ภาพอนาคตหลักสูตรพลเมืองศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า (ช่วงระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๕๕ – พ.ศ. ๒๕๖๕)

Main Article Content

นิรมล ตู้จินดา

บทคัดย่อ

    วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาภาพอนาคตหลักสูตรพลเมืองศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า (พ.ศ. ๒๕๕๕ – ๒๕๖๕) โดยการศึกษาความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ จำนวน ๒๔ คน ด้วยเทคนิคการวิจัยแบบ EDFR และการศึกษาความคิดเห็นบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านพลเมืองศึกษา จำนวน ๓๖๓ คนจากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ


     ผลการศึกษาพบว่า ภาพร่างอนาคตหลักสูตรพลเมืองศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า พ.ศ. ๒๕๕๕ – ๒๕๖๕) สรุปดังนี้ ในด้านปรัชญาของหลักสูตร เน้นการศึกษาเพื่อการดำรงชีวิตร่วมกันอย่างมีคุณภาพมุ่งกระบวนการสร้างความเป็นพลเมือง ด้านคุณลักษณะผู้เรียน ๑) เป็นผู้มีจิตสำนึกในเกียรติและศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ มีเสรีภาพ มีจิตสาธารณะ ด้านจุดมุ่งหมายของหลักสูตร เป็นการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองที่มีวัฒนธรรมประชาธิปไตย มีทักษะความคิดอย่างมีวิจารณญาณ เข้าใจความหลากหลายทางวัฒนธรรม ด้านรูปแบบและโครงสร้างหลักสูตร เป็นการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง ในการลงมือปฏิบัติการมีส่วนร่วมกับชุมชนสังคม ให้มีภาวะผู้นำจิตสาธารณะต่อการแก้ปัญหาสังคมให้มากขึ้น ด้านสาระการเรียนรู้ จัดสาระการเรียนรู้ให้เหมาะสมแต่ละระดับชั้น เข้าใจการเมืองท้องถิ่น สภาพการเปลี่ยนแปลงของสังคมด้านกิจกรรมการเรียนรู้ เน้นจัดการศึกษาเรียนรู้ รูปแบบโครงการ โครงงานเพื่อสังคม ในระดับครอบครัว โรงเรียน สังคม ด้านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน จัดกิจกรรมเพื่อสังคมในรูปแบบการให้ และอาสาช่วยเหลือสังคม จากห้องเรียนสู่สภาพแวดล้อม ด้านสื่อที่สนับสนุนการเรียนรู้ มุ่งใช้ข่าว เหตุการณ์ สถานการณ์จริงของสังคม ด้านการวัดและประเมินผล จากการมีส่วนร่วม การปฏิบัติในชีวิตจริง 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตู้จินดา น. (2020). ภาพอนาคตหลักสูตรพลเมืองศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า (ช่วงระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๕๕ – พ.ศ. ๒๕๖๕). วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 13(2), 25–40. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/244228
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. ๒๕๔๖. ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ:ห้างหุ้นส่วนจัด วีทีซี คอมมิวนิเคชั่น.

คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ๒๕๕๓. เอกสารรายงานการประชุม การพัฒนาหลักสูตรเพื่อสร้างพลเมืองโลกในอนาคต. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

คณะกรรมการนโยบายปฏิรูปการศึกษา. ๒๕๕๓. ยุทธศาสตร์พัฒนาการศึกษาเพื่อสร้างพลเมืองไทย. สืบค้นเมื่อ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓, จาก http://www.manager.co.th

คณะกรรมาธิการการศึกษา. ๒๕๕๐. แนวทางการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง. ม.ป.ท. ถ่ายเอกสาร.

คณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, สำนักงาน. ๒๕๕๔. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (พ.ศ. ๒๕๕๐ – ๒๕๕๔). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์.

คณะกรรมการการวิจัยการศึกษาแห่งชาติ. ๒๕๔๗. ทำดีเพื่อพ่อชีวิตพอเพียง. วารสารสำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จุมพล พูลภัทรชีวิน. ๒๕๕๑. การวิจัยอนาคต. วารสารสมาคมการวิจัย. ๑๓(๒), ๙ – ๑๓.

ชินภัทร ภูมิรัตน์. ๒๕๕๓. รายงานการประชุม เรื่อง การพัฒนาหลักสูตรเพื่อการสร้างพลโลกในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

ศึกษาธิการ, กระทรวง. ๒๕๕๑. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักส่งเสริมการเมืองภาคพลเมือง. ๒๕๕๓. โครงการพลเมืองวัยใสใส่ใจบ้านเมือง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

สมหวัง พิริยานุวัฒน์ (๒๕๔๘, มีนาคม ๒๘). พลเมืองศึกษาของไทย. วารสารจุฬาสัมพันธ์. ๔๘ (๑๘).

Angell, V. Ann. 1991. Democratic Climates in Elementary Classrooms. A review of theory and research, Theory and research in social education. 22 (Summer 1991): 241 – 266.

Wallace, Joan Tessmer. 2002. The impact of technology on the curriculum form 1986 to 2000 : A Delphi study of recognized authorities in the field of curriculum and instruction. Retrieved December 07, 2002, from http://thailis.uni…net.th/DAO2detail.nsp