Guidelines for Improving the Quality of Life of Vulnerable Elderly People in Kosa Liam Village, Buak Khang Subdistrict, San Kamphaeng District Chiang Mai
Keywords:
Improving the quality of life, The elderly, Vulnerable groupsAbstract
The objectives of this research are (1) to study factors that affect the quality of life of vulnerable elderly people (2) to find appropriate approaches to caring for vulnerable households (3) to determine guidelines for developing the quality of life of elderly people. Vulnerable group The sample was selected from the area of Kosa Liam Village, Buak Khang Subdistrict, San Kamphaeng District. Chiang Mai Province, 15 people to make a questionnaire (questionnaire) Carry out data collection and analysis. using descriptive statistics and summarize the data in the form of a frequency distribution. And there are studies about vulnerable elderly people..
The research results found that factors affecting the quality of life of vulnerable elderly people in Kosa Liam Village, BuakKhang Subdistrict, San Kamphaeng District Chiang Mai Province Overall, it is at a high level. It is calculated as an average of 3.16, with the search for appropriate approaches to taking care of fragile households as a whole being at a high level. Calculated as an average of 5.00 By setting guidelines for improving the quality of life of vulnerable elderly groups. The overall picture is at a moderate level, calculated as an average of 3.75
Downloads
References
กลุ่มเสริมสร้างและพัฒนาศักยภาพเครือข่าย กองส่งเสริมศักยภาพผู้สูงอายุ. (2564). สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.dop.go.th/th//know/
ฐิติมา ทาสุวรรณอินทร์. (2565). ภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงราย. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ณัฏฐวุฒิ ทรัพย์อุปถัมภ์. (2558). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. สืบค้นจาก http://www.academy.rbru.ac.
th/uploadfiles/books/58-2018-08-01-08-41-20.pdf
ณิชาภา นาคพราย. (2558). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาอย่างยั่งยืนขององค์การบริหารส่วนตำบล วังน้อย อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
ณิชารีย์ ใจคำวัง, เกศแก้ว จันทร์พริก, นันทวัฒน์ แสนจุ้ย, พิมพ์วิภา บุญทัน, เสาวภาคย์ อาทุ่ง และ อภิสิทธิ์ พุ่มแสน. (2563). ภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุ ในตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์, 63(1), 23-25.
นฤมล ถาวร. (2561). การบริหารจัดการด้านการจัดสวัสดิการผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์, รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
นวลน้อย ตรีรัตน์, นฤมล ทับจุมพล และ ประภาส ปิ่นตบแต่ง. (2564). โครงการวิจัยและนวัตกรรมสำหรับกลุ่มเปราะบางเพื่อการยกระดับสู่สังคมไทยเสมอหน้า. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเซียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทภัค ชนะพันธ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคมและการรู้จักตนเองกับการคืนความสำคัญให้ตนเองของผู้ป่วยหญิงโรคซึมเศร้า. วารสารสภาการพยาบาล, 28(2), 44-57.
ประกายมาศ เนตรจันทร์. (2560). ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุที่อยู่ในบ้านพักคนชรา ของภาครัฐ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยวัฒน์ เกตุวงศา, ชุติมา อยู่สมบูรณ์, กรกนก พงษ์ประดิษฐ์, นันทวัน ป้อมค่าย, ขวัญลออ นวลละออง และ ณรากร วงษ์สิงห์. (2561). กลไกของชุมชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลครัวเรือนเปราะบาง: กรณีศึกษาครัวเรือนข้ามรุ่น และครัวเรือนที่มีผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พนม ศรีพิกุล. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุตำบลลำสินธุ์ อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง. (การศึกษาค้นคว้าอิสระ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิชช์ เกษมทรัพย์. (2564). ไทยพร้อมหรือไม่กับการก้าวสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์. สืบค้นจาก http://op’mahidol.ac.th/ga/posttoday
วิทยากร เชียงกูล. (2527). การพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมไทย : บทวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: ฉับแกระ.
วีรพันธ์ ซื่อสัตย์. (2562). การพัฒนารูปแบบการดูแลด้านสิ่งแวดล้อมของผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้านโดยครอบครัว จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 38(4), 462-469.
สมรัตน์ ขำมาก. (2560). คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนางหล้า ตำบลนางหล้า อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา. สงขลา: โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนางเหล้า อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา.
สุเทพ คำเมฆ และปฏิมาพร เคลือขอน. (2565). การพัฒนาระบบสวัสดิการชุมชนเชิงบูรณาการเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางคุณภาพชีวิตให้กับกลุ่มเปราะบางทางสังคมของเทศบาลสามง่าม อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์. 4(3), 97-110.
สุภาพร คชารัตน์. (2560). จาก “สุขภาพ” สู่ “สุขภาวะ” : การปฏิรูประบบสุขภาพของวงการสาธารณสุขไทย. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และ ศิลปะ, 10(2), 2803-2819.
สุรชัย ปัญญาพฤทธิ์พงศ์. (2565). ทำอย่างไรให้คุณภาพชีวิตดี. สืบค้นจาก https://dmh.go.th/news/views
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Thai PBS. (2567). รายได้ผู้สูงอายุวิกฤต คาด 20 ปี ข้างหน้า 91.4% ยังต้องทำงาน. สืบค้นจาก https://policywatch.thaipbs.or.th/article/life-15
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน “วารสารข่วงผญา” ถือเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
2. เนื้อหาบทความที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
