การรวมศูนย์อำนาจและการกระจายอำนาจ กับการบริหารราชการแผ่นดินไทย:การทบทวนแนวคิดข้อถกเถียงและข้อพิจารณาเพื่อการปฏิรูป

Main Article Content

วสันต์ เหลืองประภัสร์

บทคัดย่อ

     บทความนี้มุ่งสำรวจถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการรวมศูนย์อำนาจและการกระจายอำนาจในฐานะที่เป็นเครื่องมือสำคัญต่อการออกแบบระบบการบริหารราชการแผ่นดินในสังคมหนึ่งๆ โดยพยายามจะนำเสนอข้อถกเถียงว่า แนวคิดการรวมศูนย์อำนาจและการกระจายอำนาจนั้นมิใช่แนวคิดที่อยู่ขั้วตรงข้าม แต่แนวคิดทั้งสองนั้นมีความสำคัญยิ่งต่อการจัดสรรและแบ่งปันอำนาจภายในรัฐเพื่อใช้ในการจัดโครงสร้างและออกแบบระบบการดำเนินงานของกลไกรัฐในส่วนต่างๆคำถามสำคัญจึงไม่ใช่เรื่องแนวคิดใดดีกว่ากัน หากแต่เป็นเรื่องการสร้างความสมดุลและจัดสัมพันธภาพที่เหมาะสมระหว่างกลไกหรือโครงสร้างในแบบรวมศูนย์อำนาจกับในแบบกระจายอำนาจต่างหาก และคำถามนี้ควรจะเป็นศูนย์กลางของการถกเถียงในการแสวงหารูปแบบแนวทางต่อการปฏิรูประบบบริหารราชการแผ่นดินของไทย ซึ่งในที่นี้เห็นว่า หัวใจสำคัญของการปฏิรูปได้แก่การมุ่งจัดสัมพันธภาพเพื่อกำหนดบทบาทและกลไกในการประสานงานและการดำเนินงานร่วมกันที่เหมาะสมของกลไกรัฐระดับต่างๆ ทั้งนี้ หลักผลประโยชน์แห่งชาติควรจะเป็น
แกนกลางของการพิจารณากลุ่มภารกิจซึ่งจะต้องนำไปสู่การกำหนดโครงสร้างกลไกรัฐในแบบรวมศูนย์อำนาจที่รัฐส่วนกลาง ขณะที่หลักการเริ่มต้นที่ท้องถิ่นควรจะเป็นหลักสำคัญในการจัดสรรแบ่งปันอำนาจและภารกิจต่างๆ ไปยังโครงสร้างในส่วนอื่นๆ ภายใต้หลักการกระจายอำนาจ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหลืองประภัสร์ ว. . (2020). การรวมศูนย์อำนาจและการกระจายอำนาจ กับการบริหารราชการแผ่นดินไทย:การทบทวนแนวคิดข้อถกเถียงและข้อพิจารณาเพื่อการปฏิรูป. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 13(1), 98–124. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244209
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จรัส สุวรรณมาลา. ๒๕๓๘. ปฏิรูประบบการคลังไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

นครินทร์ เมฆไตรรัตน์, วสันต์ เหลืองประภัสร์ และปานรัตน์ นิ่มตลุง. ๒๕๕๓. “การปรับเปลี่ยนกลไกเชิงสถาบันเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการทำงานด้านเด็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.” รายงานการวิจัยเสนอต่อกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF).

โภคิน พลกุล. “หลักเกี่ยวกับการจัดระเบียบบริหารราชการ,” รัฐสภาสาร สิงหาคม ๒๕๒๘.

วสันต์ เหลืองประภัสร์. ๒๕๕๓. “การบริหารปกครองกับความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยงานของรัฐ.” ใน การบริหารปกครองสาธารณะ (Public Governance): การบริหารรัฐกิจในศตวรรษที่ ๒๑. อัมพร ธำรงลักษณ์ บก. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและสิ่งพิมพ์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วสันต์ เหลืองประภัสร์. “สองคลื่นแห่งการปฏิรูประบบราชการไทย: ๑๕ ปีของความเปลี่ยนแปลงในเชิงสถาบันทางการเมือง-การบริหารไทย, ๒๕๓๕ – ๒๕๔๙ (Public Sector Reform in Thailand: 15 Years of Changes within the Thai Politico-Administrative Institutions, 1992 – 2006).” รัฐศาสตร์สาร. ปีที่ ๓๔ ฉบับที่ ๒, ๒๕๕๖.

