การพัฒนาแบบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบโมเดลโลจิส 3 พารามิเตอร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาคุณภาพของแบบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา
บึงกาฬ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ ซึ่งกำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 3,702 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 738 คน โดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและวิเคราะห์คุณภาพของแบบวัดตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบแบบโมเดลโลจิส 3 พารามิเตอร์ ผลการวิจัย พบว่า แบบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่สร้างขึ้น จำนวน 39 ข้อ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การอ้างอิง 7 ข้อ (Inference) การระบุข้อตกลงเบื้องต้น 7 ข้อ (Recognition of Assumption) การนิรนัย 8 ข้อ (Deduction) การตีความ 9 ข้อ (Interpretation) และการประเมินข้อโต้แย้ง 8 ข้อ (Evaluation of Argument) เป็นแบบวัดเชิงสถานการณ์ 4 ตัวเลือก ผลการตรวจสอบคุณภาพของแบบวัด พบว่า มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 มีความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง (GFI = 0.90, AGFI = 0.89, CFI = 0.93, RMSEA = 0.025) ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.93 ถึง 2.31 ค่าความยากอยู่ระหว่าง -0.90 ถึง 1.37 และค่าโอกาสการเดาข้อสอบถูกอยู่ระหว่าง 0.10 ถึง 0.28 ฟังก์ชันสารสนเทศของข้อคำถามส่วนใหญ่มีตำแหน่งสูงสุดอยู่ในช่วงความสามารถระดับปานกลาง และค่าฟังก์ชันสารสนเทศของแบบวัดมีตำแหน่งสูงสุดอยู่ในช่วงความสามารถระดับปานกลาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบ
ของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2556). การพัฒนาการคิด (ฉบับปรับปรุงใหม่). พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
พัชรินทร์ ชมภูวิเศษ. (2559). การวัดและประเมินผลการศึกษา. อุดรธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
พัชริน สุภารี. (2550). การสร้างแบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ดเขต 1. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การวัดและประเมินผลการศึกษา). ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภัทริกา ทองยา. (2560). การพัฒนาแบบวัดความสามารถด้านการคิดวิเคราะห์ตามแนวคิดของมาร์ซาโน ในวิชาสุขศึกษาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การวัดและประเมินผลการศึกษา). ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
ศศิธร พาบุ. (2559). การสร้างแบบทดสอบแบบปรับเหมาะกับความสามารถผู้สอบที่ดำเนินการสอบด้วยคอมพิวเตอร์ วิชาเคมี เรื่อง กรด-เบส สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การวัดผลการศึกษา). มหาสารคาม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). ทฤษฎีการทดสอบแนวใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุมาวรรณ แสงสนิท. (2558). การพัฒนาแบบทดสอบมาตรฐานวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชา เทคโนโลยีสารสนเทศ เรื่อง องค์ประกอบของคอมพิวเตอร์โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (วิจัยและประเมินผลการศึกษา). กาญจนบุรี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
Watson, G. and E.M. Glaser. (1964). Watson-Glaser Critical Thinking Appraisal Manual. New York: Harcourt, Brace and World, Inc.
