มิติเพศสภาพกับเสียงที่หล่นหายของเพศหลากหลายในกระบวนการสันติภาพชายแดนใต้

Main Article Content

วิลาสินี โสภาพล
ทวีลักษณ์ พลราชม

บทคัดย่อ

มิติของเพศสภาพถูกเน้นย้ำในวาระสันติภาพและความมั่นคงในสหประชาชาติ ในขณะเดียวกันกระแส  พหุวัฒนธรรมนิยมก็ส่งผลให้แนวทางความมั่นคงของประเทศไทยเกิดการเปิดพื้นที่กลางเพื่ออยู่ร่วมกันท่ามกลางความต่างทางศาสนาและวัฒนธรรมเพิ่มมากขึ้นในพื้นที่ชายแดนใต้ บทความนี้มีวัตถุประสงค์นำเสนอให้เห็นถึงที่ทางของเพศหลากหลายในกระบวนการสันติภาพชายแดนใต้ ใช้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการจัดสนทนากลุ่มย่อยกับกลุ่มเพศหลากหลาย จำนวน 6 คน ที่ทำงานในจังหวัดยะลา แต่มีภูมิหลังที่หลากหลายในพื้นที่ยะลา ปัตตานี และนราธิวาส และทบทวนเอกสารและข่าวที่เกี่ยวกับเพศหลากหลายในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ผลจากการศึกษาพบว่า ประเด็นเรื่องความหลากหลายทางเพศนั้นเป็นประเด็นที่อ่อนไหวในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่คนส่วนใหญ่นั้นเป็นคนมลายูมุสลิม การขับเคลื่อนงานสันติภาพของกลุ่มเพศหลากหลายถูกขับเคลื่อนในประเด็นเฉพาะ เช่น การส่งเสริมและพัฒนาความเท่าเทียมทางเพศ การเยียวยากันและกัน ความเท่าเทียมทางการศึกษา เป็นต้น แต่บทบาทในกระบวนการสันติภาพที่เป็นทางการกลับพบว่าคนกลุ่มนี้ไม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมทั้งบนโต๊ะเจรจาพูดคุยสันติภาพ / สันติสุข หรือแม้แต่การให้ข้อมูลในนโยบายพหุวัฒนธรรมที่นำไปใช้ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ทั้งนี้ยังพบว่ากระบวนการสันติภาพที่เป็นทางการยังมีกรอบการมองเพศแบบทวิลักษณ์ (binary) ทำให้กลุ่มเพศหลากหลายไม่ได้ถูกนับรวม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โสภาพล ว., & พลราชม ท. (2023). มิติเพศสภาพกับเสียงที่หล่นหายของเพศหลากหลายในกระบวนการสันติภาพชายแดนใต้. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 21(2), 43–59. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/265243
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

เครือข่ายวิชาการ Peace Survey. (2564). รายงานผลการสำรวจความคิดเห็นประชาชนต่อกระบวนการสันติภาพจังหวัดชายแดนภาคใต้ ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: สำนักสันติวิธีและ

ธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า.

ดวงหทัย บูรณะเจริญกิจ. (2561). ผู้หญิงกับกระบวนการสันติภาพชายแดนใต้. กรุงเทพฯ: ศูนย์ความร่วมมือทรัพยากรสันติภาพ.

นุดดิน (นามสมมติ). ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกเหรียง. (2565, 24 กันยายน). สัมภาษณ์.

แบดี (นามสมมติ). ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกสาวใต้. (2565, 24 กันยายน). สัมภาษณ์.

แบยา (นามสมมติ). ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกเหรียง. (2565, 24 กันยายน). สัมภาษณ์.

ฟูอ๊าด (นามสมมติ). ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกเหรียง. (2566, 29 พฤษภาคม). สัมภาษณ์.

ฟูอาดี (นามสมมติ). ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกเหรียง. (2566, 29 พฤษภาคม). สัมภาษณ์.

โรเปอร์ส, นอร์เบิร์ต. (2554). การวิเคราะห์ความขัดแย้ง: แรงขับที่ทำให้ยืดเยื้อ (Drivers). กรุงเทพฯ: ศูนย์ความร่วมมือทรัพยากรสันติภาพ.

