แนวทางการรับรองสิทธิ ด้านสิ่งแวดล้อมในรัฐธรรมนูญไทย

Main Article Content

ปวริศร เลิศธรรมเทวี

บทคัดย่อ

     ประเด็นเรื่องรัฐธรรมนูญกับสิทธิด้านสิ่งแวดล้อมได้ถูกหยิบยกขึ้นมาอภิปรายในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ของประเทศที่อยู่ระหว่างการตรารัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นบังคับใช้เพื่อรับรองสิทธิและเสรีภาพของประชาชน บทความนี้มีความมุ่งหมายที่จะให้ข้อเสนอแนวทางในการตราบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม โดยมีวัตถุประสงค์สำคัญในการส่งเสริมให้การบัญญัติรับรองสิทธิขั้นพื้นฐานด้านสิ่งแวดล้อมในรัฐธรรมนูญมีความชัดเจนและครบถ้วนตามสาระสำคัญมากยิ่งขึ้น ตลอดจนสอดคล้องกับหลักกฎหมายสิ่งแวดล้อม
ระหว่างประเทศ โดยแนวทางในการยกระดับการรับรองและคุ้มครองสิทธิด้านสิ่งแวดล้อมในรัฐธรรมนูญของไทยสามารถกระทำได้ 2 แนวทาง กล่าวคือ แนวทางแรก คือ การตราบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ซึ่งอาจปรับใช้หลักการจากรัฐธรรมนูญฉบับที่ผ่านมา หรือการตราบทบัญญัติเพิ่มเติม อาทิ การบัญญัติรับรองสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีอันเป็นสิทธิพื้นฐานเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่สำคัญที่สุด ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2550 มิได้บัญญัติรับรองไว้เป็นสิทธิ หรือการยกเลิกบทบัญญัติบางประการที่ไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงของสังคมไทย อาทิ สิทธิชุมชนดั้งเดิม และการอนุวัติหลักกฎหมายสิ่งแวดล้อมสากลเป็นกฎหมายภายใน แนวทางที่สองคือการจัดทำระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับวิธีพิจารณาวินิจฉัยบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะช่วยสร้างบรรทัดฐานของเขตอำนาจศาลรัฐธรรมนูญให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เลิศธรรมเทวี ป. . (2020). แนวทางการรับรองสิทธิ ด้านสิ่งแวดล้อมในรัฐธรรมนูญไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 15(1), 35–60. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244087
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จุมพต สายสุนทร. (2553). หนังสือสัญญาระหว่างประเทศที่ต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา. กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2559). “พัฒนาการขององค์กรวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญไทย”. วารสารกฎหมายคณะนิติศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 34(1),177-201.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2559). ความรู้เกี่ยวกับกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2559). สิทธิด้านสิ่งแวดล้อมกับรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: นิติธรรม.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2558). รัฐธรรมนูญกับการรับรองและคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานด้านสิ่งแวดล้อม กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2558) หลักและทฤษฎีสิ่งแวดล้อมในกฎหมายระหว่างประเทศ. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 44 (2), 443-467.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี. (2557). การรับรองสิทธิขั้นพื้นฐานด้านสิ่งแวดล้อมภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. ดุลพาห. 61(3), 1-45.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี และ อัครวัฒน์ เลาวัณย์ศิริ. (2557) ผลกระทบต่อกระบวนการกฎหมายจากการเข้าเป็น

ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 12(3), 21-38.

ปวริศร เลิศธรรมเทวี และ อัครวัฒน์ เลาวัณย์ศิริ. (2557). ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนกับระบบกฎหมายไทย. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์. (2556). กฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์. (2556). กฎหมายว่าด้วยความเสียหายทางสิ่งแวดล้อม: ความรับผิดทางแพ่ง การชดเชยเยียวยาและการระงับข้อพิพาท. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์. (2553). “รัฐธรรมนูญกับการคุ้มครองคุณภาพสิ่งแวดล้อม”. วารสารนักบริหาร, 30(3), 87, 87.

Cooley, T.M. (1927). A Treatise on the Constitutional Limitations which Rest Upon the Legislative Power of the States of the American Union. The Lawbook Exchange; Donald. T. Kramer (2004). As Self-Executing or Not Self-Executing. West Group,98-108; Nihal Jayawickrama. (2002). The Judicial Application of Human Rights Law: National, Regional and International Jurisprudence. New York: Cambridge University Press.

Pornsakol Panikabutara Coorey. (2008). The evolution of the rule of law in Thailand: The Thai constitutions. University of New South Wales Faculty of Law Research Series, Paper No. 45.

Boyd. D.R. (2012). The Right to a Healthy Environment. Vancouver and Toronto: UBC Press.

Hayward, T. (2004). Constitutional Environmental Rights. New York: Oxford University Press.

Laowonsiri, A, and Lertdhamtewe, P. (2553). “Overlapping Jurisdictions between WTO Dispute Settlement and Bilateral Mechanisms: Analysis of WTO DSB and Chile-USA FTA”. BU Academic Review. 7, 7.

Lertdhamtewe, P. (2014). “The Protection of Geographical Indications in Thailand”. Journal of World Intellectual Property. 17(3), 114-128.

Lertdhamtewe, P. (2014). Thailand’s sui generis system of plant variety protection. Geneva Quaker United Nations Office.

Lertdhamtewe, P. (2012). “Thailand’s plant protection regime: a case study in implementing TRIPS”. Journal of Intellectual Property Law and Practice. 7(3), 186-193.

Lertdhamtewe, P. (2009). An Analysis of ‘Amicus Curiae Briefs’ in the WTO Dispute Settlement Proceedings. Thailand Journal of Law and Policy. 12(2).

Mackenzie, R. (2005). “The Amicus Curiae in International Courts: Towards Common Procedural Approaches?”. In Tullio Treves et al (Eds). Civil Society, International Law and Compliance Bodies. 295, 295.

May, J.R., and Daly, E. (2014). Global Environmental Constitutionalism. New York: Cambridge University Press.

Sands, P. (2003). Principles of International Environmental Law. New York: Cambridge University Press.