboken: Wiley-Blackwell.
Shizuteru, U., Heisig, J. W., & Greiner, F. (1982). Emptiness and fullness: Śūnyatā in Mahāyāna Buddhism. The Eastern Buddhist. 15(1), 9-37.
Tang, Y. & Tang, Y. (2015). On the Dao De Jing (Tao Te Ching). In Y. Huilin (Ed.), Confucianism, Buddhism, Daoism, Christianity and Chinese culture. New York, NY: Palgrave Macmillan. Retrieved 25 July 2024 from https://doi.org/10.1007/978-3-662-45533-3_11
Tsu, W. (2017). A new perspective on the existence and non-existence. In M. J. Schroeder (Ed.), Information studies and the quest for transdisciplinarity: Unity through diversity. Singapore: World Scientific Publishing. Retrieved 25 July 2024 from https://doi.org/10.1 142/9789813146976_0020
Vila-Chã, J. J. (2000). Hans-Georg Gadamer. Revista Portuguesa de Filosofia. 56(3/4), 299–318.
Wang, Y., Bao, Q. & Guan, G. (2020). Self-So (Ziran, 自然). In C. Yishun (Ed.), History of Chinese philosophy through its key terms. Singapore: Springer.
