นวัตกรรมในระบบการเมืองจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในระยะเวลา 40 ปีเศษที่ผ่านมา ประเทศจีนได้ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงยกระดับการพัฒนาประเทศอย่างก้าวกระโดด จากประเทศที่ล้าหลัง ไม่มีบทบาท กลายเป็นประเทศที่ก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี และมีบทบาทอย่างสำคัญบนเวทีระหว่างประเทศ ความสำเร็จของประเทศจีนดังกล่าวมีที่มาอย่างมากจากนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศในยุคเติ้งเสี่ยวผิง ค.ศ. 1978 เป็นต้นมา ทั้งนี้ เบื้องหลังของนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศที่ประสบความสำเร็จเกิดจากระบบการเมืองที่ชี้นำและวางรากฐานทางสังคมรองรับการพัฒนาประเทศ ทำให้การขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศเป็นไปได้ และประสบความสำเร็จ ปัจจัยที่เป็นองค์ประกอบของระบบการเมืองที่สำคัญมี 6 ประการ ได้แก่ 1. ระบบการเมืองที่เป็นหลักการปกครอง 2. ระบบเศรษฐกิจ 3. ระบบพรรคการเมือง 4. ระบบเลือกตั้ง 5. ขนาดของสภาตัวแทน และ 6. ระบบการปรึกษาหารือทางการเมือง ปัจจัยทั้ง 6 ประการนี้ที่น่าสนใจคือไม่เป็นไปตามหลักการที่ประเทศประชาธิปไตยเสรีปฏิบัติกันหรือมาตรฐานตามตำราที่ใช้สอนกันในสถาบันการศึกษาทั่วไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ข้อความในจดหมายที่เหมาเจ๋อตุงส่งถึงหลินเปียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1930. (ม.ป.ป.). สืบค้นจาก http://www.moj.gov.cn>dszl>dsbk
คณะกรรมาธิการประจำของสภาผู้แทนประชาชนนครเซินเจิ้น ชุดที่ 7. (ม.ป.ป.). สืบค้นจากhttp://zh.wikipedia.org/zh-hk
คณะกรรมาธิการประจำของสภาผู้แทนประชาชนมณฑลกวางตุ้ง ชุดที่ 13. (ม.ป.ป.). สืบค้นจาก http://www.rd.gd.cn
คณะกรรมาธิการประจำของสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติชุดที่ 13. (ม.ป.ป.). (สืบค้นจาก https://www.gov.cn
ทวีป วรดิลก. (2547). ประวัติศาสตร์จีน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.
นครินทร์ ศรีเลิศ. (2557, 30 กรกฎาคม). อวสานสภาที่ปรึกษาฯ บทเรียนลอกแบบตะวันตก. กรุงเทพธุรกิจ. สืบค้นจาก https://www.bangkokbiznews.com/politics/596019
นิยม รัฐอมฤต และคณะ. (2520). การปกครองท้องถิ่นเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผลการสำรวจความเห็นของชาวจีนชี้คะแนนนิยมรัฐบาลพุ่งทะลุ 90 เปอร์เซ็นต์. (2565). สืบค้นจาก https://www.infoquest.co.th/2022/166573
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนมีสมาชิก จำนวน 95,148,000 คนเศษ (ข้อมูล 5 มิถุนายน 2564 : เลขาธิการใหญ่พรรคคือ สีจิ้นผิง. (2564). สืบค้นจาก https;//zh.m.wikipedia.org>wiki
พระราชบัญญัติสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2543. (2543, 19 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 117 ตอนที่ 118 ก. น. 1-11.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. (2540, 11 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 114 ตอนที่ 55 ก. น. 1-99.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550. (2550, 24 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 47 ก. น. 1-127.
วิบูลย์ ตั้งกิตติภาภรณ์. (2554). ถอดรหัสลับยุทธศาสตร์จีน. สมุทรปราการ: โครงการสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2551). ประชาธิปไตยระบบรัฐสภาแบบอังกฤษ. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
อุดม รัฐอมฤต และนิยม รัฐอมฤต. (2558). กฎหมายรัฐธรรมนูญจีน. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ภาษาจีน
陈振江, 江沛. (2003).《中国历史；晚清民国卷》. 北京：高等教育出版社.
