The Comparative Study of the Relationship between Politicians and Civil Servants in Thailand and International Countries: Recommendations for Thailand

Main Article Content

Supasawad Chardchawarn

Abstract

     This research analyzes the comparative study of the relationship between politicians and civil servants in Thailand and foreign countries. The key objective is to understand the politico-administrative relations in Thailand in comparison with abroad in order to propose recommendations for the country by utilizing the concluded outcomes/experiences.


     The study shows Thailand’s current political-administrative interdependence and the historical context of politicians vis ? vis civil servants, which exemplifies how this relationship depends on the country’s political sentiments. In this connection, the selected case studies for this paper include the USA, Japan, and Australia. On the American front, politicians play an active role and will most likely to continue. At the other end of the spectrum, Japan has a bureaucratic dominance model. However, it is shifting towards empowering politicians at the expense of its historically notable bureaucrats by increasing the politicians’ role in the shuffling of civil service positions. In terms of Australia, it has adopted a decentralized political structure that authorized a bureaucratic reshuffle within the bureaucracy system itself.


     In conclusion, the study addresses the undeniable political influence on the bureaucracy within the democratic context. With this in mind, transparency and accountability is of paramount importance. Therefore, recommendations concluded from this research comprises limiting the politicians’ role solely to the personnel administration of high-ranking civil servants, as well as, improving the reshuffle process of top bureaucrats, and developing a mechanism to enhance the personnel administration of high-ranking civil servants.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
chardchawarn, . supasawad . (2020). The Comparative Study of the Relationship between Politicians and Civil Servants in Thailand and International Countries: Recommendations for Thailand. King Prajadhipok’s Institute Journal, 13(1), 72–97. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244203
Section
Original Articles

References

กองนิติการ สำนักงาน ก.พ.. ๒๕๕๑. ประมวลกฎหมายระเบียบข้าราชการพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๑-๒๕๕๑. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพรส จำกัด.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช และสุวดี เจริญพงศ์. ๒๕๒๒. การเมืองการปกครองไทยสมัยใหม่: รวมงานวิจัยทางประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. ๒๕๓๕. ๑๐๐ ปี แห่งการปฏิรูประบบราชการ: วิวัฒนาการของอำนาจรัฐและอำนาจการเมือง. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิจัย ฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. ๒๕๓๖. ปัญหาการพัฒนาทางการเมืองไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. ๒๕๔๔. ประวัติการเมืองไทย: ๒๔๗๕-๒๕๐๐. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชาญวิทย์ ไกรฤกษ์และคณะ. ๒๕๔๘. ระบบข้าราชการระดับสูงของต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: ศูนย์นักบริหารระดับสูง สำนักงาน ก.พ..

ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. ๒๕๕๒. การเมืองระบบพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ. แปลโดย พรรณี ฉัตรพลรักษ์, ประกายทอง สิริสุข และธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. ๒๕๕๓. การปฏิวัติสยาม พ.ศ. ๒๔๗๕. พิมพ์ครั้งที่ ๕. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน.

พิทยา บวรวัฒนา. ๒๕๕๖. รัฐประศาสนศาสตร์: ทฤษฎีและแนวการศึกษา (ค.ศ.๑๘๘๗-ค.ศ.๑๙๗๐). พิมพ์ครั้งที่ ๑๘. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สภาร่างรัฐธรรมนูญ. ม.ป.ป. การประชุมครั้งที่ ๘๐. พระนคร: ม.ป.พ.

สร้อยตระกูล อรรถมานะ. ๒๕๔๔. ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สร้อยตระกูล อรรถมานะ. ๒๕๔๐. สาธารณบริหารศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุรพล นิติไกรพจน์. ๒๕๔๒. การปฏิรูประบบราชการของออสเตรเลีย. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิษณุ เครืองาม. ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ. จุลสาร กพบ. ๒, ฉ.๘. (มีนาคม - เมษายน ๒๕๕๑), หน้า ๒.

แหลมทอง พันธุราษี. ๒๕๑๙. การเมืองที่ปราศจากพรรคของไทย: การครอบงำของระบบข้าราชการ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

คำวินิจฉัยศาลปกครองสูงสุด. คดีดำหมายเลขที่ อ.๙๙๒/๒๕๕๖ และคดีแดงหมายเลขที่ อ.๓๓/๒๕๕๗.

ศาลปกครองสูงสุด ๒๕๕๗.

คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ.๙/๒๕๕๗. ศาลรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๗.

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๐๒

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๑๕

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๒๐

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๓๔

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช ๒๔๗๕

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๘๙

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๔๙๐

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๙๒

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๑

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๗

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๙

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๒๑

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๓๔

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๕๔๐

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๑

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๖

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๙

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๘๒

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๘๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑

แถลงการณ์คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข พ.ศ. ๒๕๔๙

แถลงการณ์คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ ๑ เรื่องคำชี้แจงเหตุผลการเข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๔

Australian Public Service Commission. 2003. The Australian Experience of Public Sector reform. Canberra: Australian Public Service Commission Publication.

Australian Public Service Commission. 2012. Merit and Transparency: Merit-based selection of APS agency heads and APS statutory office holders. Fourth edition. Canberra: Australian Public Service Commission Publication.

Fred W. Riggs. 1966. Thailand: The Modernization of a Bureaucratic Polity. Honolulu: East-West Center Press.

Fritz Morstein-Marx. 1946. Element of Public Administration. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall Inc.

Paul H. Appleby. 1949. Policy and Administration. Birmingham, Alabama: The University of Alabama Press.

Leftwich, A. 1995. “Bringing Politics Back In: Towards a Model of Developmental State”. Journal of Development Studies. 31 (3).

Mishima, Ko. 2013. “A Missing Piece in Japan’s Political Reform” Asian Survey. Vol.53, No.4.

Muramatsu, Michio and Ellis S. Krauss. 1984. “Bureaucrats and Politicians in Policymaking: The Case of Japan” The American Political Science Review. Vol.78, No.1.

Pfiffner, James P. 1987. “Political Appointees and Career Executives: The Democracy-Bureaucracy Nexus in the Third Century”, Public Administration Review. Vol.47, No. 1.

Woodrow Wilson. 1887. “The Study of Administration”, Political Science Quarterly Vol. 2 No. 2. June.

James P. Pfiffner. Presidential Appointments and Managing the Executive Branch. [accessed on 26 October 2014]. available at: http://www.politicalappointeeproject.org/commentary/appointments-and-managing-executive-branch.

The White House. Nominations & Appointments. [accessed on 26 October 2014]. available at: http://www.whitehouse.gov/briefing-room/nominations-and-appointments

U.S. Office of Personnel Management. Senior Executive Service Facts & Figures. [accessed on 25 October 2014]. available at: http://www.opm.gov/policy-data-oversight/seniorexecutive-service/facts-figures/#url=Demographics

U.S. Office of Personnel Management. Senior Executive Service Overview & History. [accessed on 25 October 2014]. available at: http://www.opm.gov/policy-data-oversight/seniorexecutive-service/overview-history