การถอดบทเรียนแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 ภูมิภาคของประเทศไทย

Main Article Content

อุษา แก้วกำกง
มีชัย ออสุวรรณ
วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจําแลง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อถอดบทเรียนแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานภายใต้การกำกับดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ใน 4 ภูมิภาค ของประเทศไทย ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา โดยการวิจัยภาคสนามและการสัมภาษณ์เชิงลึก จากการคัดเลือกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในสังกัด ที่ประสบความสำเร็จและสามารถเป็นต้นแบบของการจัดการศึกษาที่ตอบโจทย์ความหลากหลายของผู้เรียนและความต้องการของชุมชนสังคม ครอบคลุม 4 ภูมิภาคทั่วประเทศ อันได้แก่ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย (ภาคเหนือ) เทศบาลนครภูเก็ต (ภาคใต้) เทศบาลตำบลแพรกษา (ภาคกลาง) และ เทศบาลนครราชสีมา (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)


ผลการศึกษาพบว่า แนวทางการจัดการศึกษาของ อปท. และสถานศึกษาต้นแบบ ตามกรอบแนวคิดเชิงระบบ ประกอบไปด้วย ปัจจัยนำเข้า (Inputs) ที่สำคัญได้แก่ ความเป็นผู้นำของผู้บริหาร ทั้ง อปท. และสถานศึกษา นโยบายการศึกษาชัดเจนสอดคล้องกับบริบทชุมชน งบประมาณและทรัพยากร คุณภาพของบุคลากร หลักสูตรครอบคลุมทั้งด้านวิชาการ วิชาชีพ และภาษา ภาคีเครือข่าย โดยมีกระบวนการแปรสภาพ (Transformation Process) ได้แก่ กระบวนการจัดการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ กระบวนการบริหารแบบ
มีส่วนร่วม การกระจายอำนาจการบริหารจัดการ การระดมทรัพยากร การสร้างทีมและสร้างผู้นำในองค์กร และผลผลิต (Outputs) ได้แก่ ผลสัมฤทธิ์ผู้เรียนตามเป้าหมายการพัฒนาที่ครอบคลุมหลายด้าน เช่น ทักษะทางวิชาการ ทักษะอาชีพ ทักษะทางภาษา ตามศักยภาพของผู้เรียนแต่ละบุคคล ที่สามารถนำไปต่อยอดในการดำรงชีพได้ การสร้างทางเลือกการศึกษาที่หลากหลายอันเป็นจุดมุ่งหมายการจัดการศึกษาของ อปท. นำไปสู่การสร้างความเสมอภาคทางการศึกษา เนื่องจากผู้เรียนทุกคนสามารถเข้าถึงการศึกษา ไม่ว่าจะมีภูมิหลัง
หรือพื้นฐานและความถนัดแตกต่างกันอย่างไร ถ้ามีทางเลือกที่ดีอย่างทั่วถึง ก็ช่วยสร้างความเสมอภาคและลดความเหลื่อมล้ำได้อย่างแท้จริง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แก้วกำกง อ., ออสุวรรณ ม., & สืบนุสรณ์ คล้ายจําแลง ว. (2024). การถอดบทเรียนแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 ภูมิภาคของประเทศไทย. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 22(2), 84–105. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/kpi_journal/article/view/272593
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2565). บัญชีรายชื่อสถานศึกษาที่อนุมัติถ่ายโอนให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2546-ปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น.

กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2566). สัมมนาทางวิชาการการจัดการศึกษาท้องถิ่น

(รายงาน). สืบค้นจาก https://www.dla.go.th/upload/document/type2/2566/ 10/30160_2_1697008164781.pdf?time=1714431276344

ไกรยส ภัทราวาท. (2558). รีเซ็ตการศึกษาท้องถิ่นเพื่อสร้างความเป็นธรรมทางสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

ชื่นชนก โควินท์. (2566). การนำเสนอทางเลือกนโยบายการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างความเสมอภาคและความยุติธรรมทางการศึกษา. วารสารการศึกษาและการพัฒนามนุษย์,7(1), 138-153. สืบค้นจาก https://kuojs.lib.ku.ac.th/

index.php/jehds/article/view/5422

ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์ และ กอบกุล รายะนาคร. (2552). การขับเคลื่อนอปท.เพื่อการจัดบริการสาธารณะที่ดี. สืบค้นจาก https://dol.thaihealth.or.th/resourcecenter/

sites/default/files/documents/18_kaarkhabekhluuenngkhkrpkkhrngswnthngthineph_0.pdf

นิติยา หลานไทย. (2560). นโยบายความเสมอภาคด้านคุณภาพของการศึกษาขั้นพื้นฐานในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 8-10. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(2), 286-305. สืบค้นจาก https://ejournals. swu.ac.th/ index.php/jre/article/view/9224

บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์. (2563). บทบาทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการโรงเรียนที่มีความเป็นเลิศในการศึกษา. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 3(2), 78-104.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ, ชูชาติ พ่วงสมจิตต์, เก็จกนก เอื้อวงศ์ และนงเยาว์ อุทุมพร. (2554). การวิจัยประเมินผลการจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 3(1), 79-97.

พิณสุดา สิริธรังศรี. (2541). การกระจายอำนาจการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: เซเว่น

พริ้นติ้ง.

ยงยุทธ เที่ยงธรรม. ผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนมัธยมแพรกษาวิเทศศึกษา. (2567, 8

มีนาคม). สัมภาษณ์.

วศิน โกมุท. (2558). การจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการเพิ่มโอกาสการศึกษาของกลุ่มผู้ด้อยโอกาส. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (สหวิทยาการ)) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.

วุฒิสาร ตันไชย. (2548). ยุทธศาสตร์ว่าด้วยการจัดการศึกษาของ อปท.. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 3(3), 1-15. สืบค้นจาก https://kpi.ac.th/media/pdf/

M7_80 .pdf

วุฒิสาร ตันไชย. (2562). อปท. กับการขับเคลื่อนการจัดการศึกษาเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

ศราวุธ สุตะวงค์. ผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย. (2567,

กุมภาพันธ์). สัมภาษณ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. สืบค้นจาก https://cdc. parliament. go.th/draftconstitution2/ ewt_dl_link.php?nid =1038& filename =index

สุรัสวดี หุ่นพยนต์, อำพา แก้วกำกง และวทัญญู ใจบริสุทธิ์. (2562). ถอดบทเรียนแนวปฏิบัติที่ดีการบริหารจัดการศึกษาของอปท.ไทย: ศึกษากรณีตัวอย่างสถานศึกษาต้นแบบ 3 แห่ง. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 17(3), 27-44.

อัจฉรา วงษ์เอก. (2566). เสริมความรู้...เล่าสู่กันฟัง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการจัดการศึกษา. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 5(1), 76-123.

เอื้อมพร หลินเจริญ. (2558). เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(1), 17-29. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/149164

ภาษาอังกฤษ

Global Education Monitoring Report Team. (2020). Inclusion and Education: All Means All. Retrieved from https://doi.org/10.54676/JJNK6989

Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2012). Educational Administration: Concepts and practices. (6th Edition.). Belmont, CA: Wadsworth.

UNESCO. (1985). Educational Management at Local Level. Paris: Division of Education Planning.

UNESCO. (2018). Handbook on Measuring Equity in Education. Retrieved from https://uis.unesco.org/sites/default/files/documents/handbook-measuring-equity-education-2018-en.pdf.

United Nations. (2022). The Sustainable Development Goals Report 2022. https://unstats.un.org/sdgs/report/2022/