การมีส่วนร่วมของประชาชน ในกระบวนการคัดเลือกผู้สมัครของ พรรคประชาธิปัตย์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการคัดเลือกผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคประชาธิปัตย์ มีวัตถุประสงค์ ๒ ประการ คือ ๑) เพื่อศึกษากระบวนการคัดเลือกผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคการเมืองตามบทบัญญัติของกฎหมาย และข้อบังคับ พรรคการเมือง ๒) เพื่อศึกษากระบวนการคัดเลือกผู้สมัคร รับเลือกตั้งตามความเป็นจริง
จากการศึกษาพบว่า วิธีการคัดเลือกผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งใช้ที่ประชุมใหญ่สาขาพรรคเพื่อเปิดโอกาสให้กับการมีส่วนร่วมของประชาชนถูกบิดเบือนจากความมุ่งหมายดังนี้ พรรคประชาธิปัตย์ มีการบิดเบือนใน ๓ ประการ ประการที่หนึ่ง วิธีการพิจารณาของสาขาพรรคซึ่งทำเพียงแต่รวบรวมรายชื่อผู้สมัคร ประการที่สอง การยื่นใบสมัครซึ่งสามารถยื่นที่สำนักงานใหญ่ประการที่สาม การตั้งคณะกรรมการพรรคประจำจังหวัดซึ่งมีหน้าที่เสนอรายชื่อผู้สมัครด้วย
ในขณะที่ สาขาพรรคการเมืองยังไม่เปิดโอกาสให้กับการมีส่วนร่วมของประชาชน แม้จะมีการประชุมใหญ่สาขาพรรคการเมือง แต่ในความเป็นจริงสมาชิกพรรคในท้องที่สาขาพรรคนั้นไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมอย่างแท้จริง เพราะการเรียกประชุมจะเชิญเฉพาะ บุคคลที่คณะกรรมการสาขาพรรคเห็นควรเท่านั้น
Article Details
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
ถวิลวดี บุรีกุล และคณะ. ๒๕๔๗. รายงานการวิจัยเรื่องการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนและความคิดเห็นต่อการทำงานของรัฐบาลและองค์กรอิสระ. สถาบันพระปกเกล้า.
ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. ๒๕๕๒. การเมืองระบบพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. ๒๕๔๒. การเลือกตั้ง และพรรคการเมือง:บทเรียนจากเยอรมัน. กรุงเทพฯ: สถาบันนโยบายศึกษา.
บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. ๒๕๓๘. รายงานการวิจัยเรื่อง การปรับปรุงระบบพรรคการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พัชรี สิโรรส และคณะ, (๒๕๔๖), คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมบัติ จันทรวงศ์. ๒๕๒๘. มหาชนรัฐและประชาธิปไตย: ความคิดทางการเมืองอเมริกัน ค.ศ.๑๗๗๖-๑๘๐๐. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. ๒๕๔๙. การเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน เจมส์เมดิสัน จอห์น เจย์. ๒๕๓๐. เดอะเฟเดอรัลลิสต์เปเปอร์: เอกสารความคิดทางการเมืองอเมริกัน. สมบัติ จันทรวงศ์ บรรณาธิการแปล, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Duverger, Maurice. 1964. Political Parties. 2nded., Methuen & CO. LTD.
Huntington, Samuel P. 1975. Political Order in Changing Societies. Yale University.
Key Jr., V. O. Politics. 1961. Parties, and Pressure Groups. 4thed., Thomas Y. Crowell Company.
Keefe, William J. and Marc J. Hetherington. 2003. Parties Politics and Public Policy in America. A Division of Congressional Quarterly Inc.
Chambers, Paul. and Aurel Croissant. 2008. Intra-Party Democracy in Thailand. Unpublished.
พรรคประชาธิปัตย์, ข้อมูลพรรค, เว็บไซด์ http://www.democrat.or.th/th/, ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๗
มติชน, “แม่เลี้ยงติ๊กหักดิบ! ส่งเด็กในสังกัด กัลยกรณ์ ลงแทน จีรพัฒน์ สมัครชิงส.ส.เขต ๓ ชน เกษมค่ายเจ๊แดง”, ข่าว http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1336550008, ๙ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๕
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเชียงใหม่ “ข้อมูลพรรคการเมือง และสาขาพรรค” เว็บไซต์ http://www2.ect.go.th/about.php?Province=chiangmai&SiteMenuID=11764 ๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๖