Happiness of people in Donkeaw Community, Mearim District, Chiang Mai Province.

Main Article Content

Panida Jongsuksomsakul


     A survey of people in the community of Donkaew sub-district, Mae Rrim District,Chiang Mai Provinceby using qualitative and quantitative methods (N=386, =0.05). There are two main objectives of this study, firstly, to explore indicators for six aspects of well-being and happiness (mental and physical health, job security, economic security,family and community relationships, local administration and environmental and meteorological conditions): secondly, to explore how social and cultural capital impacts happiness. The analysis of this research shows that 7 factors, including social and cultural capital impact the lifestyle of the community.

     The results additionally indicate that representatives of all stakeholders in Donkaew are happy ( = 5.9) which are including mental and physical health aspect ( = 6.0), job security and working life aspect ( =5.7), economic security aspect ( =4.9), household and community relationships aspect ( =7.3), local administration aspect ( =6.9) and environmental and meteorological aspect ( =3.8). All factors affect well-being average happiness ratio, especially well-being and strong mind, saving , good communication and relationships, The management of community leader is transparent and building participation can embed the social capital which become cultural capital. The radio and wire broadcast is still the media that connect the people in the community to the world and disseminate knowledge in the community so the people become an important human capital to sustainable community development.


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
jongsuksomsakul, panida . (2020). Happiness of people in Donkeaw Community, Mearim District, Chiang Mai Province. King Prajadhipok’s Institute Journal, 14(2), 87–104. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244168
Original Articles


ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ และคณะ. (2549). การสำรวจสถานะองค์ความรู้และแนวทางพัฒนาทุนวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. รายงานการวิจัย : สำนักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

พรชัย ตระกูลวรานนท์. (2549). ทุนทางสังคมและแบบแผนการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาชนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : บริษัทมิสเตอร์ก็อปปี้ (ประเทศไทย).

ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ และกนกพร นิตย์นิธิพฤทธิ์. บรรณาธิการ. (2553). ความสุข มณฑลความรู้ใหม่ในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์. กรุงเทพฯ : ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สาลินี เทพสุวรรณ์. (2550). ดัชนีความอยู่ดีมีสุขมวลรวมของคนไทย. นครปฐม : สำนักพิมพ์ประชากรและสังคม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2545). ความอยู่ดีมีสุขของคนไทย 5 ปีหลังวิกฤตเศรษฐกิจ. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2549). ประมวลคำในพระบรมราโชวาท. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานพัฒนานโยบายสาธารณะ. (2549). ดัชนีชี้วัดความสุขของคนไทย. กรุงเทพฯ : สำนักงานพัฒนานโยบายสาธารณะ.

อมรา พงศาพิชญ์ และคณะ. (2547). การสร้างและพัฒนาตัวชี้วัดคุณภาพชีวิตและการพัฒนาสังคมโดยชุมชนมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยสังคมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bertalanffy, Ludwig von. (1968). General system theory; Foundations, Development, Applications. New York USA : George Braziller, Inc.

Bourdieu, P. (1973). “Cultural reproduction and social reproduction,” in R. Brown ed. Knowledge, Education and Social Change, London: Tavistock.

Bourdieu, P. (1993). The Field of Cultural Production, Cambridge : Polity.

Denis McQuail. (1994). Mass Communication Theory: An Introduction. London UK : Sage Publications.

Frey, B. S. and Stutzer, A. (2002). What can economists learn from happiness research?. Journal of Econ. Lit. 40, 402-435.

Helliwell, John. F. and Putnam, Robert.D. (2004). The Social Context of Well-being. The Royal Society, publish online 31 August 2004.

Putnam, R. (1993). Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy, UK: Princeton University Press.

Putnam, Robert. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. USA: New York. Simon and Schuster.

Richard Layard. (2011). Happiness: Lessons from a New Science. New York: The Penguin Press.

Veenhoven, R. (2004). Happiness as a public policy aim: The greatest happiness principle. In P. A. Linley & S. Joseph (Eds.), Positive psychology in practice (p.p. 658–678). Hoboken: Wiley www.worlddatabaseofhappiness.eur.nl วันที่ 7 มิถุนายน 2558

มติชนออนไลน์ สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2557 http://www.matichon.co.th/