โรเปอร์ส, นอร์เบิร์ต. (2558). การมีส่วนร่วมสาธารณะในกระบวนการสันติภาพและการพัฒนา Common Space. กรุงเทพฯ: ศูนย์ความร่วมมือทรัพยากรสันติภาพ.

วุดดี (นามสมมติ) . ตัวแทนเพศหลากหลายจากกลุ่มลูกสาวใต้. (2565, 24 กันยายน). สัมภาษณ์.วิลาสินี โสภาพล. (2565). สำรวจพหุวัฒนธรรมในมิติความมั่นคงชายแกนใต้ต่อการสร้างบรรยากาศ การอยู่ร่วมกันด้วยความไว้วางใจ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

สมฤดี สงวนแก้ว. (2546). กระบวนการพัฒนาและธำรงอัตลักษณ์กะเทยในสังคมมุสลิม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา. กรุงเทพฯ.

สมัคร์ กอเซ็ม. (2560). ปอแนใต้ปอเนาะ: ชาติพันธุ์วรรณาย้อนมองดูตัวเองของ “เควียร์มุสลิม” และความทรงจำวัยเด็กในโรงเรียนสอนศาสนา. วารสารประวัติศาสตร์ธรรมศาสตร์, 4 (1) (160-206)

สมัคร์ กอเซ็ม. (2561). ความเควียร์ไม่เคยเคลียร์: ศิลปะว่าด้วย ‘เควียร์มุสลิม’ ในสามจังหวัดภาคใต้. สืบค้นจาก https://themomentum.co/queer-muslim-samak-kosem/

สุชาดา ทวีสิทธิ์ และคณะ. (2564). ชุดความรู้เพื่อยุติการใช้ภาษาเกลียดชังและพฤติกรรมระรานบน โลกออนไลน์ต่อคนหลากหลายทางเพศ สำหรับ ครู อาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

อรทัย เพียยุระ. (2561). วรรณกรรมกับเพศภาวะ. ขอนแก่น: ขอนแก่นการพิมพ์.

อันธิฌา แสงชัย. (2560). กรณีห้องเรียนเพศวิถี: สิทธิความหลากหลายทางเพศกับชายแดนใต้/ ปาตานี. วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์, 4(1), 209-268.

อัมพร หมาดเด็น และคณะ. (2565). วาระผู้หญิง สันติภาพ และความมั่นคง: ข้อเสนอแนะเพื่อการ พัฒนาแผนปฏิบัติการระดับชาติ. สงขลา: สถาบันสันติศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ภาษาอังกฤษ

Amar, P. (2014). The security archipelago: Human security states, sexuality politics, and the end of neoliberalism. Durham/London: Duke University Press.

Barnes, Catherine. (2002). Owning the Process: Mechanisms for Political Participation of the Public in Peacemaking. In An Accord Programme Joint Analysis Workshop Report. UK: Conciliation Resources.

Cóbar, José Alvarado et al. (2018). Assessing Gender Perspectives in Peace Processes with Application to the Cases of Colombia and Minanao. SIPRI Insights on Peace and Security,6, 1-32.

Hagen, Jamie J. (2016). Did Sexual Orientation and Gender Identity Play a Role in the Rejection of the Colombian Peace Deal?. Retrieved from https://blogs.lse.ac.uk/wps/2016/12/19/did-sexual-orientation-and-gender-identity-play-a-role-in-the-rejection-of-the-colombian-peace-deal/

Hagen, Jamie J. (2021). LGBTQ Perspectives in Peacebuilding. The Palgrave Encyclopedia of Peace and Conflict Studies, 1-5.

Lederach, John P. (1998). Building Peace: Sustainable Reconciliation in Divided Societies. USA: United State Institute of Peace.

Ritholtz, Samuel et al. (2023). Under Construction: Toward a Theory and Praxis of Queer Peacebuilding. Revista de Estudios Sociales, 83, 3-22.

Serrano - Amaya, J. F. (2018). Homophobic violence in armed conflict and political transition. London: Palgrave Macmillan.

United Nation Security Council. (2000). Resolution 1325. Retrived from http://unscr.com/en/resolutions/doc/1325