แนวทางการพัฒนาระบบตรวจราชการแบบบูรณาการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาระบบตรวจราชการ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระบบการตรวจราชการแบบบูรณาการในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2551- 2560 และเสนอแนวทางการพัฒนาและปรับปรุงระบบฯ ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น วิธีการศึกษาวิจัยเน้นการศึกษาเชิงคุณภาพเป็นหลักด้วยวิธีการสัมภาษณ์และระดมความคิดเห็นพร้อมทั้งใช้แบบสอบถามเพื่อประเมินความท้าทายที่มีต่อระบบฯ ผลการศึกษาพบว่าการตรวจราชการแบบบูรณาการทำหน้าที่ได้มากที่สุดในบทบาทของการให้คำปรึกษาเสนอแนะและแก้ไขปัญหา แต่ยังมีปัญหาสำคัญ ได้แก่ โครงสร้างของระบบฯ ที่มีผู้ตรวจราชการแยกหน่วยงาน บุคลากรบางท่านยังขาดประสบการณ์และองค์ความรู้เพียงพอ ความร่วมมือระหว่างหน่วยตรวจราชการตลอดกระบวนการตรวจราชการ และฐานข้อมูลเพื่อนำไปใช้ในระบบการตรวจราชการและสื่อสารต่อสาธารณะ สำหรับข้อเสนอการพัฒนาระบบฯ ในเบื้องต้นควรมีการพัฒนาบุคลากร ตามสมรรถนะหลักและสมรรถนะตามสายงาน มีการปรับปรุงกระบวนการตรวจราชการ และมีการจัดทำมาตรฐานและคู่มือการตรวจราชการ ทั้งนี้ ในระยะยาว จำเป็นต้องมีการพัฒนาระบบฯ ตั้งแต่การทบทวนบทบาทของระบบการตรวจราชการแบบบูรณาการ ออกแบบโครงสร้างใหม่ สร้างเครื่องมือใหม่ และพัฒนาและฝึกอบรมบุคลากรใหม่
Article Details
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. ระเบียบกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาว่าด้วยการตรวจราชการของผู้ตรวจราชการกระทรวง พ.ศ. 2547. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2559, จากhttp://secretary.mots.go.th/inspector/ewt_dl_link.php?nid=1538.
จามรี ชุ่มทอง. (2555). บทบาทและอำนาจหน้าที่ในการตรวจราชการของผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี. ภาคนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะรัฐศาสตร์.
จิรประภา อัครบวร และภูมิพร ธรรมสถิตเดช. (2552). การบริหารความเสี่ยง = Risk management. กรุงเทพ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
จิรประภา อัครบวร. (2552). การบริหารความสี่ยง (Risk Management). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ก.มลพิมพ์ (1996) จำกัด.
จุฬาภรณ์ มาเสถียรวงศ์. รายงานโครงการพัฒนากลไกการเชื่อมต่อข้อมูลและการทำงานเชิงพื้นที่เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของสถาบันครอบครัว. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2559, จาก http://www.owf.go.th/wofa/modules/website/upload/article/6eebae8b3a0e044e0d4501d4356ee3b2.pdf.
จุมพล หนิมพานิช. (2553). การบริหารจัดการภาครัฐใหม่ หลักการ แนวคิด และกรณีตัวอย่างของไทย. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. (2546). รายงานวิจัยการพัฒนาระบบการตรวจราชการและผู้ตรวจราชการ. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2548). รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ e-Government. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์รัตนไตร.
นฤมล สะอาดโฉม. (2550). การบริหารความเสี่ยงองค์กร (Enterprise Risk Management). กรุงเทพฯ: บริษัท ฐานการพิมพ์ จำกัด.
วราพร ศรีสุพรรณ. (2550). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาพื้นที่. วารสารสหศาสตร์, (7)1, 25-51.
วงศ์ จั่นทอง. (2540). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ตรวจราชการ : ศึกษาเฉพาะกรณีความเห็นของข้าราชการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม. สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2559 จาก http://kpi-offscan.kpi.ac.th/elib/cgi-bin/opacexe.exe.
สมชัย อักษรารักษ์ และ อศินา พรวศิน. (2547). Being citizen by e-government: โฉมหน้าบริการอิเล็กทรอนิกส์ภาครัฐเพื่อคนไทย. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สมพร วรเศรษฐมงคล. (2544). ประสิทธิภาพการตรวจราชการเพื่อการบริหารมุ่งผลลัพธ์ กรณีศึกษา ผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี. ภาคนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะรัฐศาสตร์.
สุพจน์ ทรายแก้ว. (2552). การพัฒนาระบบบริหารการตรวจราชการของประเทศไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า,7(3), 76-99.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (11 มิถุนายน 2539). มิติใหม่ของการตรวจราชการแผ่นดิน ตอนที่ 1. มติชน. น. 32
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (12 มิถุนายน 2539). มิติใหม่ของการตรวจราชการแผ่นดิน ตอนที่ 2. มติชน. น. 29
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (13 มิถุนายน 2539). มิติใหม่ของการตรวจราชการแผ่นดิน ตอนจบ. มติชน. น. 28
สถาบันดำรงราชานุภาพ. (2554). การตรวจราชการเชิงยุทธศาสตร์ตามหลักธรรมาภิบาล. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2559, จาก http://www.stabundamrong.go.th/web/book/54/b17_54.pdf
สถาบันพระปกเกล้า. (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการพัฒนาระบบตรวจราชการ. เสนอต่อสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). การบริหารจัดการภาครัฐ : รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์. สืบค้นเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2559, จาก (e-government). http://www.parliament.go.th/library
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2553. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2559, จากhttp://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%c338/%c338-20-2553-a0001.pdf.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการตรวจ ติดตามประเมินผลและนิเทศการศึกษา พ.ศ. 2549. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2559, จาก http://kormor.obec.go.th/discipline/dis118.pdf.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 8 พ.ศ. 2540-2544. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2559 จากhttp://www.nesdb.go.th/main.php?filename=develop issue.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2552). คู่มือการจัดระดับการกำกับดูแลองค์การภาครัฐตามหลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance Rating). กรุงเทพฯ : บริษัท พรีเมียร์ โปร จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2555). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักตรวจราชการและเรื่องราวร้องทุกข์. ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการตรวจราชการของผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2545. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2559, จาก http://www.ins.moi.go.th/Download/law/law23.pdf.
สำนักนายกรัฐมนตรี. พระราชกฤษฎีกาการบริหารบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2559, จาก http://www.opm.go.th/opmportal/multimedia/suphatdo/MyDocument/regulation/gg.pdf.
สำนักนายกรัฐมนตรี. ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการตรวจราชการ พ.ศ. 2548. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2559, จาก http://www.opm.go.th/opmportal/multimedia/suphatdo/MyDocument/regulation/insp_reg%2048.pdf.
