การออกเสียงประชามติ : กระบวนการประชาธิปไตยทางตรงสมัยใหม่

Main Article Content

Nakharin Mektrairat
Chai Chaiyachit

Abstract

     การออกเสียงประชามติ (Referendum) นับเป็นรูปแบบหนึ่งของกระบวนการปกครองตามหลักประชาธิปไตยทางตรง (Direct democracy) เมื่อกล่าวถึงรากฐานความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ของการออกเสียงประชามติ นักวิชาการจึงมักจะเชื่อมโยงการออกเสียงประชามติสมัยใหม่ เข้ากับหลักการการปกครองที่ตั้งอยู่บนการมีส่วนร่วมตัดสินใจอิสระโดยตรงพลเมือง ในการปกครองแบบประชาธิปไตยเอเธนส์และรวมถึงการมีส่วนร่วมออกเสียงในสภาของประชาชนในสาธารณรัฐโรมัน


     อย่างไรก็ตาม แม้การออกเสียงประชามติสมัยใหม่ จะตั้งอยู่บนหลักการปกครองแบบประชาธิปไตยทางตรง แต่ก็ต้องตระหนักว่ารูปแบบการมีส่วนร่วมตัดสินใจทางการเมืองแบบประชาธิปไตยทางตรงสมัยใหม่ (Modern direct democracy) นั้น มีความแตกต่างจากรูปแบบการปกครองแบบประชาธิปไตยทางตรงยุคกรีกและโรมันโบราณ รวมถึงการปกครองตนเองของพลเมืองในนครขนาดเล็กแถบยุโรปในยุคกลาง


     ในขณะที่การมีส่วนร่วมตัดสินใจทางการเมืองการปกครองของพลเมืองในแบบประชาธิปไตยทางตรงยุคโบราณนั้น มีฐานะเป็นกระบวนปกครองของนครรัฐ นั่นคือ การใช้อานาจการปกครองตนเองร่วมกันของพลเมือง โดยการร่วมเสนอประเด็น อภิปรายโต้แย้ง และออกเสียงตัดสินใจทางการเมืองของนครรภายในสภาประชาชน แต่กรณีของการออกเสียงประชามติ ซึ่งถือเป็นรูปแบบของการใช้อานาจตัดสินใจทางการเมืองของพลเมืองแบบประชาธิปไตยทางตรงสมัยใหม่นั้น เป็นกลไกหรือสถาบันทางการเมืองที่ดารงอยู่ในฐานะส่วนหนึ่งของระบบการเมืองการปกครองแบบตัวแทน


     ดังนั้น การออกเสียงประชามติในฐานะที่เป็นกลไกการมีส่วนร่วมทางการเมืองตามหลัก “ประชาธิปไตยทางตรง” จึงหมายความถึงรูปแบบการมีส่วนร่วมตัดสินใจทางการเมืองโดยตรงของประชาชนภายใต้ระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทน (Representative democracy) ซึ่งมีนัยต่างจากการตัดสินใจทางการเมืองโดยตรงของประชาชนที่เป็นการปกครองแบบประชาธิปไตยบริสุทธิ์ (Classical andpure democracy) ดังเช่น ประชาธิปไตยทางตรงในกรีกโบราณ (Athenian direct democracy) หรือการออกเสียงตัดสินใจของพลเมืองในสภาประชาชนกล้างแจ้งของชาวสวิส (Landsgemeinden) หรือที่ประชุมสภาเมืองของชาวอเมริกันในแถบนิวอิงแลนด์ (Town meeting) เป็นต้น

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
mektrairat, nakharin ., & chaiyachit, chai . (2020). การออกเสียงประชามติ : กระบวนการประชาธิปไตยทางตรงสมัยใหม่. King Prajadhipok’s Institute Journal, 7(3). Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244631
Section
Original Articles

References

เวียงรัฐ เนติโพธิ์, “จักรกลการเมืองในอเมริกา : บทเรียนเพื่อความเข้าใจอิทธิพลในการเมืองท้องถิ่นไทย,” รัฐศาสตร์สาร, 21:3 (2542), น. 235 – 267.

สิริพรรณ นกสวน และ เอก ตั้งทรัพย์วัฒนา, คา และความคิดในรัฐศาสตร์ร่วมสมัย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546, น. 23 – 31.

Adrian Schmid, “Democracy from Below: Environmental Concerns and Swiss Direct democracy”, paper presented at International Symposium on Initiatives, Referendum, and Direct Democracy, http://www.tfd.org.tw/english/docs/Report_03_DM_P_61_65.pdf

Adrian Vatter, “Consensus and direct democracy: Conceptual and empirical linkages,” in European Journal of Political Research, 38: 171-192 (2000), pp. 176-180.