วสันต์ เหลืองประภัสร์. ๒๕๕๗. “โครงการการสังเคราะห์ตัวแบบเชิงทฤษฎีและการบริหารจากผลการดาเนินโครงการความร่วมมือเพื่อแก้ปัญหาความยากจน การพัฒนาสังคม และสุขภาวะ” รายงานการวิจัย เสนอต่อ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

วัจนาถ วังตาล. ๒๕๓๖. “วิเคราะห์กฎหมายการปกครองท้องถิ่นไทยในรูปแบบสุขาภิบาล.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตร์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อิสสระ นิติทัณฑ์ประภาศ. “ระบบกระจายอำนาจของฝรั่งเศส,” เอกสารประกอบการสัมมนาทางวิชาการเรื่องความสัมพันธ์ในทางกฎหมายระหว่างราชการบริหารส่วนกลางกับราชการบริหารส่วนท้องถิ่น จัดโดย สมาคมกฎหมายมหาชนแห่งประเทศไทย วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๓๓. (อัดสำเนา).

อุดม รัฐอมฤต. ความเป็นนิติบุคคลของรัฐ. ม.ป.ป. http://law.tu.ac.th/lct/download/lecture/la250_state.htm (เข้าถึงวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๕๒).

เอนก เหล่าธรรมทัศน์. ๒๕๔๓. เหตุอยู่ที่ท้องถิ่น: ปัญหาการเมืองการปกครองที่ระดับชาติอันสืบเนื่องจากการปกครองท้องถิ่นที่ไม่เพียงพอ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาและพัฒนาการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Bogdanor, Vernon. 1999. Devolution in the United Kingdom. Oxford: Oxford University Press.

Fenny, Ron. 2000. Essential Local Government 2000, 9th edition. London: LGC Information.

Hein, Carola and Philippe Pelletier, eds. 2006. Cities, Autonomy, and Decentralization in Japan. Abingdon, Oxon: Routledge.

Heywood, Andrew. 2002. Politics, 2nd edition. London: Palgrave.

Humes IV, Samuel. 1991. Local Governance and National Power: A Worldwide Comparison of Tradition and Change in Local Government. Hertfordshire: Harvester Wheatsheaf.

Kindleberger, Charles P. 1996. Centralization versus Pluralism: A Historical Examination of Political-Economic Struggles and Swings within Some Leading Nations. Copenhagen: Handelsh jskolens Forlag.

Lijphart, Arend. 1999. Patterns of Democracy: Government Forms and Performance in Thirty-Six Countries. New Haven: Yale University Press.

Manor, James. 1999. The Political Economy of Democratic Decentralization. Washington, D.C.: The World Bank.

March, James G. and Johan P Olsen. 1989. Rediscovering Institutions: The Organizational Basis of Politics. New York: Free Press.

Mengu, Moses D. 1990. “Centralization versus Decentralization Policies in Developing Countries: An Overview of Problems and Prospects.” In Decentralization and Regional Transformation, pp. 139 – 151. The Nordic Institute of Regional Research (NordREFO).

Michio, Muramatsu. 1997. Local Power in the Japanese State. Translated by Betsey Scheiner and James White. Berkley: University of California Press.

Muscat, Robert J. 1994. The Fifth Tiger: A Study of Thai Development Policy. Armonk. N.Y.: M.E. Sharpe.

Norton, Alan. 1994. International Handbook of Local and Regional Government: A Comparative Analysis of Advanced Democracies. Aldershot, Hants: Edward Elgar.

Parker, Andrew. 1995. “Decentralization: The Way Forward for Rural Development?,” Policy Research Working Paper 1475. Washington, D.C.: World Bank.

Rhodes, R.A.W., Sarah A. Binder, and Bert A. Rockman. 2006. The Oxford Handbook of Political Institutions. Oxford: Oxford University Press.

Samudavanija, Chai-Anan. 2002. Thailand: State-Building, Democracy and Globalization. Bangkok: IPPS.

Schmidt, Vivien A. 1990. Democratizing France: The Political and Administrative History of Decentralization. Cambridge: Cambridge University Press.

Treisman, Daniel. 2007. The Architecture of Government: Rethinking Political Decentralization. Cambridge: Cambridge University Press.

Wilson, David and Game, Chris. 2002. Local Government in the United Kingdom, 3rd ed.

London: Macmillan.