การกระจายอำนาจทางการศึกษา จากนโยบายสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาเปรียบเทียบสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ของประเทศไทยและเกาหลีใต้

Main Article Content

สุรัสวดี หุ่นพยนต์
อำพา แก้วกำกง
วทัญญู ใจบริสุทธิ์

บทคัดย่อ

     โครงการวิจัยนี้เป็นผลการศึกษาในระยะที่ 2 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการบริหารจัดการสถานศึกษาในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของไทยและ เกาหลีใต้ตามกรอบการบริหารจัดการศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานใน 4 ด้าน คือ วิชาการ การบริหารงานบุคคล งบประมาณ และการบริหารงานทั่วไป อาศัยวิธีวิจัยเชิงเอกสารและการศึกษาภาคสนามร่วมกับการสัมภาษณ์ โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่าง แบบเจาะจงเป็นกรณีศึกษาโรงเรียนของไทยกับเกาหลีใต้จำนวน 4 แห่ง ผลการศึกษา พบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของไทยและเกาหลีใต้มีจุดเด่นและอุปสรรคในการ
บริหารจัดการสถานศึกษาที่แตกต่างกัน คือ โรงเรียนของไทยยังขาดความเป็นอิสระในการบริหารจัดการศึกษา โดยเมื่อเปรียบเทียบแล้วการบริหารจัดการด้านวิชาการ ของไทยมีความเป็นอิสระมากกว่าการบริหารด้านอื่นๆ ขณะที่โรงเรียนของเกาหลีใต้ ได้รับการกระจายอำนาจการบริหารการศึกษาจากหน่วยงานต้นสังกัดค่อนข้างมากสามารถบริหารจัดการด้านวิชาการ งบประมาณ บุคคล และการบริหารทั่วไปอย่างอิสระ อาทิ โรงเรียนมีอิสระในการเลือกเนื้อหาที่จะบรรจุในหลักสูตร การใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอน การตัดสินใจในการบริหารงานบุคคลภายใต้คณะกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หุ่นพยนต์ ส. ., แก้วกำกง อ. ., & ใจบริสุทธิ์ ว. . (2020). การกระจายอำนาจทางการศึกษา จากนโยบายสู่การปฏิบัติ: กรณีศึกษาเปรียบเทียบสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ของประเทศไทยและเกาหลีใต้. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 15(2), 49–69. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244102
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ครุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

บุญมี เณรยอด. (2546). การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน: วิถีและวิธีไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

พร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างสถานศึกษากับชุมชน. เอกสารประกอบการสอนวิชา 152515. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (อัดสำเนา).

วสันต์ สัตยคุณ. (2554). การพัฒนาตัวบ่งชี้การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักการศึกษา, (2549). คู่มือการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ : หน่วยศึกษานิเทศก์.

สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2556). กรอบหลักสูตรระดับท้องถิ่น “กรุงเทพฯ ศึกษา ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2556”

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, (2548). คู่มือการบริหารและการจัดการศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน School Base Management (SBM). (อัดสำเนา).

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2549). การสังเคราะห์รายงานวิจัย การกระจายอำนาจทางการศึกษาใน 8 ประเทศ. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2551). การสังเคราะห์งานวิจัยและพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมการปฏิรูปการเรียนรู้โดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษาต้นแบบ 2. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง พ.ศ. 2552-2561. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิคจำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2555). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยและพัฒนากฎหมายเพื่อการบริหารจัดการสถานศึกษานิติบุคคล ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ.

อรพรรณ พรสีมา. (2546). รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน: ตัวอย่างประสบการณ์ที่คัดสรรโรงเรียนในโครงการโรงเรียนปฏิรูปการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี ที ซี คอมมิวนิเคชั่น.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2542). การศึกษาแนวทางการบริหารและการจัดการศึกษาของสถานศึกษาในรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน (School Based management). กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2545). การบริหารจัดการสถานศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน (School–Based Management). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เอมอร วิริยะขันติกุล. (2555). “สภาพและแนวทางการพัฒนาการบริหารโรงเรียนเป็นฐานในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพฯ กลาง”. วารสารวิจัยและพัฒนา 4 (2555): ไม่ระบุ.

Bang, sang-Jin. (2008). Understanding Korean educational policy: Efficient management of educational finance. Seoul: Korea Educational Development Institute.

Ho, Esther Sui-chu. (2006). “Educational decentralization in three Asian societies: Japan, Korea and Hong Kong”. Journal of Educational Administration 44, no. 6: 590-603.

Kim, Ee-gyeong. (2006). “Educational decentralization in Korea: Major issues and controversies”. In Educational decentralization: Asian experiences and conceptual contributions, edited by Christopher Bjork, 115-28. Dordrecht: Springer.

Kim, Ee-gyeong et al. (2006). Improving school leadership: Country background report for Korea. Seoul: Korean Educational Development Institute.

Korean Educational Development Institute. (2010). OECD review on evaluation and assessment framework for improving school outcomes (Country background report for Korea).

Lee, Keunho. (2014). Competency-based curriculum and curriculum autonomy in the Republic of Korea. IBE working papers on curriculum Issues N 12. April. (UNESCO International Bureau of Education)

William Yat Wai Lo & Ja Oek Gu. (2008). “Reforming school governance in Taiwan and South Korea Empowerment and autonomization in school-based management”. International Journal of Educational Management Vol. 22 No. 6, 2008 pp. 506-526 Emerald Group Publishing Limited.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (10 ธันวาคม 2558). “คู่มือการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในการพัฒนาท้องถิ่น”. สืบค้นจาก http://www.dla.go.th/

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (10 ธันวาคม 2558). “สรุปข้อมูลจำนวน อปท. ทั่วประเทศ”. สืบค้นจาก http://www.thailocaladmin.go.th/work/apt/apt.jsp

สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (10 ธันวาคม 2558). “รายงานการจัดการศึกษาของกรุงเทพมหานคร ปี 2557”. สืบค้นจาก http://www.bangkokeducation.in.th/cms/download/download/file/book_153.pdf

สำนักการศึกษาเมืองพัทยา. (3 มีนาคม 2559). “รายงานประจำปีการประเมินคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษาสังกัดเมืองพัทยา ประจำปีการศึกษา 2553”. สืบค้นจาก http://www.csnadvance.com/pattayaedu/images/FileDownload/SAR/2553/sar_2553.pdf

สำนักงานกรุงเทพมหานคร, (3 มีนาคม 2559). “ระเบียบกรุงเทพมหานครว่าด้วยเงินบำรุงการศึกษา พ.ศ. 2555”.

สืบค้นจาก http://203.155.220.230/bmainfo/law/law.php?t=041&title=%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A%20%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%A1

สำนักงานกรุงเทพมหานคร, (3 มีนาคม 2559). “การเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารเงินอุดหนุนด้านการศึกษาของ

สำนักการศึกษา”. สืบค้นจาก http://office.bangkok.go.th/csc/index.php/en/

สำนักงานคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (7 ธันวาคม 2558). “คู่มือการเครื่องชี้วัดสำหรับการประเมินผลการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น”. สืบค้นจาก http://www.local.moi.go.th/book_sw.pdf

Centre on International Education Benchmarking, “System and School Organization South Korea.” Available from http://www.ncee.org/programs-affiliates/center-on-international-educationbenchmarking/top-performing-countries/south-korea-overview/south-korea-system-andschool-organization/2007