CREATIVE LEADERSHIP AND CONFLICT MANAGEMENT OF TEACHERS IN THE EDUCATIONAL ADMINISTRATION PROGRAM, FACULTY OF EDUCATION, BANGKOKTHONBURI UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study (1) students' opinions on creative leadership of teachers in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University; (2) students' opinions on conflict management of teachers in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University; and (3) relationship between creative leadership and conflict management of instructors in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University. Content validity values ranged from 0.67-1.00 for all questions and reliability of questionnaire was valuable at 0.92. The sample consisted of 169 students in master of educational administration, faculty of education, Bangkokthonburi University and obtained by simple random sampling technique. The statistics used for data analysis were percentage, mean, Standard Deviation and hypothesis tested by Pearson Product-Moment Correlation Coefficient.
Major findings were as follow;
(1) Creative leadership of teachers in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University in the overall was at high level (=4.12).
(2) Conflict management of teachers in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University in the overall was at high level (=4.25).
(3) Relationship between creative leadership and conflict management of teachers in the Master of Educational Administration program, Faculty of Education, Bangkokthonburi University in the overall was positive high level at .01 statistical significance.
Article Details
References
กฤษพล อัมระนันท์. (2559). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอแม่วงก์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
เฉลิมพร เย็นเยือก. (2553). การสื่อสารในองค์กร. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยรังสิต.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ : ไทเนรมิตกิจอินเตอร์โปรเกรสซิฟ.
ณรงค์ กาญจนะ. (2553). เทคนิคและทักษะการสอนเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ณัฐนิชา กังสดาลทิพย์. (2564). ผู้นำกับการจัดการความขัดแย้งภายในองค์กร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร. วิทยาเขตอีสาน, 2 (1), 39-49.
ธีระ รุญเจริญ. (2554). ความเป็นผู้บริหารมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง.
นเรศ บุญช่วย และคณะ. (2555). แผนกลยุทธ์เพื่อพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ที่เหมาะสมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 6 (3), 156-166.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
พสุ เดชะรินทร์. (2553). การวางแผนและการกําหนดยุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2553). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ : กระบวนทัศน์ใหม่และผู้นำใหม่ทาง การศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนาภรณ์ ดาวกระจ่าง. (2556). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิเชียร วิทยอุดม. (2551). พฤติกรรมองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ธนธัชการพิมพ์.
สมาน ศิริเจริญสุข. (2565). ภาวะผู้นำกับการจัดการความขัดแย้ง. วารสารวิจัยวิชาการ, 5 (6), 301–316.
สมพร สุทัศนีย์. (2541). จิตวิทยาการปกครองชั้นเรียน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2548). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. New York : Harper Collins Publishers.
Krejcie, R.V. and D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30 (3) : 607-610.
Thomas, Kenneth W. (1976). Conflict and Conflict Management. In M.D. Dunnette, Ed, Handbook of Industrial and Organizational Psychology. Chicago : Rand McNally.