黑雁男. (1988). 《十年动乱》. 香港：星辰出版社.
旷晨, 潘良. (2006). 《我们的1980年代》(Our Times 1980s). 北京：中国友谊出版公司.
邵维正. (2000).《中国共产党80年：大事聚焦》. 北京：解放军出版社.
吴爱明, 朱国斌, 林震. (2010). 《当代中国政府与政治》. 修订版), 北京:中国人民大学出版社.。
杨继绳. (1998).《邓小平时代：中国改革开放纪实》. 北京：中央编译出版社.
周明伟和其他人. (2016). 《中国关键词：权威解读当代中国》 (Keywords to Understand China). 北京：新世界出版 社.
广东政协网. (n.d.). Retrieved from http://gdszx.gov.cn
新一届广州市政协委员名单公布. (n.d.). Retrieved from https;//m.sohu.com
中国人民政治协商会议第十三届全国委员会委员名单2020/05/11中国政协网. (2020). Retrieved from http://www.cppcc.gov.cn
中国人民政治协商会议深圳市委员会-维基百度. (n.d.). Retrieved from https;//zn.m.wikipedia.org>zh-hans
中国人民政治协商会第十三届常务委员会. Retrieved from https://zh.wikipedia.org
中国共产党章程 (ข้อบังคับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน). (2004). 北京：人民出版社.
中华人民共和国宪法 (รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน). (2004). 北京：中国民主法制出版社.
中华人民共和国地方各级人民代表大会和地方各级人民政府组织法 (กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งสภาผู้แทนประชาชนท้องถิ่นทุกระดับและรัฐบาลท้องถิ่นทุกระดับ). (2000). 北京：法律出版社.
中华人民共和国全国人民代表大会和地方各级人民代表大会选举法 (กฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติและสมาชิกสภาท้องถิ่นทุกระดับ). (2000). 北京：法律出版社.
中国共产党第十九次全国代表大会文件汇编. (2017). 北京：人民出版社.
ภาษาอังกฤษ
Bingham, Richard D. & Hedge, David. (1991). The State and Local Government in a Changing Society. New York: McGraw-Hill.
China-Youth Literacy Rate. (n.d.). Retrieved from https://knoema.com/atlas/
China/topics/Education/Literacy/Youth-literacy-rate
Economy of China. (n.d.). Retrieved from https://en.wikipedia.org
Fung, Archon & Wright, Erik Olin. (2003). Thinking About Empowered Participatory Governance. In Archon Fung & Erik Olin Wright (Eds.), Deepening Democracy. London: Verso.
General Office of the CPPCC National Committee. (ed.). (2003). The Chines People’s Political Consultative Conference – A Brief Introduction. Beijing: The CPPCC.
Hague, R., Harrop, M. & McCormick, J. (1998). Comparative Government and Politics: An Introduction. (4th edition.). Houndmills, Basingstoke, Hampshire: Macmillan.
Huang, Chengwei. (2015). China’s Poverty Alleviation Operations. Beijing: China International Press.
Lee, Bandy X. (n.d.). The Dangerous case of Donald Trump, 2022. Retrieved from
Morgan, Richard E. et al. (1979). American Politics: Directions of Change, Dynamics of Choice. Reading, Massachusetts: Addison-Wesley.
Occupy Wall Street. (n.d.). Retrieved from https://en.m.wikipedia.org>wiki
Parenti, Michael. (1974). Democracy for the Few. New York: St. Martin’s Press.
Stiglitz, Joseph. (2011). Of the 1%, By the 1%, the 1%. Retrieved from https://www.vanityfair.com/news/2011/05/top-one-percent-201105
Stoessinger, John G. (1990). Nations in Darkness: China, Russia, and America. (5th edition). New York: McGraw-Hill.
The editorial staff. (2019). 70 Keywords for 70 years (1949-2019). Chicago: Phoenix Tree Publishing.
Why did people vote for Donald Trump? Voters explain. (2016). Retrieved from https://www.theguardian.com/us-news/2016/nov/09/why-did-people-vote-for-donald-trump-us-voters-explain
Zhang Yun. (2012). The Logic of the Weak in International Relations: ASEAN’s External Relations with Major Powers in the Asia-Pacific Region. Nagoya City, Japan: V2 Solution Publisher.
