รูปแบบการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อการส่งเสริม วัฒนธรรมพื้นบ้านของศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการ ที่ส่งผลต่อการส่งเสริมวัฒนธรรมพื้นบ้านของศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา วิทยาลัย แม่ฮ่องสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ๒) เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบ การบริหารจัดการของศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน มหาวิทยาลัย ราชภัฏเชียงใหม่ ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน ระหว่างวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ และวิธีวิจัยแบบเชิงปริมาณ ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนขอ้ มูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามใชส้ ถิติความถี่และรอ้ ยละ และแบบประเมิน ความเหมาะสมและความเป็นไปได้ใช้สถิติค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า (๑) รูปแบบการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อการส่งเสริม วัฒนธรรมพื้นบ้าน ประกอบด้วยส่วนสำคัญ คือ ๑) หลักการและเหตุผลของ การจัดตั้งศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา ๒) ลักษณะทางกายภาพ ๓) โครงสร้างการบริหาร จัดการศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา ได้แก่ ผู้อำนวยการ บทบาทหน้าที่ คณะกรรมการ ประจำศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา การบริหารจัดการด้านบุคลากรและงาน ด้านแผนงาน และงบประมาณ ด้านสถานที่/สิ่งแวดล้อม ด้านการมีส่วนร่วมของภาคีและเครือข่าย ด้านข้อมูลสารสนเทศและประชาสัมพันธ์ ด้านวิชาการและการวิจัย และด้านการ อนุรักษ์ และส่งเสริมงานด้านวัฒนธรรม และ ๔) ลักษณะของกิจกรรม โครงการ ที่ส่งเสริมวัฒนธรรมพื้นบ้านของกลุ่มชาติพันธุ์ (๒) ประสิทธิผลของรูปแบบ การบริหารจัดการของศูนย์ชาติพันธุ์ศึกษา วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน มหาวิทยาลัย ราชภัฏเชียงใหม่ มีขั้นตอนและวิธีการที่จะส่งผลทำให้เกิดเป็นผลในทั้งระยะสั้น และยาวนั้น ประกอบด้วย ๑) การเกื้อหนุนด้านบริหาร ๒) การมีส่วนร่วมจาก ทุกภาคส่วน ๓) ปัจจัยด้านการจัดการเรียนการสอน ๔) การตั้งกองทุนส่งเสริม งานวัฒนธรรมพื้นบ้าน ๕) การบูรณาการในการปฏิบัติงาน และผลการตรวจสอบ รูปแบบการบริหารจัดการโดยผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย พบว่า ส่วนใหญ่มีความเห็นว่า รูปแบบการบริหารจัดการมีความเหมาะสมร้อยละ ๑๐๐ และความเป็นไปได้ ร้อยละ ๙๑.๓๐
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ปริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนวิจัย. ๒๕๔๓.
สมพงศ์ เกษมสิน. การบริหาร. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เกษมสุวรรณ. ๒๕๑๔.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ.๒๕๔๗. http://president.uru.ac.th/legal_uru/prbraj.pdf. (๙ พ.ย.๒๕๕๕), ๒๕๕๕.
วัฒนธรรม, กระทรวง. แผนแม่บทวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๕๐-๒๕๕๙. กรุงเทพฯ : สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม. ๒๕๕๒.
นิยพรรณ(พลวัฒนะ) วรรณศิริ. มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ เอ๊กสเปอเน็ท. ๒๕๕๐.
อนุรักษ์ ปัญญานุวัฒน์. ทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่นิยม. สำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. http://www.uniserv.cmu.ac.th/uniserv/km/fi lekm.pdf (๒๐ กันยายน ๒๕๕๒).
อนุสรณ์ สุนทรพงศ์และเชษฐา โพธิ์ประทับ. รายงานการวิจัยเรื่อง ความตระหนักและการเตรียมพร้อมรองรับการสูญเสียวัฒนธรรมท้องถิ่นของนักเรียนมัธยมศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ. ๒๕๔๒.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2014 สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน “วารสารข่วงผญา” ถือเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
2. เนื้อหาบทความที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