Alexander H. Trechsel and Hanspeter Kriesi, “Switzerland: the referendum and initiative as a centerpiece of the political system,” In Michael Gallagher and Pier Vincenzo Uleri, eds., The Referendum Experience in Europe. New York: Macmillan Press, 1996.

Arend Lijphart, Democracies: Patterns of Majoritarian and Consensus Government in Twenty- One Countries. New Haven and London: Yale University Press, 1984.

Austin Ranney and Howard R.Penniman, Democracy in The Islands: The Micronesian Plebiscites of 1983. Washington, D.C.: American Enterprise Institute for Public Policy Research, 1985.

Austin Ranney, edited., The Referendum Device. Washington, D.C.: American Enterprise Institute for Public Policy Research, 1981.

Benjamin R. Barber, Strong Democracy: Participatory Politics for a New Age. Berkeley, Los Angeles: University of California Press, 2003.

Bruno Kaufmann and M. Dane Waters, Direct Democracy in Europe: A Comprehensive Reference Guide to the Initiative and Referendum Process in Europe. Durham : Carolina Academic Press, 2004.

Bruno Kaufmann, Rolf Büchi, and Nadja Braun, eds., Guidebook to Direct Democracy in Switzerland and Beyond. Bern: Initiative and Referendum Institute Europe, 2006.

Bruno S. Frey and Alois Stutzer, “Direct Democracy: Designing a Living Constitution,” Working Paper No. 167, Institue for Empirical Research in Economics, University of Zurich, September 2003.

David Butler and Austin Ranney (eds.), Referendum: A Comparative Study of Practice and Theory. Washington, D.C.: American Enterprise Institute, 1978.

Gordon Smith, “The Functional Properties of the Referendum,” European Journal of Political Research, 4:1 (March 1976), p. 6.

Harlan Hahn and Sheldon Kamieniecki, Referendum voting: Social Status and Policy Preferences. New York: Greenwood Press, 1987.

Jean-François Aubert, “Switzerland,” in David Butler and Austin Ranney, eds., Referendums: A Comparative Study of Practice and Theory. Washington, D.C.: American Enterprise Institute, 1978.

Johannes Reich, “An Interactional Model of Direct Democracy: Lessons from the Swiss Experience,” paper presented at the Yale Law School Works-in-Progress Symposium “Next Generation Legal Scholarship” on March 28, 2008, at Yale Law School, New Haven, CT., p. 4.

John T. Rourke, Richard P. Hiskes and Cyrus Ernesto Zirakzadeh, Direct Democracy and International Politics: Deciding International Issues Through Referendum. Boulder : Lynne Rienner Publisher, 1992.

Jos Verhulst and Arjen Nijeboer, Direct Democracy: Facts and Argument about the Introduction of Initiative and Referendum. Brussel: Democracy International, 2007.

Kris W. Kobach, The Referendum: Direct Democracy in Switzerland. Washington, D.C.: American Enterprise Institute for Public Policy Research, 1994.

Michael Gallagher and Pier Vincenzo Uleri, eds., The Referendum Experience in Europe. New York: Macmillan Press, 1996.

Maija Setälä, Referendum and Democratic Government: Normative Theory and The Analysis of Institutions. Basingstoke : Macmillan, 1999.

Markku Suksi, Bringing in the People: A Comparison of Constitutional Forms and Practices of the Referendum. Dordrecht: Martinus Nijhoff Publishers, 1993.

Nevil Johnson, “Types of Referendum,” in Austin Ranney, edited. The Referendum Device. Washington, D.C.: American Enterprise Institute for Public Policy Research, 1981.

Philip G. Dwyer and Peter McPhee, edited. The French Revolution and Napoleon : A Sourcebook. London : Routledge, 2002.

Shaun Bowler and Amihai Glazer (eds.), Direct Democracy’s Impact on American Political Institutions. New York: Palgrave macmillan, 2008.

Thomas Christin, Simon Hug, and Pascal Sciarini, “Interests and information in referendum voting: An analysis of Swiss voters,” in European Journal of Political Research, 41: 759- 776 (2002), pp. 759-776.

Thomas E. Cronin, Direct Democracy: The Politics of Initiaitve, Referendum, and Recall. Massachusetts: Harvard University Press, 1989.

Vincent Wright, “France,” in David Butler and Austin Ranney (eds.), Referendums: A Comparative Study of Practice and Theory. Washington, D.C.: American Enterprise Institute, 1978.

Vernon Bogdanor, “Western Europe,” in David Butler and Austin Ranney, eds., Referendum around the World: The Growing Use of Direct Democracy. Washington, D.C.: American Enterprise Institute for Public Policy Research, 1994.

Wolf Linder, Swiss Democracy: Possible Solutions to Conflict in Multicultural Societies. London: Macmillan Press Ltd., 1998.