การจัดการความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สาเหตุของความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง 2) วิธีการจัดการความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง 3) เปรียบเทียบวิธีการจัดการความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรังจำแนกตามเพศ อายุ รายได้ต่อเดือน และประสบการณ์ทำงาน กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ คือ ข้าราชการครูในจังหวัดตรัง จำนวน 390 ราย โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบหาความแตกต่างค่าที (t-test) และสถิติทดสอบหาความแตกต่างค่าเอฟ (F-test)
ผลการวิจัย พบว่า ความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง สาเหตุของความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง คือ สาเหตุจากปัจจัยด้านองค์ประกอบส่วนบุคคล สาเหตุจากปัจจัยด้านสภาพองค์การ และสาเหตุจากปัจจัยด้านปฏิสัมพันธ์ในการทำงาน ตามลำดับ วิธีการจัดการความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง คือ วิธีการประนีประนอม วิธีการไกล่เกลี่ย วิธีการเผชิญหน้า วิธีการหลีกเลี่ยง และวิธีการบังคับ ตามลำดับ จากการเปรียบเทียบวิธีการจัดการความขัดแย้งจากการทำงานของข้าราชการครูในจังหวัดตรัง จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์ทำงาน พบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
กุศล ชุมมุง และคณะ. (2561). วิธีการจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนสังกัดกลุ่มกรุงเทพใต้. วารสารวิชาการและวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(1), 34-45.
ธงชัย สันติวงษ์ และชัยยศ สันติวงษ์. (2546). พฤติกรรมบุคคลในองค์การ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เจริญพัฒน์.
ธีรศักดิ์ อัครบวร. (2544). ความเปนครูไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ ก. พลพิมพ์ จํากัด.
ประกายกาญจน์ แดงมาดี และวรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2561). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม). วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร. 9(2), 83-96.
พรนิชา ปัญญาเวท. (2553). การศึกษาการจัดการความขัดแย้งในโรงเรียนเอกชน สังกัดเขตพื้นที่การศึกษานนทบุรีเขต 2. (สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ.
มัลลิกา บุนนาค. (2537). สถิติเพื่อการตัดสินใจ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรนารถ แสงมณี. (2544). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: ระเบียงทองการพิมพ์.
วนิดา ชนินทยุทธวงศ์. (2557). ความรู้เพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาความขัดแย้ง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วันชัย วัฒนศัพท์. (2547). ความขัดแย้ง หลักการ และเครื่องมือแก้ปัญหา. พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
วิจิตร วรุตบางกูร. (2546). ศิลปศาสตร์น่ารู้สําหรับผู้นํา. กรุงเทพฯ: รวมสาส์น.
วิชัย โถสุวรรณจินดา. (2545). ความลับขององค์การพฤติกรรมองค์การสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
วิเศษ ชินวงศ์. (2552). กระบวนทัศน์ใหม่ของการผลิตครู. วารสารวิชาการ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 10(3), 1-7.
วีรนุช สุทธพันธ์. (2550). การบริหารความขัดแย้งในการปฏิบัติงานของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่สมุทรปราการ เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต) สถาบันราชภัฏราชนครินทร์, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. ฉะเชิงเทรา.
ศรัญญา พชิราปภาพัชร และทีปพิพัฒน์ สันตะวัน. (2555). แนวทางการจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 3(5), 31-42.
อรุณ รักธรรม. (2538). ทฤษฎีองค์การ : ศึกษาเชิงมนุษยสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อุดมศักดิ์ มั่นทน (2559). สาเหตุและวิธีการจัดการกับความขัดแย้งของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 10(2), 119-133.
Hair, J. F. Jr. Black, W. C., Babin, B. J. Anderson, R. E. and Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis. 6th ed. New Jersey: Prentice Hall.
Howat, G. & London, M. (1980). Attributions of Conflict Management Strategies in Supervisor-Subordinate Dyads. Journal of Applied Psychology, 65(1), 172-175.
Moore, G. A. (1996). Organization Type and Reported Conflict Styles. Ed.D Dissertation. Peabody College for Teachers of Vanderbilt University.
Pneuman, R. W. & Bruehl, M. E. (1982). Managing Conflict. New Jersey: Prentice Hall.
Robbins, Stephen P. (2001). Organizational Behavior. 9th edition. New Jersey: Prentice Hall.
Thomas, K.W., & Kilmann, R.H. (2001). Thomas-Kilmann Conflict Mode Instrument Profile and Interpretive Report. Retrieved from https://www.cpp.com/Pdfs/smp248248.pdf
