ADMINISTRATIVE MANAGEMENT MODEL FOR PROMOTING CHANTHABURI LOCAL HISTORY LEARNING MANAGEMENT OF CHANTHABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to develop a management model to promote the learning of Chanthaburi's local history in the Chanthaburi Primary Educational Service Area Office 2. The objectives are: 1) to study the current situation and management approaches; 2) to create and validate the management model; 3) to implement the management model; and 4) to evaluate the management model. The research was conducted in four stages: Stage 1: Studying the current situation and management approaches; Stage 2: Creating and validating the model; Stage 3: implement and test the model; and Stage 4: Evaluating the model. The sample for studying the current situation consisted of 203 teachers and educational personnel selected using stratified random sampling, and 6 experts selected using purposive sampling. The sample for creating and validating the model consisted of 7 qualified experts selected using purposive sampling. The sample for piloting the model consisted of 106 affiliated schools selected using purposive sampling. The tools used were questionnaires, interviews, model evaluation forms, and model pilot evaluation forms. Data was analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, content analysis, and inductive reasoning.
The research findings revealed that:
1) The current state of management to promote the learning of local history in Chanthaburi was at a high level overall (= 4.24).
2) The developed model consists of 5 components: the direction of the model, the system and mechanism of the model, the methods of operation of the model, guidelines for evaluating the model, and conditions for implementing the model.
3) The results of the model's implementation showed that the overall outcomes in all aspects were at a high to very high level. The learner's characteristics regarding pride in their local area and Thai identity were at the highest level (= 4.64), teachers' competence in managing learning was at a high level (= 4.12), school administrators' competence was at the highest level (= 4.58), and the effectiveness of the management model was at a high level (= 4.11).
4) The overall evaluation of the management model was at a high level (= 4.36).
Article Details
References
ขำ แสงจันทร์. (2561). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาโดยเสริมสร้างพลังอำนาจชุมชน เพื่อสร้างอาชีพในโครงการโรงเรียนดีประจำตำบล. วารสาร มนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัย
ศิลปากร, 11 (3), 1546-1563.
ทิณกรณ์ ภูโทถ้ำ. (2568). การพัฒนารูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์และวิชาหน้าที่พลเมืองด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วารสารครุศาสตรปริทรรศน คณะครุศาสตร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 12 (1), 388-404.
ทัศนีย์ รัตนสุวรรณ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานของสถานศึกษาเอกชนขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิผล. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
พระณรงค์วิชิต (เลื่อน ณ นคร). (2554). จดหมายเหตุร.ศ. 112/พระณรงค์วิชิต (เลื่อน ณ นคร). นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เพ็ญผกา กาญจโนภาส. (2560). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์
ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12 (1), 161-168.
ภควัต โอวาท. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาโดยใช้วิธีดุลยภาพสำหรับโรงเรียนในสังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภัทรจิตติ บุรีเพีย และคณะ. (2561). คุณภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์,
(2), 237-250.
มนตรา ฟักมงคล. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน
โรงเรียนราชานุบาล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
ลดา รุธิรกนก. (2557). จันทบุรีในประวัติศาสตร์ชาติไทย. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วิภาภรณ์ สร้อยคำ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชน
สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหา
บัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สมบัติ นาหลวง. (2564). การบริหารด้วยวงจรคุณภาพ PDCA ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานตามมาตรฐานการศึกษาของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). นโยบายการจัดการศึกษาตามพระบรมราโชบาย.
กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2. (2567). รายงานผลการนิเทศ ติดตาม และประเมินผลการจัดการเรียนการสอนวิชาประวัติศาสตร์ ปีการศึกษา 2566. จันทบุรี : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2.
สุกันยามาศ มาประจง. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 13. วารสารชุมชนวิจัย, 15 (1), 250-263.
สุภัค พวงขจร. (2561). การพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานด้วยวิธีการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์. วารสารวิจัยการพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11 (3), 115-123.
สุวรรณี กันทะปิง. (2562). แนวทางการบริหารการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนบ้านแม่กอนในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
อดุลย์ ภูปลื้ม. (2567). รูปแบบการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์. เพชรบูรณ์ : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา.
Bryson, J. M. (2011). Creating your strategic plan : A workbook for public and nonprofit organizations. San Francisco : Jossey-Bass.
Deming, W. E. (2004). Out of the crisis. 2nd ed. MIT Press.
Gorley, J. T. (2013). The importance of local history education in Texas public schools.
Doctoral dissertation, Texas A&M University.
Krejcie, R. V., and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities.
Educational and Psychological Measurement, 30 (3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.
Lunenburg, F. C. (2008). Educational administration : Concepts and practices. 5th ed. Wadsworth Publishing.
Wilke, M. (2023). Local history and heritage education in the digital age : A systematic review. Journal of Heritage Education, 8 (1), 61–81. https://doi.org/10.1080/17567758.2023.2165432.
