ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและ ข้าราชการประจำในประเทศไทยและต่างประเทศ: การศึกษาเพื่อสร้างข้อเสนอแนะบางประการสำหรับประเทศไทย

Main Article Content

ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์

บทคัดย่อ

     บทความวิจัยนี้ ศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในประเทศไทยและต่างประเทศบางประเทศ โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญอยู่ที่การทำความเข้าใจถึงลักษณะความสัมพันธ์ทางอำนาจระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในระบบราชการไทย เปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในต่างประเทศ เพื่อนำเอาประสบการณ์หรือมุมมองจากกรณีศึกษาเหล่านั้นมาพัฒนาเพื่อสร้างข้อเสนอแนะสำหรับประเทศไทย


     ผลจากการศึกษาทำให้เห็นว่าในปัจจุบันความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำไม่สามารถแยกออกจากกันได้ การศึกษาถึงวิวัฒนาการของความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในกรณีของไทยทำให้เห็นว่าความสัมพันธ์ดังกล่าวมีพลวัตขึ้นอยู่กับสถานการณ์ทางการเมืองของประเทศที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละช่วงเวลา สำหรับประสบการณ์จากต่างประเทศซึ่งได้เลือกเอาสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลียเป็นกรณีศึกษานั้น ได้ช่วยให้เห็นว่าในกรณีของสหรัฐอเมริกาเป็นระบบที่ข้าราชการการเมืองมีความเข้มแข็งและมีบทบาทสำคัญ ซึ่งแนวโน้มในลักษณะนี้ยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ประเทศญี่ปุ่นนั้น เป็นระบบที่ข้าราชการประจำมีความเข้มแข็งมาอย่างยาวนาน แต่ทว่าในระยะหลังมานี้ ได้เห็นถึงความพยายามของฝ่ายการเมืองที่พยายามจะเพิ่มบทบาทของตนเองให้มากขึ้นในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการประจำ สำหรับประเทศออสเตรเลียแล้ว เป็นระบบที่กระจายอำนาจและเปิดโอกาสให้ส่วนราชการได้มีบทบาทในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการของตนเอง


     จากการศึกษาจึงทำให้งานวิจัยนี้สรุปว่าแนวทางในการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำในบริบทประชาธิปไตยนั้น เราคงไม่สามารถปฏิเสธบทบาทของข้าราชการการเมืองที่มีต่อการบริหารงานบุคคลของข้าราชการประจำได้ แต่ทว่าบทบาทนั้นจะต้องมีความเหมาะสม เป็นธรรม และโปร่งใส ดังนั้น ข้อเสนอแนะในงานศึกษาวิจัยนี้ จึงเสนอให้มีการจำกัดบทบาทของข้าราชการการเมืองให้มีต่อเฉพาะการบริหารงานบุคคลของข้าราชการประจำที่ดำรงตำแหน่งนักบริหารระดับสูงเท่านั้น นอกจากนั้น ในงานศึกษานี้ยังเสนอให้มีการปรับปรุงกระบวนการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการประจำที่เป็นนักบริหารระดับสูง รวมถึงการปรับปรุงกลไกที่จะช่วยส่งเสริมสนับสนุนให้ระบบการบริหารงานบุคคลของข้าราชการประจำที่ดำรงตำแหน่งนักบริหารระดับสูงมีดุลยภาพที่เหมาะสมมากยิ่งขึ้นด้วย 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชัชวาลย์ ศ. . (2020). ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและ ข้าราชการประจำในประเทศไทยและต่างประเทศ: การศึกษาเพื่อสร้างข้อเสนอแนะบางประการสำหรับประเทศไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 13(1), 72–97. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244203
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กองนิติการ สำนักงาน ก.พ.. ๒๕๕๑. ประมวลกฎหมายระเบียบข้าราชการพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๑-๒๕๕๑. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพรส จำกัด.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช และสุวดี เจริญพงศ์. ๒๕๒๒. การเมืองการปกครองไทยสมัยใหม่: รวมงานวิจัยทางประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. ๒๕๓๕. ๑๐๐ ปี แห่งการปฏิรูประบบราชการ: วิวัฒนาการของอำนาจรัฐและอำนาจการเมือง. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิจัย ฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. ๒๕๓๖. ปัญหาการพัฒนาทางการเมืองไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. ๒๕๔๔. ประวัติการเมืองไทย: ๒๔๗๕-๒๕๐๐. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชาญวิทย์ ไกรฤกษ์และคณะ. ๒๕๔๘. ระบบข้าราชการระดับสูงของต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: ศูนย์นักบริหารระดับสูง สำนักงาน ก.พ..

ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. ๒๕๕๒. การเมืองระบบพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ. แปลโดย พรรณี ฉัตรพลรักษ์, ประกายทอง สิริสุข และธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. ๒๕๕๓. การปฏิวัติสยาม พ.ศ. ๒๔๗๕. พิมพ์ครั้งที่ ๕. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน.

พิทยา บวรวัฒนา. ๒๕๕๖. รัฐประศาสนศาสตร์: ทฤษฎีและแนวการศึกษา (ค.ศ.๑๘๘๗-ค.ศ.๑๙๗๐). พิมพ์ครั้งที่ ๑๘. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สภาร่างรัฐธรรมนูญ. ม.ป.ป. การประชุมครั้งที่ ๘๐. พระนคร: ม.ป.พ.

สร้อยตระกูล อรรถมานะ. ๒๕๔๔. ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สร้อยตระกูล อรรถมานะ. ๒๕๔๐. สาธารณบริหารศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุรพล นิติไกรพจน์. ๒๕๔๒. การปฏิรูประบบราชการของออสเตรเลีย. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิษณุ เครืองาม. ความสัมพันธ์ระหว่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำ. จุลสาร กพบ. ๒, ฉ.๘. (มีนาคม - เมษายน ๒๕๕๑), หน้า ๒.

แหลมทอง พันธุราษี. ๒๕๑๙. การเมืองที่ปราศจากพรรคของไทย: การครอบงำของระบบข้าราชการ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

คำวินิจฉัยศาลปกครองสูงสุด. คดีดำหมายเลขที่ อ.๙๙๒/๒๕๕๖ และคดีแดงหมายเลขที่ อ.๓๓/๒๕๕๗.

ศาลปกครองสูงสุด ๒๕๕๗.

คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ.๙/๒๕๕๗. ศาลรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๗.

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๐๒

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๑๕

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๒๐

ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๓๔

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช ๒๔๗๕

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๘๙

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๔๙๐

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๙๒

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๑

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๗

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๑๙

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๒๑

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๓๔

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๕๔๐

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๑

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๖

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๗๙

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๘๒

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๘๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕

พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑

แถลงการณ์คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข พ.ศ. ๒๕๔๙

แถลงการณ์คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ ๑ เรื่องคำชี้แจงเหตุผลการเข้ายึดและควบคุมอำนาจในการปกครองประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๔

Australian Public Service Commission. 2003. The Australian Experience of Public Sector reform. Canberra: Australian Public Service Commission Publication.

Australian Public Service Commission. 2012. Merit and Transparency: Merit-based selection of APS agency heads and APS statutory office holders. Fourth edition. Canberra: Australian Public Service Commission Publication.

Fred W. Riggs. 1966. Thailand: The Modernization of a Bureaucratic Polity. Honolulu: East-West Center Press.

Fritz Morstein-Marx. 1946. Element of Public Administration. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall Inc.

Paul H. Appleby. 1949. Policy and Administration. Birmingham, Alabama: The University of Alabama Press.

Leftwich, A. 1995. “Bringing Politics Back In: Towards a Model of Developmental State”. Journal of Development Studies. 31 (3).

Mishima, Ko. 2013. “A Missing Piece in Japan’s Political Reform” Asian Survey. Vol.53, No.4.

Muramatsu, Michio and Ellis S. Krauss. 1984. “Bureaucrats and Politicians in Policymaking: The Case of Japan” The American Political Science Review. Vol.78, No.1.

Pfiffner, James P. 1987. “Political Appointees and Career Executives: The Democracy-Bureaucracy Nexus in the Third Century”, Public Administration Review. Vol.47, No. 1.

Woodrow Wilson. 1887. “The Study of Administration”, Political Science Quarterly Vol. 2 No. 2. June.

James P. Pfiffner. Presidential Appointments and Managing the Executive Branch. [accessed on 26 October 2014]. available at: http://www.politicalappointeeproject.org/commentary/appointments-and-managing-executive-branch.

The White House. Nominations & Appointments. [accessed on 26 October 2014]. available at: http://www.whitehouse.gov/briefing-room/nominations-and-appointments

U.S. Office of Personnel Management. Senior Executive Service Facts & Figures. [accessed on 25 October 2014]. available at: http://www.opm.gov/policy-data-oversight/seniorexecutive-service/facts-figures/#url=Demographics

U.S. Office of Personnel Management. Senior Executive Service Overview & History. [accessed on 25 October 2014]. available at: http://www.opm.gov/policy-data-oversight/seniorexecutive-service/overview-history